Studiuj werset

Księga Psalmów 29,3

„Głos Pana nad wodami; zagrzmiał Bóg chwały, Pan nad wielkimi wodami."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Głos Pański nad wodami; Bóg chwalebny wzbudza gromy, Pan nad wodami wielkiemi."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Głos WIEKUISTEGO nad wodami; zagrzmiał Pan chwały, WIEKUISTY nad wielkimi wodami.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Głos Pański nad wodami. Bóg majestatu zagrzmiał: Pan nad wodami wielkiemi.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Głos Pański iest nad wodami, a Bog chwalebny czyni gromy, Panci iest nad wodami wielkimi.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Głos JHWH nad wodami; zagrzmiał Bóg chwały, JHWH nad wielkimi wodami.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: The voice of the LORD is upon the waters: the God of glory thundereth: the LORD is upon many waters.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: The voice of the LORD is over the waters; the God of glory thunders; the LORD is heard over many waters.
WEB · World English Bible, 2020: The LORD’s voice is on the waters. The God of glory thunders, even the LORD on many waters.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Vox Domini super aquas; Deus majestatis intonuit: Dominus super aquas multas.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: ק֥וֹל יְהוָ֗ה עַל־הַ֫מָּ֥יִם אֵֽל־הַכָּב֥וֹד הִרְעִ֑ים יְ֝הוָ֗ה עַל־מַ֥יִם רַבִּֽים׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: φωνὴ Κυρίου ἐπὶ τῶν ὑδάτων, ὁ Θεὸς τῆς δόξης ἐβρόντησε, Κύριος ἐπὶ ὑδάτων πολλῶν.

Porównaj cały rozdział Ps 29 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (19)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Hi 37,2–5 →
„Słuchajcie uważnie grzmotu jego głosu i dźwięku, który wychodzi z jego ust. Pod całym niebem go wypuszcza, a jego błyskawicę – na krańce ziemi. Po niej huczy grzmot, grzmi głosem swojego majestatu, i nie powstrzymuje ich, gdy słychać jego głos.…”
Ps 93,3–4 →
„Podniosły rzeki, Panie, podniosły rzeki swój szum, podniosły rzeki swoje fale. Nad szum wielkich wód, nad potężne fale morskie mocniejszy jest Pan na wysokości.”
Wj 9,33 →
„Mojżesz wyszedł więc od faraona za miasto i wyciągnął ręce do Pana. Ustały wtedy grzmoty i grad, a deszcz nie padał na ziemię.”
Wj 9,28 →
„Wstawcie się u Pana, aby ustały Boże grzmoty i grad, bo już dość. Wypuszczę was i nie będziecie tu dłużej mieszkać.”
Wj 19,16 →
„Trzeciego dnia o poranku pojawiły się grzmoty i błyskawice, i gęsty obłok nad górą, i bardzo potężny głos trąby, tak że cały lud, który był w obozie, zadrżał.”
Ps 18,13–15 →
„I zagrzmiał Pan na niebiosach, Najwyższy wydał swój głos, grad i węgle ogniste. Wypuścił swe strzały i rozproszył ich, cisnął błyskawicami i ich rozgromił. I ukazały się głębiny wód, i odsłoniły się fundamenty świata od twojego upomnienia, Panie, i od podmuchu tchnienia twoich nozdrzy.”
Ps 77,16–19 →
„Widziały cię wody, o Boże, widziały cię wody i ulękły się, poruszyły się głębiny. Chmury spłynęły wodą, niebiosa wydały gromy i poleciały twoje strzały. Huk twego grzmotu wśród obłoków, błyskawice oświetliły świat, ziemia poruszyła się i zatrzęsła.…”
Mt 8,26–27 →
„I powiedział do nich: Czemu się boicie, ludzie małej wiary? Potem wstał, zgromił wichry i morze i nastała wielka cisza. A ludzie dziwili się i mówili: Cóż to za człowiek, że nawet wichry i morze są mu posłuszne?”

Pokaż pozostałe odsyłacze (11)

1Sm 7,10 →
„A kiedy Samuel składał całopalenie, Filistyni nadciągnęli, aby walczyć z Izraelem. Lecz w tym dniu Pan zagrzmiał wielkim grzmotem nad Filistynami i rozproszył ich tak, że zostali pobici przed Izraelem.”
Ps 104,3 →
„Zbudowałeś na wodach swoje komnaty, czynisz obłoki swym rydwanem, chodzisz na skrzydłach wiatru.”
J 12,29 →
„A ludzie, którzy stali i słyszeli, mówili: Zagrzmiało. A inni mówili: Anioł do niego przemówił.”
Ap 4,5 →
„Z tronu wychodziły błyskawice, gromy i głosy, a przed tronem paliło się siedem ognistych pochodni, które są siedmioma Duchami Boga.”
Ap 8,5 →
„Anioł zaś wziął kadzielnicę, napełnił ją ogniem z ołtarza i zrzucił na ziemię. I nastąpiły głosy i gromy, i błyskawice, i trzęsienie ziemi.”
Ap 11,19 →
„Potem otworzyła się świątynia Boga w niebie i arka jego przymierza ukazała się w jego świątyni, i nastąpiły błyskawice, głosy, grzmoty, trzęsienia ziemi i wielki grad.”
Ap 16,18 →
„I nastąpiły głosy i gromy, i błyskawice, i nastało wielkie trzęsienie ziemi, jakiego nie było, odkąd człowiek jest na ziemi, tak potężne było to trzęsienie ziemi.”
Ap 19,6 →
„I usłyszałem jakby głos wielkiego tłumu i jakby głos wielu wód, i jakby głos potężnych gromów mówiących: Alleluja, bo objął królestwo Pan Bóg Wszechmogący.”
Ps 24,7–10 →
„Podnieście, o bramy, wasze głowy; podnieście się, wrota odwieczne, aby wszedł Król chwały. Któż jest tym Królem chwały? Pan mocny i potężny, Pan potężny w boju. Podnieście, o bramy, wasze głowy; podnieście się, wrota odwieczne, aby wszedł Król chwały.…”
Dz 7,2 →
„A on odpowiedział: Mężowie bracia i ojcowie, słuchajcie! Bóg chwały ukazał się naszemu ojcu Abrahamowi, gdy był w Mezopotamii, zanim zamieszkał w Charanie.”
Ap 17,14–15 →
„Oni będą walczyć z Barankiem, a Baranek ich zwycięży, bo jest Panem panów i Królem królów, a ci, którzy są z nim, są powołani, wybrani i wierni. I powiedział do mnie: Wody, które widziałeś, nad którymi siedzi nierządnica, to ludy, tłumy, narody i języki.”