Księga Psalmów 49

Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego psalm.

Słuchajcie tego wszystkie narody, nadstawcie ucha wszyscy mieszkańcy świata.

Słuchajcie tego wszystkie narody; bierzcie to w uszy wszyscy mieszkający na okręgu ziemi!

Zarówno wy, prości, jak i wy, możni; zarówno bogaty, jak i ubogi.

Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!

Moje usta wypowiedzą mądrość, a rozmyślaniem mego serca będzie roztropność.

Usta moje będą opowiadały mądrość, a myśl serca mego roztropność.

Nakłonię ucha ku przypowieści, przy harfie rozwiążę moją zagadkę.

Nakłonię do przypowieści ucha mego, wyłożę przy harfie zagadkę moję.

Dlaczego mam się bać w dniach niedoli, gdy otacza mnie nieprawość tych, którzy mnie depczą?

Przeczże się mam bać we złe dni, aby mię nieprawość tych, którzy mię depczą, miała ogarnąć?

Ci, którzy ufają swym bogactwom i chlubią się swym wielkim dostatkiem;

Którzy ufają bogactwom swoim, a w mnóstwie dostatków swoich chlubią się.

Nikt z nich w żaden sposób nie odkupi swego brata ani nie może dać Bogu za niego okupu;

Gdyż brata swego nikt żadnym sposobem nie odkupi, ani może dać Bogu okupu jego zań.

(Kosztowny bowiem jest okup za ich dusze i nigdy się nie zdarzy);

(Albowiem drogi jest okup duszy ich, i nie może się ostać na wieki.)

Aby żył na wieki i nie doznał zniszczenia.

Aby żył na wieki, a nie oglądał grobu.

Każdy bowiem widzi, że mądrzy umierają, tak samo jak ginie głupiec i prostak, i zostawiają obcym swoje bogactwa.

Bo widzimy, iż i mądrzy umierają, głupi i szalony zarówno giną, a zostawiają, obcym bogactwa swoje.

Myślą, że ich domy są wieczne, a ich mieszkania będą trwać z pokolenia na pokolenie; nazywają ziemie swymi imionami.

Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.

Lecz człowiek, choć otoczony czcią, nie przetrwa; podobny jest do bydląt, które giną.

Ale człowiek we czci nie zostaje, podobnym będąc bydlętom, które giną.

Ich droga jest ich głupstwem, mimo to ich potomkowie pochwalają ich mowę. Sela.

Takowa myśl ich głupstwem ich jest, a przecież potomkowie ich pochwalają to usty swemi. Sela.

Jak owce będą złożeni w grobie, śmierć ich pożre; prawi będą nad nimi panować o poranku, ich postać zostanie zniszczona w grobie, gdy opuszczą swoje mieszkanie.

Jako owce w grobie złożeni będą, śmierć ich strawi; ale sprawiedliwi panować będą nad nimi z poranku, a kształt ich zniszczony będzie w grobie, gdy ustąpią z mieszkania swego.

Ale Bóg wykupi moją duszę z mocy grobu, bo mnie przyjmie. Sela.

Ale Bóg wykupi duszę moję z mocy grobu, gdy mię przyjmie. Sela.

Nie bój się, gdy się ktoś wzbogaci, gdy się rozmnoży sława jego domu;

Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.

Bo gdy umrze, niczego ze sobą nie weźmie i nie pójdzie za nim jego sława.

Bo umierając nie weźmie nic z sobą, ani za nim zstąpi sława jego.

Chociaż za życia swej duszy pochlebiał i chwalono go, gdy dobrze się urządził;

A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:

Pójdzie jednak do grona swych ojców; nigdy nie ujrzą światła.

Przecież musi iść za rodziną ojców swych, a na wieki nie ogląda światłości. Owóż człowiek, który jest we czci, a nie zrozumiewa tego, podobny jest bydlętom, które giną.

Człowiek, który jest otoczony czcią, a nie rozumie tego, podobny jest do bydląt, które giną.