Studiuj werset

Księga Psalmów 78,7

„Żeby pokładali w Bogu nadzieję i nie zapominali o dziełach Boga, lecz strzegli jego przykazań;"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Aby pokładali w Bogu nadzieję swoję, a nie zapominali na sprawy Boże, ale strzegli przykazań jego;"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: nie zapomnieli spraw Boga oraz strzegli Jego przykazań.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Żeby pokładali w Bogu nadzieję swoję, a nie zapominali spraw Bożych: i pytali się o mandaciech jego:
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Aby pokładali nadzieię swoię w Bogu, a nie zapamiętawali spraw Bożych strzegąc roskazania iego.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Aby pokładali nadzieję w Bogu i nie zapominali o dziełach Boga, lecz strzegli Jego przykazań;

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: That they might set their hope in God, and not forget the works of God, but keep his commandments:
BSB · Berean Standard Bible, 2023: that they should put their confidence in God, not forgetting His works, but keeping His commandments.
WEB · World English Bible, 2020: that they might set their hope in God, and not forget God’s deeds, but keep his commandments,

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: ut ponant in Deo spem suam, et non obliviscantur operum Dei, et mandata ejus exquirant:

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וְיָשִׂ֥ימוּ בֵֽאלֹהִ֗ים כִּ֫סְלָ֥ם וְלֹ֣א יִ֭שְׁכְּחוּ מַֽעַלְלֵי־אֵ֑ל וּמִצְוֺתָ֥יו יִנְצֹֽרוּ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἵνα θῶνται ἐπὶ τὸν Θεὸν τὴν ἐλπίδα αὐτῶν καὶ μὴ ἐπιλάθωνται τῶν ἔργων τοῦ Θεοῦ καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ἐκζητήσωσιν·

Porównaj cały rozdział Ps 78 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (14)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Pwt 5,29 →
„Oby ich serce było takie, by się mnie bali i przestrzegali wszystkich moich przykazań przez wszystkie dni, aby dobrze się powodziło im i ich synom na wieki.”
Ap 14,12 →
„Tu jest cierpliwość świętych, tu są ci, którzy zachowują przykazania Boga i wiarę Jezusa.”
Pwt 4,9 →
„Tylko miej się na baczności i strzeż swej duszy pilnie, abyś nie zapomniał o tych rzeczach, które twoje oczy widziały, i aby nie odstępowały one od twego serca po wszystkie dni twego życia. Ale ucz ich swoich synów i synów swoich synów.”
1J 5,3 →
„Na tym bowiem polega miłość Boga, że zachowujemy jego przykazania, a jego przykazania nie są ciężkie.”
J 14,21–24 →
„Kto ma moje przykazania i zachowuje je, ten mnie miłuje. A kto mnie miłuje, będzie go też miłował mój Ojciec i ja go będę miłował, i objawię mu samego siebie. Powiedział mu Judasz, ale nie Iskariota: Panie, cóż to jest, że masz się objawić nam, a nie światu?…”
Jr 17,7–8 →
„Błogosławiony człowiek, który ufa Panu, a którego nadzieją jest Pan. Będzie bowiem jak drzewo zasadzone nad wodami, które swoje korzenie zapuszcza nad strumieniem i nie zauważa, gdy upał przychodzi, ale jego liść pozostaje zielony. W roku suszy nie troszczy się i nie przestaje przynosić owocu.”
1J 3,22–24 →
„I o cokolwiek prosimy, otrzymujemy od niego, bo zachowujemy jego przykazania i robimy to, co miłe w jego oczach. A to jest jego przykazanie, abyśmy wierzyli w imię jego Syna, Jezusa Chrystusa, i miłowali się wzajemnie, jak nam przykazał. Bo kto zachowuje jego przykazania, mieszka w nim, a on w nim.…”
Pwt 8,2 →
„Pamiętaj całą drogę, którą prowadził cię Pan, twój Bóg, przez te czterdzieści lat po pustyni, by cię ukorzyć i doświadczać, aby poznać, co jest w twoim sercu, czy będziesz przestrzegał jego przykazań, czy nie.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (6)

Pwt 8,11 →
„Strzeż się, byś nie zapomniał Pana, swego Boga, i nie zaniedbał jego przykazań, jego praw i jego nakazów, które ci dziś nakazuję;”
Ps 40,4 →
„Błogosławiony człowiek, który pokłada w Panu swoją nadzieję, a nie ma względu na pysznych ani na tych, którzy podążają za kłamstwem.”
Ps 77,10–12 →
„I powiedziałem: To jest moja niemoc; jednak będę wspominał lata prawicy Najwyższego. Będę wspominał dzieła Pana, będę wspominał twoje dawne cuda. Będę rozmyślał o wszystkich twoich dziełach i o twoich czynach będę mówił.”
Ps 91,14 →
„Wybawię go, bo mnie umiłował; wywyższę go, bo poznał moje imię.”
Ps 103,2 →
„Błogosław, moja duszo, Pana, i nie zapominaj o wszystkich jego dobrodziejstwach.”
Ps 130,6–7 →
„Moja dusza oczekuje Pana bardziej niż strażnicy świtu, bardziej niż ci, którzy strzegą do poranka. Niech Izrael oczekuje Pana; u Pana bowiem jest miłosierdzie i u niego obfite odkupienie.”