Księga Hioba 4

Wtedy Elifaz z Temanu odpowiedział:

Tedy odpowiedział Elifas Temańczyk, i rzekł:

Jeśli będziemy rozmawiać z tobą, nie będzie ci przykro? Ale któż może się od mówienia powstrzymać?

Jeźli będziemy mówili z tobą, nie będzie ci to przykro? Ale któż się może od mówienia zatrzymać?

Oto nauczałeś wielu i ręce słabe umocniłeś.

Otoś ich wiele uczył, i ręceś mdłe potwierdzał.

Twoje słowa podnosiły upadającego, a omdlałe kolana wzmacniałeś.

Upadającego wspierały mowy twoje, a kolana zemdlone posilałeś.

A teraz, gdy to przyszło na ciebie, opadasz z sił, dotknęło cię i się trwożysz.

A teraz, gdy to na cię przyszło, niecierpliwie znosisz, a iż cię dotknęło, trwożysz sobą.

Czy twoja bojaźń nie była twoją ufnością, a prawość twoich dróg – twoją nadzieją?

Azaż pobożność twoja nie była ufnością twoją, a uprzejmość spraw twoich oczekiwaniem twojem?

Przypomnij sobie, proszę, czy kiedykolwiek zginął ktoś niewinny? Albo gdzie sprawiedliwych wytępiono?

Wspomnij proszę, kto kiedy niewinny zginął? albo gdzieby ludzie szczerzy zniszczeli?

Według tego, co zauważyłem, ci, którzy orzą zło i sieją niegodziwość, zbierają je.

Jakom widał, że ci, którzy orali złość, i rozsiewali przewrotność, toż też zasię żęli.

Od tchnienia Boga giną i od powiewu jego gniewu niszczeją.

Bo tchnieniem Bożem giną, a od ducha gniewu jego niszczeją.

Ryk lwa, głos dzikiego lwa i zęby lwiątek są złamane.

Ryk lwi, i głos lwicy, i zęby lwiąt wytrącają.

Lew ginie z braku łupu i młode lwicy rozpraszają się.

Lew ginie, iż nie ma łupu, i szczenięta lwie rozproszone bywają.

Oto potajemnie doszło do mnie słowo i moje ucho usłyszało szept.

Nadto doszło mię słowo potajemnie, i pojęło ucho moje cokolwiek z niego.

W rozmyślaniu o nocnych widzeniach, gdy twardy sen spada na ludzi;

W rozmyślaniu widzenia nocnego, gdy przypada twardy sen na ludzi,

Ogarnęły mnie strach i drżenie, od których wszystkie moje kości zadrżały.

Zdjął mię strach i lękanie, które wszystkie kości moje przestraszyło.

Wtedy duch przeszedł przed moją twarzą, zjeżyły się włosy na moim ciele.

A duch szedł przed twarzą moją, tak, iż włosy wstały na ciele mojem.

Stanął, lecz nie rozpoznałem jego wyglądu, tylko jakiś kształt był przed moimi oczami; nastała cisza, a potem usłyszałem głos mówiący:

Stanął, a nie znałem twarzy jego, kształt tylko jakiś był przed oczyma memi; uciszyłem się, i słyszałem głos mówiący:

Czy śmiertelny człowiek może być sprawiedliwszy niż Bóg? Czy człowiek może być czystszy niż jego Stwórca?

Izali człowiek może być sprawiedliwszy niżeli Bóg; albo mąż czystszy niż Stworzyciel jego?

Oto swoim sługom nie ufa i w swoich aniołach dostrzega braki;

Oto w sługach jego niemasz doskonałości, a w Aniołach swoich znalazł niedostatek;

O ileż bardziej w tych, którzy mieszkają w domach glinianych, których podstawa jest w prochu – łatwiej ich zgnieść niż mola.

Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.

Od poranka aż do wieczora są gładzeni; giną na wieki, a nikt tego nie zauważa.

Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.

Czy ich wspaniałość nie przemija wraz z nimi? Umierają, ale nie w mądrości.

Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.