Studiuj werset

Księga Wyjścia 2,24

„Bóg usłyszał ich jęk i wspomniał Bóg na swoje przymierze z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I usłyszał Bóg wołanie ich; i wspomniał Bóg na przymierze swoje z Abrahamem, z Izaakiem, i z Jakóbem."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: I Bóg usłyszał ich jęk oraz wspomniał na Swoje przymierze z Abrahamem, Ic'hakiem i Jakóbem.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I usłyszał narzekanie ich, i wspomniał na przymierze, które uczynił z Abrahamem, Izaakiem, i Jakóbem.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Y wysłuchał Bog wołanie ich, wspomniawszy na przymierze swe ktore vczynił z Abrahamem, Izaakiem, Y Iakobem.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And God heard their groaning, and God remembered his covenant with Abraham, with Isaac, and with Jacob.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: So God heard their groaning, and He remembered His covenant with Abraham, Isaac, and Jacob.
WEB · World English Bible, 2020: God heard their groaning, and God remembered his covenant with Abraham, with Isaac, and with Jacob.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et audivit gemitum eorum, ac recordatus est fœderis quod pepigit cum Abraham, Isaac et Jacob.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיִּשְׁמַ֥ע אֱלֹהִ֖ים אֶת־נַאֲקָתָ֑ם וַיִּזְכֹּ֤ר אֱלֹהִים֙ אֶת־בְּרִית֔וֹ אֶת־אַבְרָהָ֖ם אֶת־יִצְחָ֥ק וְאֶֽת־יַעֲקֹֽב׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ εἰσήκουσεν ὁ Θεὸς τὸν στεναγμὸν αὐτῶν, καὶ ἐμνήσθη ὁ Θεὸς τῆς διαθήκης αὐτοῦ τῆς πρὸς Ἁβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ.

Porównaj cały rozdział Wj 2 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Rdz 26,3 →
„Bądź przybyszem w tej ziemi, a ja będę z tobą i będę ci błogosławił. Tobie bowiem i twemu potomstwu dam te wszystkie krainy i dotrzymam przysięgi, którą złożyłem twemu ojcu Abrahamowi.”
Ps 105,42 →
„Pamiętał bowiem o swoim świętym słowie i o Abrahamie, swym słudze.”
Wj 6,5 →
„Usłyszałem także jęk synów Izraela, których Egipcjanie trzymają w niewoli, i wspomniałem na moje przymierze.”
Rdz 15,14–18 →
„A ja osądzę ten naród, któremu będą służyć; a potem wyjdą stamtąd z wielkim dobytkiem. Ale ty odejdziesz w pokoju do twoich ojców i będziesz pochowany w dobrej starości. A w czwartym pokoleniu wrócą tutaj, bo jeszcze nie dopełniła się nieprawość Amorytów.…”
Łk 1,72–73 →
„Aby okazać miłosierdzie naszym ojcom i przypomnieć swoje święte przymierze; I przysięgę, którą złożył Abrahamowi, naszemu ojcu;”
Ps 22,24 →
„Bo nie wzgardził ani się nie brzydził utrapieniem ubogiego, ani nie ukrył przed nim swego oblicza, lecz gdy ten do niego wołał, wysłuchał go.”
Rdz 26,24 →
„Tej nocy ukazał mu się Pan i powiedział: Ja jestem Bogiem twego ojca Abrahama. Nie bój się, bo jestem z tobą. Będę ci błogosławił i rozmnożę twoje potomstwo ze względu na mego sługę Abrahama.”
Ps 106,45 →
„Przypomniał sobie bowiem o swoim przymierzu z nimi i pożałował według swej wielkiej litości.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Ps 138,3 →
„W dniu, gdy cię wzywałem, wysłuchałeś mnie i mocą posiliłeś moją duszę.”
Rdz 46,2–4 →
„Wtedy Bóg powiedział do Izraela w nocnym widzeniu: Jakubie, Jakubie! A on odpowiedział: Oto jestem. I powiedział: Ja jestem Bogiem, Bogiem twego ojca. Nie bój się zejść do Egiptu, bo tam cię rozmnożę w wielki naród.…”
Sdz 2,18 →
„A gdy Pan wzbudzał im sędziów, to Pan był z każdym sędzią i wybawiał ich z rąk ich wrogów przez wszystkie dni sędziego. Pan bowiem litował się nad ich jękiem z powodu tych, którzy ich uciskali i trapili.”
Ps 102,20 →
„Aby wysłuchać jęku więźniów i uwolnić skazanych na śmierć;”
Ps 105,6–13 →
„Wy, potomkowie Abrahama, jego słudzy; wy, synowie Jakuba, jego wybrańcy! On jest Panem, naszym Bogiem, jego sądy po całej ziemi. Pamięta wiecznie o swoim przymierzu; o słowie, które nakazał po tysiąc pokoleń;…”
Rdz 17,7 →
„I utwierdzę moje przymierze między mną a tobą oraz twoim potomstwem po tobie przez wszystkie pokolenia jako wieczne przymierze, abym był ci Bogiem i twemu potomstwu po tobie.”
Rdz 18,18 →
„Przecież Abraham na pewno rozmnoży się w lud wielki i możny, a w nim będą błogosławione wszystkie narody ziemi.”
Rdz 28,12–14 →
„I śniło mu się, że na ziemi stała drabina, a jej szczyt sięgał nieba. A oto aniołowie Boży wstępowali i zstępowali po niej. A Pan stał nad nią i powiedział: Ja jestem Pan, Bóg twego ojca Abrahama i Bóg Izaaka. Ziemię, na której leżysz, dam tobie i twemu potomstwu.…”
Ne 9,27–28 →
„Wydałeś ich więc w ręce ich wrogów, którzy ich uciskali. A gdy w czasie swego ucisku wołali do ciebie, ty z nieba wysłuchałeś ich i według swego wielkiego miłosierdzia dawałeś im wybawicieli, którzy ich wybawiali z rąk wrogów. Lecz gdy mieli spokój, znowu czynili zło przed tobą.…”
Ps 22,5 →
„Do ciebie wołali i zostali wybawieni, tobie ufali i się nie zawiedli.”
Ps 79,11 →
„Niech dotrze do ciebie jęk więźniów, według potęgi twego ramienia zachowaj skazanych na śmierć.”
Ne 9,8–9 →
„A uznałeś, że jego serce jest wierne przed tobą i zawarłeś z nim przymierze, że ziemię Kananejczyka, Chetyty, Amoryty, Peryzzyty, Jebusyty i Girgaszyty dasz jego potomstwu. I dotrzymałeś swojego słowa, bo jesteś sprawiedliwy.…”