Studiuj werset

Księga Psalmów 49,11

„Myślą, że ich domy są wieczne, a ich mieszkania będą trwać z pokolenia na pokolenie; nazywają ziemie swymi imionami."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: W ich myśli ich domy są wieczne, ich mieszkania od pokolenia do pokolenia, dlatego swoje ziemie nazywają od swojego imienia.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A groby ich domami ich na wieki: przybytkami ich od narodu do narodu: nazywali imiona swe w ziemiach swoich.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: O tym iest mysl ich, aby domy ich trwały na wieki, a mieszkanie ich na potomne czasy, y dla tegoż nazywaią ziemie imiony swemi.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: We wnętrzu myślą, że ich domy są na wieki, a ich mieszkania z pokolenia na pokolenie; od własnych imion nazywają ziemię.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Their inward thought is, that their houses shall continue for ever, and their dwelling places to all generations; they call their lands after their own names.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Their graves are their eternal homes— their dwellings for endless generations— even though their lands were their namesakes.
WEB · World English Bible, 2020: Their inward thought is that their houses will endure forever, and their dwelling places to all generations. They name their lands after themselves.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: et sepulchra eorum domus illorum in æternum; tabernacula eorum in progenie et progenie: vocaverunt nomina sua in terris suis.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: קִרְבָּ֤ם בָּתֵּ֨ימוֹ ׀ לְֽעוֹלָ֗ם מִ֭שְׁכְּנֹתָם לְדֹ֣ר וָדֹ֑ר קָֽרְא֥וּ בִ֝שְׁמוֹתָ֗ם עֲלֵ֣י אֲדָמֽוֹת׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ οἱ τάφοι αὐτῶν οἰκίαι αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα, σκηνώματα αὐτῶν εἰς γενεὰν καὶ γενεάν. ἐπεκαλέσαντο τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἐπὶ τῶν γαιῶν αὐτῶν.

Porównaj cały rozdział Ps 49 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (9)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Rdz 4,17 →
„I Kain obcował ze swoją żoną, a ona poczęła i urodziła Henocha. Zbudował też miasto i nazwał je imieniem swego syna – Henoch.”
Ps 5,9 →
„Bo w ich ustach nie ma szczerości, ich wnętrze pełne przewrotności, ich gardło jest grobem otwartym, swoim językiem pochlebiają.”
Ps 64,6 →
„Szukają nieprawości, starannie jej poszukują; ich wnętrze i serce są głębokie.”
2Sm 18,18 →
„A Absalom za swego życia postawił sobie pomnik w dolinie królewskiej, bo mówił: Nie mam syna, który by upamiętnił moje imię. Nazwał więc ten pomnik swoim imieniem i zwie się on Miejscem Absaloma aż do dziś.”
Ps 10,6 →
„Mówi w swoim sercu: Nie zachwieję się, nie zaznam zła po wszystkie pokolenia.”
Ez 38,10 →
„Tak mówi Pan Bóg: W tym dniu zrodzą się myśli w twoim sercu i będziesz miał złe zamiary;”
1Sm 15,12 →
„A gdy Samuel wstał wcześnie rano, by spotkać się z Saulem, doniesiono Samuelowi: Saul przybył do Karmelu i tam właśnie postawił sobie pomnik, po czym zawrócił, poszedł i przybył do Gilgal.”
Łk 11,39 →
„Wtedy Pan powiedział do niego: Teraz wy, faryzeusze, oczyszczacie to, co jest na zewnątrz kubka i misy, ale to, co jest wewnątrz was, pełne jest zdzierstwa i nieprawości.”
Dz 8,22 →
„Dlatego pokutuj z tej twojej nieprawości i proś Boga, a może ci przebaczy zamysł twego serca.”