Studiuj werset

Księga Rodzaju 24,63

„I wyszedł Izaak na pole pod wieczór, aby rozmyślać. Gdy podniósł swe oczy, zobaczył zbliżające się wielbłądy."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A wyszedł był Izaak, dla modlitwy na pole pod wieczór, i podniósłszy oczy swe, ujrzał wielbłądy przychodzące."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Ic'hak wyszedł pod wieczór, by się przechadzać po polu, podniósł swoje oczy i spojrzał, a oto nadciągają wielbłądy.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A wyszedł był dla rozmyślania na polu, już ku wieczorowi: a podniósłszy oczy swe, ujrzał wielbłądy idące zdaleka.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Bo był Izaak wyszedł na pole ku modlitwie pod wieczor: Y podniozszy swe oczy vyzrał wielbłądy przychodzące.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And Isaac went out to meditate in the field at the eventide: and he lifted up his eyes, and saw, and, behold, the camels were coming.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Early in the evening, Isaac went out to the field to meditate, and looking up, he saw the camels approaching.
WEB · World English Bible, 2020: Isaac went out to meditate in the field at the evening. He lifted up his eyes and looked. Behold, there were camels coming.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: et egressus fuerat ad meditandum in agro, inclinata jam die: cumque elevasset oculos, vidit camelos venientes procul.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיֵּצֵ֥א יִצְחָ֛ק לָשׂ֥וּחַ בַּשָּׂדֶ֖ה לִפְנ֣וֹת עָ֑רֶב וַיִּשָּׂ֤א עֵינָיו֙ וַיַּ֔רְא וְהִנֵּ֥ה גְמַלִּ֖ים בָּאִֽים׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἐξῆλθεν Ἰσαὰκ ἀδολεσχῆσαι εἰς τὸ πεδίον τὸ πρὸς δείλης καὶ ἀναβλέψας τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἶδε καμήλους ἐρχομένας.

Porównaj cały rozdział Rdz 24 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (10)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 119,15 →
„Rozmyślam o twoich przykazaniach i przypatruję się twoim drogom.”
Joz 1,8 →
„Niech ta księga Prawa nie oddala się od twoich ust, ale rozmyślaj o niej we dnie i w nocy, abyś pilnował wypełnienia wszystkiego, co w niej jest napisane. Wtedy bowiem poszczęści się twojej drodze i będzie ci się wiodło.”
Ps 1,2 →
„Lecz ma upodobanie w prawie Pana i nad jego prawem rozmyśla we dnie i w nocy.”
Ps 104,34 →
„Moje rozmyślanie o nim wdzięczne będzie, rozraduję się w Panu.”
Ps 143,5–6 →
„Wspominam dawne dni, rozmyślam o wszystkich twoich dziełach i rozważam czyny twoich rąk. Wyciągam ku tobie swoje ręce; moja dusza pragnie ciebie jak sucha ziemia. Sela.”
Ps 77,11–12 →
„Będę wspominał dzieła Pana, będę wspominał twoje dawne cuda. Będę rozmyślał o wszystkich twoich dziełach i o twoich czynach będę mówił.”
Ps 119,27 →
„Spraw, bym zrozumiał drogę twoich nakazów, a będę rozmyślał o twoich cudownych dziełach.”
Ps 119,48 →
„Wznoszę też swoje ręce ku twoim przykazaniom, które miłuję, i będę rozmyślał o twoich prawach.”
Ps 139,17–18 →
„Jak drogie są dla mnie twoje myśli, Boże! Jak wielka jest ich liczba! Gdybym chciał je zliczyć, byłoby ich więcej niż piasku; gdy się budzę, jeszcze jestem z tobą.”
Ps 145,5 →
„Będę wysławiać wspaniałość chwały twojego majestatu i twoje cudowne dzieła.”