Studiuj werset

Księga Sofoniasza 3,2

„Nie słuchało głosu ani nie przyjmuje upomnienia, nie zaufało Panu, nie zbliżyło się do swego Boga."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Nie słucha głosu, ani przyjmuje karności, w Panu nie ufa, do Boga swego nie przybliża się."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Nie słucha żadnego głosu i napomnienia nie przyjmuje. Nie polega na WIEKUISTYM, do swego Boga się nie zbliża.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Nie słuchało głosu i nie przyjęło ćwiczenia, w Panu nie ufało, do Boga się swego nie przybliżało.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ktore nie słuchało głosu, ani przymowało karania, Panu nie vfało, ani się przybliżyło do Boga swoiego.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Nie słuchało głosu, nie przyjmowało upomnienia, nie ufało JHWH, nie zbliżyło się do swojego Boga.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: She obeyed not the voice; she received not correction; she trusted not in the LORD; she drew not near to her God.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: She heeded no voice; she accepted no correction. She does not trust in the LORD; she has not drawn near to her God.
WEB · World English Bible, 2020: She didn’t obey the voice. She didn’t receive correction. She didn’t trust in the LORD. She didn’t draw near to her God.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: non audivit vocem, et non suscepit disciplinam; in Domino non est confisa, ad Deum suum non appropinquavit.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: לֹ֤א שָֽׁמְעָה֙ בְּק֔וֹל לֹ֥א לָקְחָ֖ה מוּסָ֑ר בַּֽיהוָה֙ לֹ֣א בָטָ֔חָה אֶל־אֱלֹהֶ֖יהָ לֹ֥א קָרֵֽבָה׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: οὐκ εἰσήκουσε φωνῆς, οὐκ ἐδέξατο παιδείαν, ἐπὶ τῷ Κυρίῳ οὐκ ἐπεποίθει καὶ πρὸς τὸν Θεὸν αὐτῆς οὐκ ἤγγισεν.

Porównaj cały rozdział So 3 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (15)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Jr 5,3 →
„Panie, czy twoje oczy nie są zwrócone ku prawdzie? Biłeś ich, ale oni nie czują bólu; obróciłeś ich wniwecz, ale nie chcą przyjąć pouczenia. Uczynili swe twarze twardszymi od skały, nie chcą się nawrócić.”
Jr 22,21 →
„Przemówiłem do ciebie w czasie twojej pomyślności, ale powiedziałaś: Nie posłucham. Taka jest twoja droga od twej młodości, nie usłuchałaś mojego głosu.”
Ps 73,28 →
„Mnie zaś dobrze jest zbliżyć się do Boga; pokładam w Panu Bogu moją ufność, aby opowiadać wszystkie jego dzieła.”
Ps 78,22 →
„Bo nie uwierzyli Bogu i nie zaufali jego zbawieniu;”
Jr 7,23–28 →
„Ale to jedno im nakazałem, mówiąc: Słuchajcie mojego głosu i będę waszym Bogiem, a wy będziecie moim ludem; idźcie każdą drogą, którą wam nakazałem, aby się wam dobrze działo. Lecz oni nie posłuchali ani nie nakłonili swego ucha, ale szli za radą i według uporu swego złego serca.…”
Pwt 28,15–68 →
„Lecz jeśli nie będziesz słuchał głosu Pana, swego Boga, by przestrzegać wszystkich jego przykazań i ustaw, które ci dziś nakazuję, i wypełniać je, to spadną na ciebie wszystkie te przekleństwa i cię dosięgną: Przeklęty będziesz w mieście, przeklęty będziesz na polu.…”
Ne 9,26 →
„Ale stali się oporni i zbuntowali się, rzucili twoje Prawo za siebie, zabili twoich proroków, którzy świadczyli przeciwko nim, aby ich nawrócić do ciebie, i dopuszczali się wielkich bluźnierstw.”
Ps 10,4 →
„Niegodziwy przez pychę, którą po sobie pokazuje, nie szuka Boga; całe jego myślenie to że nie ma Boga.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (7)

Ps 50,17 →
„Skoro nienawidzisz karności i rzucasz za siebie moje słowa?”
Prz 5,12 →
„I nie musiał powiedzieć: O, jakże nienawidziłem karności i moje serce gardziło upomnieniem!”
Iz 29,13 →
„Mówi więc Pan: Ponieważ ten lud zbliża się do mnie swymi ustami i czci mnie swymi wargami, a jego serce jest daleko ode mnie i jego bojaźń wobec mnie jest wyuczoną przez nakazy ludzi;”
Iz 43,22 →
„A jednak ty nie wzywałeś mnie, Jakubie, lecz męczyłeś się mną, Izraelu.”
Jr 2,30 →
„Na próżno biłem waszych synów, nie przyjęli pouczenia. Wasz własny miecz pożarł waszych proroków, jak niszczący lew.”
Jr 32,33 →
„Obrócili się do mnie tyłem, a nie twarzą, i chociaż ich nauczałem z wczesnym wstawaniem i nauczaniem, oni jednak nie słuchali, aby przyjąć pouczenie.”
J 3,18–19 →
„Kto wierzy w niego, nie będzie potępiony, ale kto nie wierzy, już jest potępiony, bo nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego. A potępienie polega na tym, że światłość przyszła na świat, lecz ludzie umiłowali ciemność bardziej niż światłość, bo ich uczynki były złe.”