Studiuj werset

Księga Jonasza 2,6

„Zstąpiłem aż do posad gór, swymi ryglami ziemia zamknęła się przede mną na wieki. Ty jednak wyprowadziłeś moje życie z dołu, Panie, mój Boże!"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Ogarnęły mię wody aż do duszy, przepaść mię ogarnęła, rogożem obwiniona była głowa moja."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zszedłem aż do posad gór; ziemia – jej zawory zamknęły się nade mną na wieki. Ale Ty wyprowadziłeś z otchłani mą duszę, WIEKUISTY, mój Boże!
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Do spodku gór zstąpiłem, zawory ziemskie zamknęły mię na wieki, i wywiedziesz z skazy żywot mój, Panie, Boże mój!
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Wstąpiłem aż w niskości gor, ziemia się o mnie zawarła zaworami swemi aż na wieki, a iednakeś ty podniosł z dołu duszę moię, o moy Panie Boże.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Otoczyły mnie wody aż do mojego gardła, okrążyła mnie otchłań, zielsko oplątało moją głowę.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: I went down to the bottoms of the mountains; the earth with her bars was about me for ever: yet hast thou brought up my life from corruption, O LORD my God.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: To the roots of the mountains I descended; the earth beneath me barred me in forever! But You raised my life from the pit, O LORD my God!
WEB · World English Bible, 2020: I went down to the bottoms of the mountains. The earth barred me in forever; yet you have brought my life up from the pit, LORD my God.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Ad extrema montium descendi; terræ vectes concluserunt me in æternum: et sublevabis de corruptione vitam meam, Domine Deus meus.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: לְקִצְבֵ֤י הָרִים֙ יָרַ֔דְתִּי הָאָ֛רֶץ בְּרִחֶ֥יהָ בַעֲדִ֖י לְעוֹלָ֑ם וַתַּ֧עַל מִשַּׁ֛חַת חַיַּ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהָֽי׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: κατέβην εἰς γῆν, ἧς οἱ μοχλοὶ αὐτῆς κάτοχοι αἰώνιοι, καὶ ἀναβήτω ἐκ φθορᾶς ἡ ζωή μου, πρὸς σὲ Κύριε ὁ Θεός μου.

Porównaj cały rozdział Jon 2 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (18)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 30,3 →
„Panie, wyprowadziłeś moją duszę z piekła, zachowałeś mnie przy życiu, abym nie zstąpił do dołu.”
Ps 16,10 →
„Nie zostawisz bowiem mojej duszy w piekle ani nie dopuścisz swemu Świętemu doznać zniszczenia.”
Iz 38,17 →
„Oto w czasie pokoju zaznałem ciężkiej goryczy, ale z miłości do mojej duszy wyrwałeś ją z dołu zniszczenia, gdyż rzuciłeś za siebie wszystkie moje grzechy.”
Pwt 32,22 →
„Zapłonął bowiem ogień mojego gniewu i spłonie aż do głębin piekła, i pożre ziemię i jej plony, i wypali posady gór.”
Ps 143,7 →
„Wysłuchaj mnie prędko, Panie; mój duch omdlewa; nie ukrywaj przede mną swego oblicza, bym się nie stał jak ci, którzy schodzą do dołu.”
Prz 8,25–29 →
„Zanim góry zostały założone, nim były pagórki, zostałam zrodzona. Gdy jeszcze nie stworzył ziemi ani pól, ani początku prochu okręgu ziemskiego; Kiedy przygotowywał niebiosa, byłam tam; gdy odmierzał okrąg nad powierzchnią głębi;…”
Hi 33,24 →
„Wtedy zlituje się nad nim i powie: Wybaw go od zejścia do dołu, bo znalazłem okup.”
Hi 33,28 →
„On wybawi jego duszę od zejścia do dołu, a jego życie ujrzy światło.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (10)

Hi 38,4–11 →
„Gdzie byłeś, kiedy zakładałem fundamenty ziemi? Powiedz, jeśli masz tę wiedzę. Kto określił jej rozmiary? Czy wiesz? Kto rozciągnął nad nią sznur? Na czym są oparte jej podstawy? Kto położył jej kamień węgielny;…”
Ps 30,9 →
„Jaki pożytek z mojej krwi, gdybym zstąpił do dołu? Czy proch będzie cię chwalić? Czy będzie głosić twoją prawdę?”
Ps 55,23 →
„Ale ty, Boże, wtrącisz ich w dół zatracenia; ludzie krwawi i podstępni nie dożyją połowy swoich dni; ja zaś zaufam tobie.”
Ps 65,6 →
„Ty, który utwierdzasz góry swoją mocą, przepasany potęgą;”
Ps 104,6 →
„Okryłeś ją głębią jak szatą, wody stanęły nad górami.”
Ps 104,8 →
„Wzniosły się ponad góry, zniżyły się w doliny, na miejsce, które dla nich założyłeś.”
Iz 40,12 →
„Kto zmierzył wody swoją garścią, a niebiosa piędzią wymierzył? Kto miarą odmierzył proch ziemi? Kto zważył góry na wadze, a pagórki na szalach?”
Ha 3,6 →
„Stanął i zmierzył ziemię, spojrzał i rozproszył narody; góry wieczyste zostały skruszone, skłoniły się pagórki dawne. Jego drogi są wieczne.”
Ha 3,10 →
„Widziały cię góry i zadrżały, ulewa wód przeminęła. Przepaść wydała swój głos, wysoko podniosła swoje ręce.”
Dz 13,33–37 →
„Że Bóg wypełnił ją wobec nas, ich dzieci, wskrzeszając Jezusa, jak też jest napisane w psalmie drugim: Ty jesteś moim Synem, ja ciebie dziś zrodziłem. A to, że go wskrzesił z martwych, aby już nigdy nie uległ zniszczeniu, tak wyraził: Dam wam pewne miłosierdzia Dawida.…”