Studiuj werset

Księga Izajasza 10,27

„I stanie się w tym dniu, że jego brzemię zostanie zdjęte z twoich ramion i jego jarzmo z twojej szyi, a to jarzmo zostanie zniszczone z powodu namaszczenia."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A dnia onego zdjęte będzie brzemię jego z ramienia twego, i jarzmo jego z szyi twojej; owszem, skażone będzie jarzmo od przytomności pomazanego."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: I stanie się, że w owym dniu będzie zdjęte z twojego grzbietu jego brzemię, a jego jarzmo z twojej szyi; gdyż to jarzmo rozsadzi pomazane oblicze.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I będzie dnia onego: Zjęte będzie brzemię jego z ramienia twego, i jarzmo jego z szyje twojéj, i zgnije jarzmo od oliwy.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Y stanie się dnia onego że odięte będzie brzemię iego od ramion twoich a iarzmo iego od szyie twoiey, a zgniie iarzmo od pomazowania.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And it shall come to pass in that day, that his burden shall be taken away from off thy shoulder, and his yoke from off thy neck, and the yoke shall be destroyed because of the anointing.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: On that day the burden will be lifted from your shoulders, and the yoke from your neck. The yoke will be broken because your neck will be too large.
WEB · World English Bible, 2020: It will happen in that day that his burden will depart from off your shoulder, and his yoke from off your neck, and the yoke shall be destroyed because of the anointing oil.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et erit in die illa: auferetur onus ejus de humero tuo et jugum ejus de collo tuo, et computrescet jugum a facie olei.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וְהָיָ֣ה ׀ בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא יָס֤וּר סֻבֳּלוֹ֙ מֵעַ֣ל שִׁכְמֶ֔ךָ וְעֻלּ֖וֹ מֵעַ֣ל צַוָּארֶ֑ךָ וְחֻבַּ֥ל עֹ֖ל מִפְּנֵי־שָֽׁמֶן׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀφαιρεθήσεται ὁ ζυγὸς αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ὤμου σου καὶ ὁ φόβος αὐτοῦ ἀπὸ σοῦ, καὶ καταφθαρήσεται ὁ ζυγὸς ἀπὸ τῶν ὤμων ὑμῶν.

Porównaj cały rozdział Iz 10 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Iz 9,4 →
„Gdyż złamałeś jarzmo jego ciężaru i laskę jego ramienia, pręt jego ciemięzcy, jak za dni Midianitów.”
Łk 4,18 →
„Duch Pana nade mną, ponieważ namaścił mnie, abym głosił ewangelię ubogim, posłał mnie, abym uzdrawiał skruszonych w sercu, abym uwięzionym zwiastował wyzwolenie, a ślepym przejrzenie, abym uciśnionych wypuścił na wolność;”
Iz 14,25 →
„Złamię Asyryjczyka w mojej ziemi i na moich górach zdepczę go. Wtedy spadnie z nich jego jarzmo i jego brzemię spadnie z ich ramion.”
Ps 105,15 →
„Nie dotykajcie moich pomazańców, a moim prorokom nie czyńcie nic złego.”
1J 2,20 →
„Ale wy macie namaszczenie od Świętego i wiecie wszystko.”
Ps 45,7 →
„Miłujesz sprawiedliwość, a nienawidzisz nieprawości, dlatego namaścił cię, o Boże, twój Bóg olejkiem radości bardziej niż twoich towarzyszy.”
Ps 20,6 →
„Teraz wiem, że Pan wybawia swego pomazańca, wysłucha go ze swego świętego nieba zbawczą mocą swojej prawicy.”
Na 1,9–13 →
„Co zamierzacie przeciwko Panu? On dokona zniszczenia, ucisk nie powstanie po raz drugi. Gdy bowiem będą jak splecione ciernie i jak pijacy upojeni winem, jak suche ściernisko do szczętu spłoną. Z ciebie wyszedł ten, który obmyślił zło przeciwko Panu, doradca nikczemny.…”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

1J 2,27 →
„Ale to namaszczenie, które otrzymaliście od niego, pozostaje w was i nie potrzebujecie, aby was ktoś uczył. Lecz jak to namaszczenie uczy was o wszystkim, a jest ono prawdziwe i nie jest kłamstwem i jak was nauczyło, tak w nim pozostaniecie.”
Ps 2,1–3 →
„Dlaczego poganie się buntują, a narody knują próżne zamysły? Królowie ziemscy powstają, a władcy naradzają się wspólnie przeciwko Panu i jego pomazańcowi, mówiąc: Zerwijmy ich więzy i zrzućmy z siebie ich pęta.”
Ps 132,17–18 →
„Tam sprawię, że zakwitnie róg Dawida; tam zgotuję pochodnię memu pomazańcowi. Okryję jego nieprzyjaciół wstydem, ale nad nim rozkwitnie jego korona.”
2Sm 1,21 →
„O góry Gilboa! Niech nie pada na was ani rosa, ani deszcz i niech tam nie będzie pól żyznych. Tam bowiem została skalana tarcza mocarzy, tarcza Saula, jakby nie była namaszczona oliwą.”
Ps 84,9 →
„Spójrz, Boże, nasza tarczo, i wejrzyj na oblicze twego pomazańca.”
Ps 89,20–52 →
„Znalazłem Dawida, mego sługę, namaściłem go swoim świętym olejem. Moja ręka będzie przy nim i wzmocni go moje ramię. Nie będzie uciskany przez wroga, a syn nieprawości go nie pognębi.…”
2Krl 18,13–14 →
„W czternastym roku króla Ezechiasza Sennacheryb, król Asyrii, wyruszył przeciw wszystkim warownym miastom Judy i zdobył je. Wtedy Ezechiasz, król Judy, posłał do króla Asyrii do Lakisz, mówiąc: Postąpiłem źle, odstąp ode mnie. Cokolwiek na mnie nałożysz, poniosę.…”
Ps 132,10 →
„Ze względu na Dawida, twego sługę, nie odtrącaj oblicza twego pomazańca.”
Iz 37,35 →
„Będę bowiem bronił tego miasta i ocalę je ze względu na siebie i ze względu na Dawida, swego sługę.”
Dz 4,27 →
„Rzeczywiście bowiem Herod i Poncjusz Piłat z poganami i ludem Izraela zebrali się przeciwko twemu świętemu Synowi, Jezusowi, którego namaściłeś;”
Dn 9,24–26 →
„Siedemdziesiąt tygodni wyznaczono nad twoim ludem i twoim świętym miastem na zakończenie przestępstwa, na zgładzenie grzechów i na przebłaganie za nieprawość, na wprowadzenie wiecznej sprawiedliwości, na opieczętowanie widzenia i proroctwa oraz na namaszczenie Najświętszego.…”
Ps 2,6 →
„Ja ustanowiłem mojego króla na Syjonie, mojej świętej górze.”