Studiuj werset

Księga Rut 1,6

„Wtedy powstała wraz ze swoimi synowymi, aby wrócić z ziemi Moabu, gdyż usłyszała w ziemi Moabu, że Pan nawiedził swój lud i dał mu chleb."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A wezbrawszy się z synowemi swemi wróciła się z ziemi Moabskiej; bo słyszała w krainie Moabskiej, że był nawiedził Pan lud swój, i dał im chleb."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Wtedy, razem ze swymi synowymi, zabrała się z moabskiej krainy i wyruszyła z powrotem; bo w krainie moabskiej słyszała, że WIEKUISTY wspomniał na swój lud oraz obdarzył ich chlebem.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I wezbrała się, aby szła do ojczyzny z obiema niewiastkoma swemi z kraju Moabitskiego; bo słyszała, że wejrzał Pan na lud swój i dał im żywność.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A tak wezbrawszy sie z niewiastkami swemi wrociła sie z źiemie Moabskiey, osłyszawszy sie tam że był Pan nawiedził lud swoy, a dał im dosyć chleba.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Wtedy powstała ona i jej synowe i wróciła z pól Moabu, bo usłyszała na polach Moabu, że JHWH nawiedził swój lud, aby im dać chleb.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: ¶ Then she arose with her daughters in law, that she might return from the country of Moab: for she had heard in the country of Moab how that the LORD had visited his people in giving them bread.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: When Naomi heard in Moab that the LORD had attended to His people by providing them with food, she and her daughters-in-law prepared to leave the land of Moab.
WEB · World English Bible, 2020: Then she arose with her daughters-in-law, that she might return from the country of Moab; for she had heard in the country of Moab how the LORD had visited his people in giving them bread.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et surrexit ut in patriam pergeret cum utraque nuru sua de regione Moabitide: audierat enim quod respexisset Dominus populum suum, et dedisset eis escas.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַתָּ֤קָם הִיא֙ וְכַלֹּתֶ֔יהָ וַתָּ֖שָׁב מִשְּׂדֵ֣י מוֹאָ֑ב כִּ֤י שָֽׁמְעָה֙ בִּשְׂדֵ֣ה מוֹאָ֔ב כִּֽי־פָקַ֤ד יְהוָה֙ אֶת־עַמּ֔וֹ לָתֵ֥ת לָהֶ֖ם לָֽחֶם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἀνέστη αὕτη καὶ αἱ δύο νύμφαι αὐτῆς καὶ ἀπέστρεψαν ἐξ ἀγροῦ Μωάβ, ὅτι ἤκουσεν ἐν ἀγρῷ Μωὰβ ὅτι ἐπέσκεπται Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ δοῦναι αὐτοῖς ἄρτους,

Porównaj cały rozdział Rt 1 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 132,15 →
„Będę obficie błogosławił jego żywność, a jego ubogich nasycę chlebem.”
Wj 4,31 →
„I lud uwierzył. I gdy usłyszeli, że Pan nawiedził synów Izraela i że wejrzał na ich utrapienie, pochylili się i oddali pokłon.”
Ps 111,5 →
„Dał pokarm tym, którzy się go boją, pamięta wiecznie o swoim przymierzu.”
Wj 3,16 →
„Idź, zgromadź starszych Izraela i mów do nich: Ukazał mi się Pan, Bóg waszych ojców, Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba, i powiedział: Nawiedziłem was i widziałem, co wam uczyniono w Egipcie.”
Mt 6,11 →
„Daj nam dzisiaj naszego powszedniego chleba.”
Łk 1,68 →
„Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraela, bo nawiedził i odkupił swój lud;”
Wj 16,4–6 →
„Wtedy Pan powiedział do Mojżesza: Oto spuszczę wam jak deszcz chleb z nieba. Lud będzie wychodził i każdego dnia będzie zbierał według potrzeby dziennej, abym mógł go wystawić na próbę, czy będzie postępował zgodnie z moim prawem, czy nie.…”
1Sm 2,21 →
„I Pan nawiedził Annę, a ona poczęła i urodziła trzech synów i dwie córki. A chłopiec Samuel dorastał przed Panem.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Iz 55,10 →
„Bo jak spada deszcz i śnieg z nieba i już tam nie wraca, ale nawadnia ziemię i czyni ją płodną, czyni ją też urodzajną, tak że wydaje siewcy nasienie, a chleb jedzącym;”
Jr 29,10 →
„Tak bowiem mówi Pan: Gdy wypełni się dla Babilonu siedemdziesiąt lat, nawiedzę was i spełnię wobec was swoje dobre słowo, by was sprowadzić z powrotem na to miejsce.”
Łk 19,44 →
„Zrównają z ziemią ciebie i twoje dzieci, które są w tobie, i nie zostawią w tobie kamienia na kamieniu, dlatego żeś nie poznało czasu twego nawiedzenia.”
Rdz 21,1 →
„A Pan nawiedził Sarę, jak powiedział, i uczynił Pan Sarze, jak zapowiedział.”
Rdz 28,20 →
„Wtedy Jakub złożył ślub, mówiąc: Jeśli Bóg będzie ze mną i będzie mnie strzegł na tej drodze, którą idę, jeśli da mi chleb do jedzenia i odzież do ubrania;”
Rdz 48,15 →
„I błogosławił Józefowi, mówiąc: Bóg, przed którego obliczem chodzili moi ojcowie, Abraham i Izaak, Bóg, który mnie żywił od mej młodości aż do dziś;”
Rdz 50,25 →
„Józef zobowiązał więc przysięgą synów Izraela i powiedział: Bóg na pewno was nawiedzi, a wtedy zabierzcie stąd moje kości.”
Ps 104,14–15 →
„Sprawiasz, że rośnie trawa dla bydła i zioła na użytek człowieka, żeby dobywał chleb z ziemi; I wino, które rozwesela serce człowieka, i oliwę, od której rozjaśnia się twarz, i chleb, który krzepi serce ludzkie.”
Ps 145,15 →
„Oczy wszystkich oczekują ciebie, a ty im dajesz pokarm we właściwym czasie.”
Ps 146,7 →
„Który oddaje sprawiedliwość pokrzywdzonym i daje chleb głodnym; Pan uwalnia więźniów.”
So 2,7 →
„Wybrzeże też przypadnie reszcie domu Judy i będą na nim wypasać. W domach Aszkelonu będą się kłaść wieczorem, gdyż nawiedzi ich Pan, ich Bóg, i odwróci ich niewolę.”
Ps 147,14 →
„Zapewnia pokój w twoich granicach i syci cię najwyborniejszą pszenicą.”