Studiuj werset

Księga Przysłów 29,25

„Strach przed człowiekiem zastawia sidła, ale kto ufa Panu, będzie bezpieczny."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Strach człowieczy stawia sobie sidło; ale kto ma nadzieję w Panu, wywyższony będzie."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Strach przed ludźmi prowadzi do zguby; lecz kto zaufał WIEKUISTEMU – ten znajdzie obronę.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Kto się boi człowieka, prędko upadnie: kto ma nadzieję w Panu, podniesion będzie.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ktory się boi ludzi, vpadnie, ale ktory vfa Panu, będzie wywyszszon.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Lęk przed człowiekiem zastawia sidło, ale kto ufa JHWH, będzie bezpieczny.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: The fear of man bringeth a snare: but whoso putteth his trust in the LORD shall be safe.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: The fear of man is a snare, but whoever trusts in the LORD is set securely on high.
WEB · World English Bible, 2020: The fear of man proves to be a snare, but whoever puts his trust in the LORD is kept safe.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Qui timet hominem cito corruet; qui sperat in Domino sublevabitur.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: חֶרְדַּ֣ת אָ֭דָם יִתֵּ֣ן מוֹקֵ֑שׁ וּבוֹטֵ֖חַ בַּיהוָ֣ה יְשֻׂגָּֽב׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: φοβηθέντες καὶ αἰσχυνθέντες ἀνθρώπους ὑπεσκελίσθησαν· ὁ δὲ πεποιθὼς ἐπὶ Κυρίῳ εὐφρανθήσεται. ἀσέβεια ἀνδρὶ δίδωσι σφάλμα, ὃς δὲ πέποιθεν ἐπὶ τῷ δεσπότῃ, σωθήσεται.

Porównaj cały rozdział Prz 29 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 118,8 →
„Lepiej ufać Panu, niż polegać na człowieku.”
Łk 12,4 →
„A mówię wam, moim przyjaciołom: Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem już nic więcej nie mogą zrobić.”
Prz 18,10 →
„Imię Pana jest potężną wieżą, sprawiedliwy ucieka do niej i jest bezpieczny.”
Ps 91,14 →
„Wybawię go, bo mnie umiłował; wywyższę go, bo poznał moje imię.”
Prz 16,20 →
„Kto zważa na słowo, znajdzie dobro, a kto ufa Panu, jest błogosławiony.”
J 12,42–43 →
„Jednak i z przełożonych wielu uwierzyło w niego, ale z powodu faryzeuszy nie wyznawali go, aby nie wyłączono ich z synagogi. Umiłowali bowiem chwałę ludzką bardziej niż chwałę Bożą.”
Prz 30,5 →
„Każde słowo Boga jest czyste; on jest tarczą dla tych, którzy mu ufają.”
Ps 125,1 →
„Ci, którzy ufają Panu, są jak góra Syjon, która się nie porusza, ale trwa na wieki.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

2Tm 4,16–17 →
„Podczas pierwszej mojej obrony nikt przy mnie nie stanął, lecz wszyscy mnie opuścili. Niech im to nie będzie policzone. Lecz Pan stanął przy mnie i umocnił mnie, aby głoszenie było przeze mnie całkowicie utwierdzone, aby usłyszeli je wszyscy poganie; i zostałem wyrwany z paszczy lwa.”
1P 1,21 →
„Wy przez niego uwierzyliście w Boga, który go wskrzesił z martwych i dał mu chwałę, aby wasza wiara i nadzieja były w Bogu.”
Mt 10,28 →
„Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz nie mogą zabić duszy. Bójcie się raczej tego, który może i duszę, i ciało zatracić w piekielnym ogniu.”
1Krn 5,20 →
„I otrzymali pomoc przeciwko nim. Wydano więc w ich ręce Hagrytów wraz ze wszystkimi, którzy z nimi byli. Podczas walki bowiem wołali do Boga, a on ich wysłuchał, bo pokładali w nim ufność.”
Mt 26,69–74 →
„Piotr zaś siedział na zewnątrz, na dziedzińcu. Podeszła do niego pewna dziewczyna i powiedziała: Ty też byłeś z Jezusem z Galilei. Lecz on wyparł się wobec wszystkich, mówiąc: Nie wiem, o czym mówisz.…”
J 9,22 →
„Tak mówili jego rodzice, bo bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że każdy, kto wyzna, iż on jest Chrystusem, będzie wyłączony z synagogi.”
Rdz 20,11 →
„Abraham odpowiedział: Bo myślałem – na pewno nie ma w tym miejscu bojaźni Bożej i zabiją mnie z powodu mojej żony.”
Iz 57,11 →
„Kogo się bałaś i lękałaś, że skłamałaś, i nie pamiętałaś o mnie ani nie wzięłaś sobie tego do serca? Czy ja nie milczałem, i to od dawna, a ty mnie się nie boisz?”
J 3,2 →
„Przyszedł on do Jezusa w nocy i powiedział: Mistrzu, wiemy, że przyszedłeś od Boga jako nauczyciel. Nikt bowiem nie mógłby czynić tych cudów, które ty czynisz, gdyby Bóg z nim nie był.”
Rdz 20,2 →
„Tam Abraham powiedział o swej żonie Sarze: Ona jest moją siostrą. Dlatego Abimelek, król Geraru, posłał po Sarę i wziął ją.”
Ga 2,11–13 →
„A gdy Piotr przybył do Antiochii, sprzeciwiłem mu się w twarz, bo był godny nagany. Zanim bowiem przyszli niektórzy od Jakuba, jadał razem z poganami. Gdy zaś oni przyszli, odsunął się i odłączył, obawiając się tych, którzy byli z obrzezania.…”
Rdz 26,7 →
„A gdy mężczyźni tego miejsca pytali o jego żonę, odpowiedział: To moja siostra. Bał się bowiem mówić: To moja żona, by mężczyźni tego miejsca nie zabili go z powodu Rebeki, bo była bardzo piękna.”