Studiuj werset

Księga Psalmów 77,2

„W dniu mego utrapienia szukałem Pana, moje ręce wyciągałem w nocy nieustannie, moja dusza nie dała się pocieszyć."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„W dzień utrapienia mego szukałem Pana: wyciągałem w nocy ręce moje bez przestania, a nie dała się ucieszyć dusza moja."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: W dzień mojej niedoli szukam Pana, w nocy nie przestaje wyciągać się moja ręka i nie daje się ukoić moja dusza.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: W dzień utrapienia mego szukałem Boga: rękami memi w nocy ku niemu, a nie jestem omylon: nie chciała się dać pocieszyć dusza moja.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: W dzień vtrapienia mego szukałem Pana, rana moia płynie bez przestanku w nocy, ani się chce vcieszyć dusza moia.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: W dniu mojego utrapienia szukałem PANA, moja ręka wyciągnięta jest w nocy i nie drętwieje, moja dusza odmawia pocieszenia.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: In the day of my trouble I sought the Lord: my sore ran in the night, and ceased not: my soul refused to be comforted.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: In the day of trouble I sought the Lord; through the night my outstretched hands did not grow weary; my soul refused to be comforted.
WEB · World English Bible, 2020: In the day of my trouble I sought the Lord. My hand was stretched out in the night, and didn’t get tired. My soul refused to be comforted.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: In die tribulationis meæ Deum exquisivi; manibus meis nocte contra eum, et non sum deceptus. Renuit consolari anima mea;

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: בְּי֥וֹם צָרָתִי֮ אֲדֹנָ֪י דָּ֫רָ֥שְׁתִּי יָדִ֤י ׀ לַ֣יְלָה נִ֭גְּרָה וְלֹ֣א תָפ֑וּג מֵאֲנָ֖ה הִנָּחֵ֣ם נַפְשִֽׁי׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς μου τὸν Θεὸν ἐξεζήτησα, ταῖς χερσί μου νυκτὸς ἐναντίον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἠπατήθην· ἀπηνήνατο παρακληθῆναι ἡ ψυχή μου.

Porównaj cały rozdział Ps 77 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 50,15 →
„I wzywaj mnie w dniu utrapienia; wtedy cię wybawię, a ty mnie uwielbisz.”
Iz 26,9 →
„Moja dusza pragnie cię w nocy; swoim duchem, który jest we mnie, szukam cię nawet rano. Gdy bowiem twoje sądy odbywają się na ziemi, mieszkańcy świata uczą się sprawiedliwości.”
Rdz 37,35 →
„I zeszli się wszyscy jego synowie i wszystkie jego córki, aby go pocieszyć, lecz nie dał się pocieszyć, ale mówił: Naprawdę zstąpię za moim synem do grobu. I opłakiwał go jego ojciec.”
Iz 26,16 →
„Panie, w ucisku ciebie szukali; gdy ich karałeś, wylewali swoje modlitwy.”
Hbr 5,7 →
„On za dni swego ciała zanosił z głośnym wołaniem i ze łzami modlitwy i usilne prośby do tego, który mógł go wybawić od śmierci, i został wysłuchany z powodu swojej bogobojności.”
Est 4,1–4 →
„Kiedy Mardocheusz dowiedział się o wszystkim, co się stało, rozdarł swoje szaty i przyodział się w wór, następnie posypał się popiołem, wyszedł na środek miasta i lamentował głośno i gorzko. I doszedł aż do bramy królewskiej, gdyż nie wolno było wejść w bramę królewską przyodzianemu w wór.…”
Jon 2,1–2 →
„I modlił się Jonasz do Pana, swego Boga, we wnętrznościach tej ryby; I powiedział: Wołałem do Pana w swoim ucisku i wysłuchał mnie; z głębi piekła wołałem i wysłuchałeś mego głosu.”
Ps 102,1–2 →
„Panie, wysłuchaj mojej modlitwy i niech przyjdzie do ciebie moje wołanie. Nie ukrywaj przede mną swego oblicza, w dniu mego ucisku nakłoń ku mnie swego ucha; w dniu, w którym cię wzywam, szybko mnie wysłuchaj.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Jr 31,15 →
„Tak mówi Pan: W Rama słychać głos, lament i gorzki płacz: Rachel opłakuje swoich synów, nie daje się pocieszyć po stracie swoich synów, bo ich już nie ma.”
Oz 5,13 →
„Gdy Efraim zauważył swoją chorobę, a Juda swoją ranę, uciekł Efraim do Asyryjczyka i posłał do króla Jareb. Ale on was nie będzie mógł uzdrowić ani uleczyć waszej rany.”
Rdz 32,7–12 →
„Jakub bardzo się przestraszył i ogarnęła go trwoga. Podzielił więc lud, który z nim był, oraz owce, woły i wielbłądy na dwa obozy. I powiedział: Jeśli Ezaw przyjdzie do jednego obozu i uderzy na niego, to drugi obóz ocaleje.…”
Rdz 32,28 →
„I powiedział: Twoim imieniem nie będzie już Jakub, ale Izrael, bo mężnie zmagałeś się z Bogiem i z ludźmi i zwyciężyłeś.”
2Krl 19,3–4 →
„I powiedzieli mu: Tak mówi Ezechiasz: Ten dzień jest dniem utrapienia, upomnienia i bluźnierstwa. Nadszedł bowiem czas porodu dzieci, a nie ma siły, aby je urodzić. Może Pan, twój Bóg, usłyszy wszystkie słowa Rabszaka, którego przysłał król Asyrii, jego pan, aby znieważać Boga żywego, i pomści…”
2Krl 19,15–20 →
„I Ezechiasz modlił się przed Panem, mówiąc: Panie, Boże Izraela, który zasiadasz pomiędzy cherubinami, ty jedynie jesteś Bogiem wszystkich królestw ziemi. Ty stworzyłeś niebo i ziemię. Nakłoń ucha, Panie, i wysłuchaj. Otwórz swe oczy, Panie, i spójrz.…”
2Krn 6,28 →
„Jeśli będzie w ziemi głód, jeśli nastanie zaraza, susza, rdza, szarańcza lub robactwo; jeśli wróg będzie uciskał lud w ziemi jego zamieszkania, jeśli będzie jakakolwiek plaga lub choroba;”
Hi 11,13 →
„Jeśli przygotujesz swoje serce i wyciągniesz do niego swoje ręce;”
Ps 6,2–3 →
„Zmiłuj się nade mną, Panie, bo jestem słaby; uzdrów mnie, Panie, bo moje kości drżą; I moja dusza bardzo się zatrwożyła; lecz ty, Panie, jak długo jeszcze?”
Ps 18,6 →
„W moim utrapieniu wzywałem Pana i wołałem do mego Boga. Ze swojej świątyni usłyszał mój głos, a moje wołanie dotarło przed jego oblicze, do jego uszu.”
Ps 38,3–8 →
„Nie ma nic zdrowego w moim ciele wskutek twego gniewu, nie ma odpoczynku dla moich kości z powodu mojego grzechu. Bo moje nieprawości sięgają ponad moją głowę, obciążają mnie jak ciężkie brzemię. Cuchną i ropieją moje rany z powodu mej głupoty.…”
Ps 63,6 →
„Gdy cię wspominam na moim posłaniu i rozmyślam o tobie podczas nocnych straży.”