Studiuj werset

Księga Psalmów 3,4

„Swym głosem wołałem do Pana i wysłuchał mnie ze swojej świętej góry. Sela."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Głosem swym wołałem do Pana, a wysłuchał mię z góry świętej swojej. Sela."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Moim głosem wołam do BOGA, a On mi odpowie ze Swojej świętej góry. Sela
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Głosem moim wołałem do Pana, i wysłuchał mię z góry świętéj swojéj.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Wołałem głosem swym do Pana, a ozwał mi się z gory swey swiętej, Sela.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Podniosę swój głos do JHWH, a On mi odpowie ze swojej świętej góry. Sela.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: I cried unto the LORD with my voice, and he heard me out of his holy hill. Selah.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: To the LORD I cry aloud, and He answers me from His holy mountain. Selah
WEB · World English Bible, 2020: I cry to the LORD with my voice, and he answers me out of his holy hill. Selah.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Voce mea ad Dominum clamavi; et exaudivit me de monte sancto suo.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: ק֭וֹלִי אֶל־יְהוָ֣ה אֶקְרָ֑א וַיַּֽעֲנֵ֨נִי מֵהַ֖ר קָדְשׁ֣וֹ סֶֽלָה׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: φωνῇ μου πρὸς Κύριον ἐκέκραξα, καὶ ἐπήκουσέ μου ἐξ ὄρους ἁγίου αὐτοῦ. (διάψαλμα).

Porównaj cały rozdział Ps 3 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (19)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 34,4 →
„Szukałem Pana, a on mnie wysłuchał i uwolnił od wszystkich mych trwóg.”
Ps 91,15 →
„Będzie mnie wzywał, a ja go wysłucham; będę z nim w utrapieniu, wyrwę go i otoczę chwałą.”
Iz 65,24 →
„I będzie tak, że zanim zawołają, ja się odezwę, gdy jeszcze będą mówić, ja wysłucham.”
Ps 34,6 →
„Ten oto biedak wołał, a Pan wysłuchał i wybawił go ze wszystkich jego utrapień.”
Ps 2,6 →
„Ja ustanowiłem mojego króla na Syjonie, mojej świętej górze.”
Ps 43,3 →
„Ześlij twoje światło i prawdę, niech mnie wiodą i wprowadzą na twoją świętą górę i do twoich przybytków.”
Jr 29,12–13 →
„Wtedy będziecie mnie wzywać, pójdziecie i będziecie modlić się do mnie, a ja was wysłucham; Będziecie mnie szukać i znajdziecie mnie, gdy będziecie szukać całym swym sercem.”
Mt 7,7 →
„Proście, a będzie wam dane, szukajcie, a znajdziecie, pukajcie, a będzie wam otworzone.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (11)

Jk 5,13 →
„Cierpi ktoś wśród was? Niech się modli. Raduje się ktoś? Niech śpiewa.”
Ps 99,9 →
„Wywyższajcie Pana, naszego Boga, i oddajcie pokłon na jego świętej górze, bo Pan, nasz Bóg, jest święty.”
Ps 132,13–14 →
„Pan bowiem wybrał Syjon i upodobał go sobie na mieszkanie: To będzie mój odpoczynek aż na wieki; tu będę mieszkał, bo go sobie upodobałem.”
Ps 50,15 →
„I wzywaj mnie w dniu utrapienia; wtedy cię wybawię, a ty mnie uwielbisz.”
Ps 116,1–4 →
„Miłuję Pana, bo usłyszał mój głos i moje prośby. Nakłonił bowiem swego ucha ku mnie, dlatego będę go wzywał za moich dni. Otoczyły mnie boleści śmierci, utrapienia piekła przeniknęły mnie; przyszły na mnie ucisk i boleść.…”
Ps 138,3 →
„W dniu, gdy cię wzywałem, wysłuchałeś mnie i mocą posiliłeś moją duszę.”
Ps 22,2–5 →
„Boże mój, wołam we dnie, a nie odzywasz się do mnie; w nocy, a nie mogę się uspokoić. Ale ty jesteś Święty, mieszkający wśród chwały Izraela. Tobie ufali nasi ojcowie, ufali i wyzwoliłeś ich.…”
Ps 130,1–2 →
„Z głębokości wołam do ciebie, Panie. Panie, wysłuchaj mego głosu. Nakłoń swych uszu na głos mojego błagania.”
Ps 66,17–19 →
„Do niego wołałem moimi ustami i wychwalałem go moim językiem. Gdybym zważał na nieprawość w swoim sercu, Pan by mnie nie wysłuchał. A jednak Bóg wysłuchał, przychylił się do głosu mojej modlitwy.”
Ps 86,3–4 →
„Zmiłuj się nade mną, Panie, bo do ciebie codziennie wołam. Rozraduj duszę twego sługi, bo do ciebie, Panie, wznoszę swą duszę.”
Ps 142,1–3 →
„Swoim głosem wołam do Pana; swoim głosem modlę się do Pana. Wylewam przed nim swoją troskę i opowiadam mu swoje utrapienie. Gdy mój duch jest we mnie zdruzgotany, ty znasz moją ścieżkę; na drodze, którą chodziłem, zastawili na mnie sidło.”