Studiuj werset

Księga Izajasza 26,20

„Chodź, mój ludu! Wejdź do swoich komnat i zamknij swoje drzwi za sobą. Skryj się na krótką chwilę, aż gniew przeminie."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Idź, ludu mój! wnijdź do komór swoich, a zamknij drzwi twoje za sobą; skryj się na maluczką chwilkę, dokąd nie przeminie rozgniewanie."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Idź, ludu mój, wejdź do twych mieszkań i zamknij za sobą twoje drzwi; skryj się na małą chwilę, aż przeminie gniew.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Idź, ludu mój! wnidź do komór twoich, zamknij drzwi twoje za sobą: skryj się na mały czas, na chwilkę, aż przeminie zagniewanie.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Idź ludu moy, a wnidź do komor twoich, y zamkni drzwi o sobie, skriy się maluczko aż ominie rozgniewanie.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: ¶ Come, my people, enter thou into thy chambers, and shut thy doors about thee: hide thyself as it were for a little moment, until the indignation be overpast.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Go, my people, enter your rooms and shut your doors behind you. Hide yourselves a little while until the wrath has passed.
WEB · World English Bible, 2020: Come, my people, enter into your rooms, and shut your doors behind you. Hide yourself for a little moment, until the indignation is past.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Vade, populus meus, intra in cubicula tua; claude ostia tua super te, abscondere modicum ad momentum, donec pertranseat indignatio.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: לֵ֤ךְ עַמִּי֙ בֹּ֣א בַחֲדָרֶ֔יךָ וּֽסְגֹ֥ר דלתיך בַּעֲדֶ֑ךָ חֲבִ֥י כִמְעַט־רֶ֖גַע עַד־יעבור ־זָֽעַם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: βάδιζε, λαός μου, εἴσελθε εἰς τὰ ταμιεῖά σου, ἀπόκλεισον τὴν θύραν σου, ἀποκρύβηθι μικρὸν ὅσον ὅσον, ἕως ἂν παρέλθῃ ἡ ὀργὴ Κυρίου·

Porównaj cały rozdział Iz 26 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 30,5 →
„Jego gniew bowiem trwa tylko chwilę, a jego łaskawość przez całe życie; choćby płacz trwał przez noc, rankiem nastanie radość.”
Ps 27,5 →
„Skryje mnie bowiem w dniu niedoli w swoim przybytku, schowa mnie w ukryciu swego namiotu i wyniesie mnie na skałę.”
Iz 54,7–8 →
„Na krótką chwilę cię opuściłem, ale w wielkim miłosierdziu przygarniam cię. W niewielkim gniewie ukryłem na chwilę swoją twarz przed tobą, ale zlituję się nad tobą w wiecznym miłosierdziu, mówi Pan, twój Odkupiciel.”
Mt 6,6 →
„Ale ty, gdy się modlisz, wejdź do swego pokoju, zamknij drzwi i módl się do twego Ojca, który jest w ukryciu, a twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie.”
Ps 91,4 →
„Okryje cię swymi piórami i pod jego skrzydłami będziesz bezpieczny; jego prawda będzie ci tarczą i puklerzem.”
Prz 18,10 →
„Imię Pana jest potężną wieżą, sprawiedliwy ucieka do niej i jest bezpieczny.”
Ps 17,8 →
„Strzeż mnie jak źrenicy oka, ukryj mnie w cieniu swych skrzydeł;”
2Kor 4,17 →
„Ten bowiem nasz chwilowy i lekki ucisk przynosi nam przeogromną i wieczną wagę chwały;”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Ps 32,7 →
„Ty jesteś moim schronieniem, zachowasz mnie od ucisku; otaczasz mnie pieśniami wybawienia. Sela.”
Iz 10,25 →
„Jeszcze chwila bowiem, a skończy się mój gniew i moja zapalczywość – ku ich zniszczeniu.”
Iz 51,4 →
„Słuchaj mnie, mój ludu, nadstaw ucha, mój narodzie. Ode mnie bowiem wyjdzie prawo, a wystawię mój sąd jako światłość dla narodów.”
Ps 91,1 →
„Kto mieszka pod osłoną Najwyższego, w cieniu Wszechmocnego przebywać będzie.”
Wj 12,22–23 →
„Weźmiecie też wiązkę hizopu i zanurzycie we krwi, która jest w misie, i pokropicie nadproże i oba węgary tą krwią, która jest w misie. Niech nikt z was nie wychodzi za drzwi swego domu aż do rana.…”
Ps 31,20 →
„Ukryjesz ich pod osłoną twojej obecności przed pychą człowieka, ochronisz ich w namiocie przed kłótliwymi językami.”
Ez 11,16 →
„Dlatego mów: Tak mówi Pan Bóg: Chociaż wygnałem ich daleko pomiędzy pogan i chociaż rozproszyłem ich po krajach, jednak przez krótki czas będę dla nich świątynią w krajach, do których przybędą.”
Ps 143,9 →
„Ocal mnie od moich wrogów, Panie; do ciebie się uciekam.”
Iz 32,18–19 →
„Mój lud bowiem będzie mieszkał w przybytku pokoju, w bezpiecznych mieszkaniach i w spokojnych miejscach odpoczynku; Gdy spadnie na las grad, a miasto będzie bardzo poniżone.”
Iz 51,16 →
„Ja włożyłem swoje słowa w twoje usta i w cieniu swojej ręki cię zakryłem, aby osadzić niebiosa i założyć ziemię, i powiedzieć Syjonowi: Ty jesteś moim ludem.”
Rdz 7,1 →
„Potem Pan powiedział do Noego: Wejdź ty wraz z całym twoim domem do arki, gdyż widziałem cię, że jesteś sprawiedliwy przede mną w tym pokoleniu.”
Ps 57,1 →
„Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się nade mną, bo moja dusza ufa tobie; w cieniu twoich skrzydeł będę się chronił, aż przeminie nieszczęście.”