Księga Psalmów 147

Chwalcie Pana, bo dobrze jest śpiewać naszemu Bogu; jest to bowiem miłe i piękna jest chwała.

Chwalcie Pana; albowiem dobra rzecz jest, śpiewać Bogu naszemu; albowiem to wdzięczna i przystojna jest chwała.

Pan buduje Jeruzalem i gromadzi rozproszonych Izraela.

Pan Jeruzalem buduje, a rozproszonego Izraela zgromadza.

On uzdrawia skruszonych w sercu i opatruje ich rany.

Który uzdrawia skruszonych na sercu, a zawiązuje boleści ich.

On liczy gwiazdy, nazywa każdą z nich po imieniu.

Który rachuje liczbę gwiazd, a każdą z nich imieniem jej nazywa.

Wielki jest nasz Pan i zasobny w moc; jego mądrość jest niezmierzona.

Wielki jest Pan nasz, i wielki w mocy; rozumienia jego niemasz liczby.

Pan podnosi pokornych, a niegodziwych poniża aż do ziemi.

Pan pokornych podnosi; ale niepobożnych aż ku ziemi uniża.

Śpiewajcie Panu z dziękczynieniem; śpiewajcie naszemu Bogu przy dźwiękach harfy;

Śpiewajcież Panu z chwałą; śpiewajcie Bogu naszemu na harfie;

Który okrywa niebiosa obłokami i przygotowuje deszcz dla ziemi; który sprawia, że trawa rośnie na górach;

Który okrywa niebiosa obłokami, a deszcz ziemi gotuje: który czyni, że rośnie trawa po górach;

Który daje pokarm bydłu i młodym krukom wołającym do niego.

Który daje bydłu pokarm ich, i kruczętom młodym, które wołają do niego.

Nie lubuje się w mocy konia ani nie ma upodobania w goleniach mężczyzny.

Nie kocha się w mocy końskiej, ani się kocha w goleniach męskich.

Pan ma upodobanie w tych, którzy się go boją, którzy ufają jego miłosierdziu.

Kocha się Pan w tych, którzy się go boją, a którzy ufają w miłosierdziu jego.

Chwal Pana, Jeruzalem; chwal swego Boga, Syjonie.

Chwalże, Jeruzalemie! Pana; chwalże, Syonie! Boga twego.

On bowiem umacnia zasuwy twoich bram i błogosławi synów twoich pośród ciebie.

Albowiem on umacnia zawory bram twoich, a błogosławi synów twoich w pośrodku ciebie.

Zapewnia pokój w twoich granicach i syci cię najwyborniejszą pszenicą.

On czyni pokój w granicach twoich, a najwyborniejszą pszenicą nasyca cię.

On wysyła swój rozkaz na ziemię; szybko biegnie jego słowo.

On wysyła słowo swe na ziemię; bardzo prędko bieży wyrok jego.

On daje śnieg jak wełnę, rozsypuje szron jak popiół.

On daje śnieg jako wełnę, szron jako popiół rozsypuje.

Rzuca swój lód jak okruchy; któż ostoi się przed jego zimnem?

Rzuca lód swój jako bryły; przed zimnem jego któż się ostoi?

Posyła swoje słowo i lody topnieją; wionie swym wiatrem i wody spływają.

Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.

Oznajmia swe słowo Jakubowi, swe prawa i sądy Izraelowi.

Oznajmuje słowo swe Jakóbowi, ustawy swe i sądy swe Izraelowi.

Nie uczynił tak żadnemu narodowi, nie poznali jego sądów. Alleluja.

Nie uczynił tak żadnemu narodowi; przetoż nie poznali sądów jego. Halleluja.