Studiuj werset

Księga Habakuka 3,10

„Widziały cię góry i zadrżały, ulewa wód przeminęła. Przepaść wydała swój głos, wysoko podniosła swoje ręce."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Na Twój widok dygocą góry i wzbiera wylew wód; toń wydaje swój szum oraz ku wysokości podnosi swoje ręce!
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Rzeki przerwiesz ziemię: widziały cię i bolały góry, nawałność wód przeminęła, wydała przepaść głos swój, wysokość podniosła ręce swoje.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Gory widziały ciebie a zadrżały, potopy się rozlały, a przepasci zaszumiały, y głębokość podniosła ręce swoie.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Ujrzały Cię góry i zaczęły wirować, ulewa wód przechodzi. Otchłań wydała swój głos, wysoko podniosła swoje ręce.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: The mountains saw thee, and they trembled: the overflowing of the water passed by: the deep uttered his voice, and lifted up his hands on high.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: The mountains saw You and quaked; torrents of water swept by. The deep roared with its voice and lifted its hands on high.
WEB · World English Bible, 2020: The mountains saw you, and were afraid. The storm of waters passed by. The deep roared and lifted up its hands on high.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Viderunt te, et doluerunt montes; gurges aquarum transiit: dedit abyssus vocem suam; altitudo manus suas levavit.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: רָא֤וּךָ יָחִ֙ילוּ֙ הָרִ֔ים זֶ֥רֶם מַ֖יִם עָבָ֑ר נָתַ֤ן תְּהוֹם֙ קוֹל֔וֹ ר֖וֹם יָדֵ֥יהוּ נָשָֽׂא׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὄψονταί σε καὶ ὠδινήσουσι λαοί, σκορπίζων ὕδατα πορείας αὐτοῦ· ἔδωκεν ἡ ἄβυσσος φωνὴν αὐτῆς, ὕψος φαντασίας αὐτῆς.

Porównaj cały rozdział Ha 3 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (13)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Joz 4,23–24 →
„Pan Bóg bowiem osuszył wody Jordanu przed wami, aż się przeprawiliście – tak jak Pan, wasz Bóg, uczynił z Morzem Czerwonym, które wysuszył przed nami, aż przeszliśmy; Aby wszystkie narody ziemi poznały, że ręka Pana jest potężna, i żebyście bali się Pana, swojego Boga, po wszystkie dni.”
Ps 93,3 →
„Podniosły rzeki, Panie, podniosły rzeki swój szum, podniosły rzeki swoje fale.”
Ps 98,7–8 →
„Niech zaszumi morze i to, co w nim jest, świat i jego mieszkańcy. Niech rzeki klaszczą w dłonie, niech góry radują się wspólnie;”
Iz 43,20 →
„Chwalić mnie będą zwierzęta polne, smoki i sowy, gdyż dostarczę wodę na pustkowie i uczynię rzeki na pustyni, aby napoić swój lud, swój lud wybrany.”
Jr 4,24 →
„Spojrzałem na góry, a oto się trzęsły i wszystkie pagórki się chwiały.”
Joz 4,18 →
„A gdy kapłani niosący arkę przymierza Pana wyszli ze środka Jordanu i stopy ich stanęły na suchej ziemi, wody Jordanu wróciły na swoje miejsce i płynęły jak przedtem, wypełnione po brzegi.”
Hbr 11,29 →
„Przez wiarę przeszli przez Morze Czerwone jak po suchej ziemi, a gdy Egipcjanie próbowali to uczynić, potonęli.”
Wj 19,16–18 →
„Trzeciego dnia o poranku pojawiły się grzmoty i błyskawice, i gęsty obłok nad górą, i bardzo potężny głos trąby, tak że cały lud, który był w obozie, zadrżał. I Mojżesz wyprowadził lud z obozu na spotkanie z Bogiem, i stanęli u stóp góry. A góra Synaj cała dymiła, gdyż Pan zstąpił na nią w ogniu.…”

Pokaż pozostałe odsyłacze (5)

Ps 74,13–15 →
„Ty swoją mocą rozdzieliłeś morze, zmiażdżyłeś głowy smoków w wodach. Ty skruszyłeś głowy Lewiatana, dałeś go na pokarm mieszkańcom pustyni. Ty rozszczepiłeś źródła i potoki, ty osuszyłeś potężne rzeki.”
Ps 136,13–15 →
„Tego, który rozdzielił Morze Czerwone na części, bo na wieki jego miłosierdzie; I przeprowadził środkiem Izraela, bo na wieki jego miłosierdzie. I wrzucił faraona z jego wojskiem w Morze Czerwone, bo na wieki jego miłosierdzie.”
Iz 63,11–13 →
„Wówczas wspomniał dawne dni, Mojżesza i jego lud, mówiąc: Gdzież jest ten, który ich wyprowadził z morza, z pasterzem swojej trzody? Gdzież jest ten, który włożył w jego wnętrze swego Świętego Ducha?…”
Iz 64,1–2 →
„Obyś rozdarł niebiosa i zstąpił, aby góry rozpłynęły się przed tobą; Jak płonie ogień rozżarzony, ogień, który doprowadza wodę do wrzenia, abyś oznajmił swoje imię twoim wrogom, tak by narody zadrżały przed tobą;”
Mt 27,51 →
„A oto zasłona świątyni rozerwała się na pół, od góry aż do dołu, ziemia się zatrzęsła i skały popękały.”