Studiuj werset

Księga Izajasza 4,1

„W tym dniu siedem kobiet uchwyci się jednego mężczyzny, mówiąc: Będziemy jadły swój chleb i ubierały się we własne ubranie, tylko niech zwiemy się twoim imieniem, odejmij od nas hańbę."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A w on dzień uchwyci się siedm niewiast męża jednego, mówiąc: Chleb swój jeść będziemy, i odzieniem swem przyodziewać się będziemy; tylko niech nas zowią od imienia twego, a odejmij pohańbienie nasze."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: W ten dzień siedem kobiet uchwyci się jednego męża, wołając: Będziemy jeść nasz chleb i przyodziewać się naszą suknią, tylko niech będzie ustanowione na nami twoje imię. Połóż koniec naszej hańbie!
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I uchwycą siedm niewiast męża jednego w on dzień, mówiąc: Chleb swój jeść będziemy i odzieniem swem przyodziewać się będziemy, tylko niech będzie mianowane imię twoje nad nami, zejmij sromotę naszę.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A dnia onego siedmi niewiast vchwycą się męża iednego mowiąc, My będziemy ieść chleb nasz, y samy sobie szaty sprawować będziemy, iedno abychmy się ozywali imieniem twoim, a zdeymi z nas pohańbienie nasze.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And in that day seven women shall take hold of one man, saying, We will eat our own bread, and wear our own apparel: only let us be called by thy name, to take away our reproach.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: In that day seven women will take hold of one man and say, “We will eat our own bread and provide our own clothes. Just let us be called by your name. Take away our disgrace!”
WEB · World English Bible, 2020: Seven women shall take hold of one man in that day, saying, “We will eat our own bread, and wear our own clothing. Just let us be called by your name. Take away our reproach.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et apprehendent septem mulieres virum unum in die illa, dicentes: Panem nostrum comedemus, et vestimentis nostris operiemur: tantummodo invocetur nomen tuum super nos; aufer opprobrium nostrum.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וְהֶחֱזִיקוּ֩ שֶׁ֨בַע נָשִׁ֜ים בְּאִ֣ישׁ אֶחָ֗ד בַּיּ֤וֹם הַהוּא֙ לֵאמֹ֔ר לַחְמֵ֣נוּ נֹאכֵ֔ל וְשִׂמְלָתֵ֖נוּ נִלְבָּ֑שׁ רַ֗ק יִקָּרֵ֤א שִׁמְךָ֙ עָלֵ֔ינוּ אֱסֹ֖ף חֶרְפָּתֵֽנוּ׃ ס
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ΚΑΙ ἐπιλήψονται ἑπτὰ γυναῖκες ἀνθρώπου ἑνὸς λέγουσαι· τὸν ἄρτον ἡμῶν φαγόμεθα καὶ τὰ ἱμάτια ἡμῶν περιβαλούμεθα πλὴν τὸ ὄνομα τὸ σὸν κεκλήσθω ἐφ᾿ ἡμᾶς, ἄφελε τὸν ὀνειδισμὸν ἡμῶν.

Porównaj cały rozdział Iz 4 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (9)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Rdz 30,23 →
„Poczęła więc i urodziła syna, i powiedziała: Bóg zabrał moją hańbę.”
Iz 2,17 →
„I wyniosłość człowieka będzie ugięta i pycha ludzka będzie poniżona, a sam tylko Pan zostanie wywyższony w tym dniu.”
Iz 13,12 →
„Uczynię człowieka droższym niż czyste złoto, a nawet droższym niż złoto z Ofiru.”
Łk 1,25 →
„Tak mi uczynił Pan w dniach, kiedy wejrzał na mnie, aby zdjąć moją hańbę w oczach ludzi.”
Łk 21,22 →
„Będą to bowiem dni pomsty, aby się wypełniło wszystko, co jest napisane.”
2Tes 3,12 →
„Dlatego nakazujemy im i napominamy przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, aby spokojnie pracując, własny chleb jedli.”
1Sm 1,6 →
„Jej przeciwniczka zaś bardzo jej dokuczała, aby tylko ją rozgniewać z tego powodu, że Pan zamknął jej łono.”
Iz 3,25–26 →
„Twoi mężczyźni polegną od miecza i twoi mocarze – na wojnie. Jej bramy zasmucą się i zapłaczą, a ona, spustoszona, usiądzie na ziemi.”
Iz 10,20 →
„I w tym dniu stanie się, że resztka Izraela i ci, którzy ocaleli z domu Jakuba, nie będą już polegać na tym, który ich bije, lecz będą prawdziwie polegać na Panu, Świętym Izraela.”