Studiuj werset

1 Księga Samuela 23,16

„Wtedy Jonatan, syn Saula, wstał i udał się do Dawida do lasu, i wzmocnił jego rękę w Bogu."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Wtedy wstał Jonatan, syn Saula, i szedł do Dawida do lasu, i posilił rękę jego w Bogu,"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Wtedy powstał Jonatan, syn Saula i udał się do lasu, do Dawida, dodając mu otuchy w Bogu.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I wstał Jonathas, syn Saulów, i szedł do Dawida do lasu i posilił ręce jego w Bogu i rzekł mu:
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Potym Ionatan syn Saulow szedł ku Dawidowi do lasa, y potwierdził vfanie iego w Panu.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: ¶ And Jonathan Saul’s son arose, and went to David into the wood, and strengthened his hand in God.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: And Saul’s son Jonathan came to David in Horesh and strengthened his hand in God,
WEB · World English Bible, 2020: Jonathan, Saul’s son, arose and went to David into the woods, and strengthened his hand in God.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et surrexit Jonathas filius Saul, et abiit ad David in silvam, et confortavit manus ejus in Deo: dixitque ei:

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיָּ֙קָם֙ יְהוֹנָתָ֣ן בֶּן־שָׁא֔וּל וַיֵּ֥לֶךְ אֶל־דָּוִ֖ד חֹ֑רְשָׁה וַיְחַזֵּ֥ק אֶת־יָד֖וֹ בֵּאלֹהִֽים׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἀνέστη Ἰωνάθαν υἱὸς Σαοὺλ καὶ ἐπορεύθη πρὸς Δαυὶδ εἰς Καινὴν καὶ ἐκραταίωσε τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἐν Κυρίῳ.

Porównaj cały rozdział 1Sm 23 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (15)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Iz 35,3–4 →
„Wzmacniajcie osłabłe ręce i posilcie omdlałe kolana. Mówcie do zatrwożonych w sercu: Bądźcie mocni, nie bójcie się. Oto wasz Bóg przyjdzie z pomstą, z odpłatą przyjdzie sam Bóg i zbawi was.”
Hbr 12,12–13 →
„Dlatego wyprostujcie opadłe ręce i omdlałe kolana. Prostujcie ścieżki dla waszych stóp, aby to, co chrome, nie zeszło z drogi, ale raczej zostało uzdrowione.”
Hi 4,3–4 →
„Oto nauczałeś wielu i ręce słabe umocniłeś. Twoje słowa podnosiły upadającego, a omdlałe kolana wzmacniałeś.”
2Tm 2,1 →
„Ty więc, mój synu, wzmacniaj się w łasce, która jest w Chrystusie Jezusie.”
Ef 6,10 →
„W końcu, moi bracia, umacniajcie się w Panu i w potędze jego mocy.”
Łk 22,32 →
„Lecz ja prosiłem za tobą, żeby nie ustała twoja wiara. Ty zaś, gdy się nawrócisz, utwierdzaj swoich braci.”
1Sm 30,6 →
„I Dawid znalazł się w wielkim utrapieniu, bo lud chciał go ukamienować. Dusza całego ludu bowiem była rozgoryczona z powodu swoich synów i córek. Dawid zaś wzmocnił się w Panu, swym Bogu.”
Łk 22,43 →
„Wtedy ukazał mu się anioł z nieba i umacniał go.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (7)

Ne 2,18 →
„A gdy opowiedziałem im o tym, jak łaskawa ręka mego Boga była nade mną, także o słowach, które wypowiedział do mnie król, powiedzieli: Wstańmy i budujmy. I zachęcali się do tego dobrego dzieła.”
Prz 27,9 →
„Maść i kadzidło radują serce, tak słodycz przyjaciela dzięki radzie od serca.”
Prz 27,17 →
„Żelazo ostrzy się żelazem, tak człowiek zaostrza oblicze swego przyjaciela.”
Pwt 3,28 →
„Ale rozkaż Jozuemu, zachęć go i wzmocnij, gdyż on pójdzie przed tym ludem i on da mu w dziedzictwo ziemię, którą zobaczysz.”
Koh 4,9–12 →
„Lepiej jest dwom niż jednemu, gdyż mają dobry pożytek ze swojej pracy. Jeśli bowiem jeden upadnie, drugi podniesie swego towarzysza. Lecz biada samotnemu, gdy upadnie, bo nie ma drugiego, który by go podniósł. Także jeśli dwoje ludzi śpi razem, grzeją się wzajemnie. Ale jeden jakże się ogrzeje?…”
Hi 16,5 →
„Ja jednak pokrzepiałbym was swoimi ustami i poruszanie moich warg ulżyłoby waszym cierpieniom.”
Ez 13,22 →
„Ponieważ zasmucacie kłamstwem serce sprawiedliwego, chociaż ja go nie zasmuciłem, i wzmacniacie ręce bezbożnego, aby się nie odwrócił od swojej złej drogi, ożywiając go;”