Studiuj werset

Księga Psalmów 129,1

„Bardzo mnie uciskali od mojej młodości, niech powie teraz Izrael;"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Pieśń stopni. Bardzoć mię utrapili zaraz od młodości mojej, powiedz teraz Izraelu."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Pieśń pielgrzymia. Wielce mnie gnębili od mojej młodości niech to powie Israel.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Często walczyli na mię od młodości mojéj: niech teraz powie Izrael.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Pieśń Mahalot. Niechayże teraz powie Izrael, iako częstem trapienim vciskali mię od młodości moiey.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Pieśń stopni. Bardzo mnie uciskali od mojej młodości – niech powie teraz Izrael;

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: A Song of degrees. Many a time have they afflicted me from my youth, may Israel now say:
BSB · Berean Standard Bible, 2023: A song of ascents. Many a time they have persecuted me from my youth— let Israel now declare—
WEB · World English Bible, 2020: A Song of Ascents. Many times they have afflicted me from my youth up. Let Israel now say:

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Canticum graduum. Sæpe expugnaverunt me a juventute mea, dicat nunc Israël;

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: שִׁ֗יר הַֽמַּ֫עֲל֥וֹת רַ֭בַּת צְרָר֣וּנִי מִנְּעוּרַ֑י יֹֽאמַר־נָ֝א יִשְׂרָאֵֽל׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ᾨδὴ τῶν ἀναβαθμῶν. ΠΛΕΟΝΑΚΙΣ ἐπολέμησάν με ἐκ νεότητός μου, εἰπάτω δὴ Ἰσραήλ·

Porównaj cały rozdział Ps 129 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 124,1 →
„Gdyby Pan nie był z nami, niech powie teraz Izrael;”
Jr 2,2 →
„Idź i wołaj do uszu Jerozolimy tymi słowy: Tak mówi Pan: Wspominam cię, życzliwość twojej młodości i miłość twojego narzeczeństwa, gdy chodziłaś za mną na pustyni, w ziemi nieobsiewanej.”
Oz 11,1 →
„Gdy Izrael był dzieckiem, umiłowałem go, a z Egiptu wezwałem mego syna.”
Wj 1,12–14 →
„Ale im bardziej ich gnębili, tym bardziej się rozmnażali i rośli, tak że zatrwożyli się z powodu synów Izraela. I Egipcjanie zmuszali synów Izraela do ciężkiej pracy. I uprzykrzali im życie uciążliwą pracą przy glinie i przy cegłach, i przy każdej robocie na polu.…”
Ps 120,1 →
„Wołałem do Pana w swoim utrapieniu i wysłuchał mnie.”
Ps 122,1 →
„Uradowałem się, gdy mi powiedziano: Pójdziemy do domu Pana.”
Ps 126,1 →
„Gdy Pan odwrócił niewolę Syjonu, byliśmy jak we śnie.”
Ps 127,1 →
„Jeśli Pan nie zbuduje domu, na próżno trudzą się ci, którzy go wznoszą; jeśli Pan nie będzie strzegł miasta, na próżno czuwa strażnik.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Sdz 10,8–12 →
„Oni trapili i uciskali synów Izraela od tego roku przez osiemnaście lat – wszystkich synów Izraela, którzy byli za Jordanem w ziemi Amorytów, która jest w Gileadzie. Synowie Ammona przeprawili się też za Jordan, aby walczyć z Judą i Beniaminem, a także z domem Efraima, i Izrael był bardzo uciskany.…”
Iz 47,12 →
„Pozostań przy swoich czarach i mnóstwie swych guseł, którymi się trudziłaś od młodości; może zdołasz sobie pomóc, może się umocnisz.”
Wj 1,22 →
„Wtedy faraon rozkazał całemu swemu ludowi: Każdego syna, który się urodzi, wrzućcie do rzeki, a każdą córkę pozostawcie przy życiu.”
Wj 5,7–19 →
„Już więcej nie będziecie dawać ludowi słomy do wyrobu cegły, jak dotychczas. Niech sami idą i zbierają sobie słomę. Wyznaczcie im tę samą liczbę cegieł, jaką wyrabiali poprzednio, nic nie zmniejszajcie. Próżnują bowiem i dlatego wołają: Pozwól nam pójść i złożyć ofiarę naszemu Bogu.…”
Sdz 2,15 →
„A gdziekolwiek wyruszyli, ręka Pana była przeciwko nim ku nieszczęściu, jak Pan powiedział i jak Pan im przysiągł; i byli bardzo uciskani.”
Ps 125,1 →
„Ci, którzy ufają Panu, są jak góra Syjon, która się nie porusza, ale trwa na wieki.”
Sdz 3,8 →
„Wtedy zapłonął gniew Pana przeciw Izraelowi i wydał ich w ręce Kuszan-Riszataima, króla Mezopotamii. I synowie Izraela służyli Kuszan-Risztaimowi przez osiem lat.”
Ps 88,15 →
„Jestem strapiony i od młodości bliski śmierci; znoszę twoją grozę i trwożę się.”
Ps 121,1 →
„Oczy moje podnoszę ku górom, skąd przyjdzie mi pomoc.”
Ps 123,1 →
„Do ciebie podnoszę moje oczy, który mieszkasz w niebie.”
Jr 22,21 →
„Przemówiłem do ciebie w czasie twojej pomyślności, ale powiedziałaś: Nie posłucham. Taka jest twoja droga od twej młodości, nie usłuchałaś mojego głosu.”
Lm 1,3 →
„Juda poszedł na wygnanie z powodu ucisku i wielkiej niewoli, mieszka między poganami i nie znajduje odpoczynku. Wszyscy jego prześladowcy dopadli go pośród ucisków.”