Studiuj werset

Ewangelia Marka 8,36

„Cóż pomoże człowiekowi, choćby cały świat pozyskał, a na swojej duszy poniósł szkodę?"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Bo cóż pomoże człowiekowi, choćby wszystek świat pozyskał, a szkodowałby na duszy swojej?"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Cóż bowiem pomoże człowiekowi, choćby cały świat pozyskał, a na swojej duszy doznał straty?
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Bo cóż pomoże człowiekowi, choćby wszystek świat pozyskał, a szkodęby podjął na duszy swojéj?
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Bo coż pomoże człowiekowi iesliby pozyskał wszytek świat: a żeby vtracił duszę swą:
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Co z tego, że ktoś zdobędzie cały świat, jeśli po drodze zatraci życie?
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Bo cóż pomoże człowiekowi, choćby cały świat pozyskał, a dusza jego doznałaby straty?
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Bowiem cóż zyska człowiek, choćby cały świat pozyskał, a stracił swą własną duszę?

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: For what shall it profit a man, if he shall gain the whole world, and lose his own soul?
BSB · Berean Standard Bible, 2023: What does it profit a man to gain the whole world, yet forfeit his soul?
WEB · World English Bible, 2020: For what does it profit a man to gain the whole world and forfeit his life?

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Quid enim proderit homini, si lucretur mundum totum et detrimentum animæ suæ faciat?

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον, ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ;
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ;
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: τί γὰρ ὠφελεῖ ἄνθρωπον κερδῆσαι τὸν κόσμον ὅλον καὶ ζημιωθῆναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ;
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: τί γὰρ ὠφελεῖ ἄνθρωπον κερδῆσαι τὸν κόσμον ὅλον καὶ ζημιωθῆναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ;

Porównaj cały rozdział Mk 8 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (15)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Mt 16,26 →
„Cóż pomoże człowiekowi, choćby cały świat pozyskał, a na swojej duszy poniósł szkodę? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę?”
Ps 49,17 →
„Bo gdy umrze, niczego ze sobą nie weźmie i nie pójdzie za nim jego sława.”
Łk 9,25 →
„Bo cóż pomoże człowiekowi, choćby cały świat pozyskał, jeśli samego siebie zatraci lub szkodę poniesie?”
Jk 1,9–11 →
„Niech ubogi brat chlubi się ze swojego wywyższenia; A bogaty ze swego poniżenia, bo przeminie jak kwiat trawy. Jak bowiem wzeszło palące słońce, wysuszyło trawę, a kwiat jej opadł i zginęło piękno jego wyglądu, tak też bogaty zmarnieje na swoich drogach.”
Flp 3,7–9 →
„Lecz to, co było dla mnie zyskiem, ze względu na Chrystusa uznałem za stratę. Owszem, wszystko uznaję za stratę dla znakomitości poznania Chrystusa Jezusa, mojego Pana, dla którego wszystko utraciłem i uznaję to za gnój, aby zyskać Chrystusa; I znaleźć się w nim, nie mając własnej sprawiedliwości…”
Łk 12,19–20 →
„I powiem mojej duszy: Duszo, masz wiele dóbr złożonych na wiele lat; odpoczywaj, jedz, pij i wesel się. Ale Bóg mu powiedział: Głupcze, tej nocy zażądają od ciebie twojej duszy, a to, co przygotowałeś, czyje będzie?”
Hbr 11,24–26 →
„Przez wiarę Mojżesz, gdy dorósł, odmówił nazywania się synem córki faraona; Wybierając raczej cierpieć uciski z ludem Bożym, niż mieć doczesną rozkosz z grzechu. Uważał zniewagi znoszone dla Chrystusa za większe bogactwo niż skarby Egiptu, bo wypatrywał zapłaty.”
Rz 6,21 →
„Jakiż więc wówczas mieliście pożytek z tych rzeczy, których się teraz wstydzicie? Ich bowiem końcem jest śmierć.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (7)

Hi 2,4 →
„Szatan odpowiedział Panu: Skórę za skórę; wszystko, co człowiek ma, odda za swoje życie;”
Ap 18,7–8 →
„Ile sama się rozsławiła i pławiła się w przepychu, tyle zadajcie jej udręki i smutku, bo mówi w swoim sercu: Zasiadam jak królowa, nie jestem wdową i nie zaznam smutku.…”
Ml 3,14 →
„Mówiliście: Na próżno służyć Bogu. Co za pożytek z tego, że przestrzegaliśmy jego przykazań i chodziliśmy smutni przed Panem zastępów?”
Ps 73,18–20 →
„Doprawdy na śliskich miejscach ich postawiłeś i strącasz ich na zatracenie. Oto jak doznali zguby! Nagle niszczeją, strawieni przerażeniem. Jak sen po przebudzeniu, Panie, gdy się ockniesz, wzgardzisz ich obrazem.”
Łk 16,19–23 →
„Był pewien bogaty człowiek, który ubierał się w purpurę i bisior i wystawnie ucztował każdego dnia. Był też pewien żebrak, imieniem Łazarz, który leżał u jego wrót owrzodziały; Pragnął on nasycić się okruchami, które spadały ze stołu bogacza. Nadto i psy przychodziły i lizały jego wrzody.…”
Mt 4,8–10 →
„Znowu wziął go diabeł na bardzo wysoką górę i pokazał mu wszystkie królestwa świata oraz ich wspaniałość. I powiedział do niego: Dam ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon. Wtedy Jezus powiedział mu: Idź precz, szatanie!…”
Hi 22,2 →
„Czy człowiek może być użyteczny dla Boga? Mądry jest raczej użyteczny dla samego siebie.”