Studiuj werset

2 List do Koryntian 3,5

„Nie żebyśmy sami z siebie byli w stanie pomyśleć coś jakby z samych siebie, lecz nasza możność jest z Boga."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Nie iżbyśmy byli sposobni, co myśleć sami z siebie, jako sami z siebie, ale sposobność nasza z Boga jest;"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: że nie jesteśmy odpowiedni z samych siebie, by policzyć sobie coś jakby z siebie ale nasza wystarczającość jest z Boga,
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Nie iżebyśmy byli dostateczni sami z siebie, co myślić jako sami z siebie: ale dostateczność nasza z Boga jest.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Nie iżebysmy byli godni sami od siebie co myslić iakoby z nas samych, ale godność nasza z Boga iest.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Nie uważamy, że sami z siebie jesteśmy w stanie czegoś dokonać, ale ufamy wyłącznie Bogu!
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Nie, że jesteśmy zdolni pomyśleć coś sami z siebie, jakby sami z siebie, lecz zdolność nasza jest z Boga;
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Nie dlatego, że jesteśmy wystarczający sami z siebie, aby myśleć cokolwiek o sobie; ale nasza wystarczalność jest z Boga;

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Not that we are sufficient of ourselves to think any thing as of ourselves; but our sufficiency is of God;
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Not that we are competent in ourselves to claim that anything comes from us, but our competence comes from God.
WEB · World English Bible, 2020: not that we are sufficient of ourselves to account anything as from ourselves; but our sufficiency is from God,

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: non quod sufficientes simus cogitare aliquid a nobis, quasi ex nobis: sed sufficientia nostra ex Deo est:

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: οὐχ ὅτι ἱκανοί ἐσμεν ἀφ᾿ ἑαυτῶν λογίσασθαί τι ὡς ἐξ ἑαυτῶν, ἀλλ᾿ ἡ ἱκανότης ἡμῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ·
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: οὐχ ὅτι ἱκανοί ἐσμεν ἀφ᾽ ἑαυτῶν λογίσασθαί τι ὡς ἐξ ἑαυτῶν, ἀλλ᾽ ἡ ἱκανότης ἡμῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ,
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: οὐχ ὅτι ἀφ’ ἑαυτῶν ἱκανοί ἐσμεν λογίσασθαί τι ὡς ἐξ ἑαυτῶν, ἀλλ’ ἡ ἱκανότης ἡμῶν ἐκ τοῦ θεοῦ,
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: οὐχ ὅτι ἀφʼ ἑαυτῶν ἱκανοί ἐσμεν λογίσασθαί τι ὡς ἐξ αὑτῶν, ἀλλʼ ἡ ἱκανότης ἡμῶν ἐκ τοῦ θεοῦ,

Porównaj cały rozdział 2Kor 3 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (15)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

2Kor 12,9 →
„Lecz powiedział mi: Wystarczy ci moja łaska. Moja moc bowiem doskonali się w słabości. Najchętniej więc będę się chlubił z moich słabości, aby zamieszkała we mnie moc Chrystusa.”
Flp 4,13 →
„Wszystko mogę w Chrystusie, który mnie umacnia.”
1Kor 15,10 →
„Lecz z łaski Boga jestem tym, czym jestem, a jego łaska względem mnie nie okazała się daremna, ale pracowałem więcej od nich wszystkich, jednak nie ja, lecz łaska Boga, która jest ze mną.”
J 15,5 →
„Ja jestem winoroślą, a wy jesteście latoroślami. Kto trwa we mnie, a ja w nim, ten wydaje obfity owoc, bo beze mnie nic nie możecie zrobić.”
Flp 2,13 →
„Bóg bowiem sprawia w was i chęć, i wykonanie według jego upodobania.”
Jk 1,17 →
„Wszelki dar dobry i wszelki dar doskonały pochodzi z góry i zstępuje od Ojca światłości, u którego nie ma zmiany ani cienia zmienności.”
Mt 10,19–20 →
„Ale gdy was wydadzą, nie martwcie się, jak i co macie mówić. Będzie wam bowiem dane w tej godzinie, co macie mówić. Bo nie wy mówicie, ale Duch waszego Ojca mówi w was.”
Łk 21,15 →
„Ja bowiem dam wam usta i mądrość, której nie będą mogli odeprzeć ani się sprzeciwić wszyscy wasi przeciwnicy.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (7)

1Kor 3,6 →
„Ja siałem, Apollos podlewał, ale Bóg dał wzrost.”
Wj 4,10–16 →
„Mojżesz powiedział do Pana: Proszę, Panie, nie jestem wymowny – ani przedtem, ani odkąd przemówiłeś do twego sługi, bo mam powolną mowę i ociężały język. Pan mu odpowiedział: Któż uczynił usta człowieka? Albo kto czyni niemego lub głuchego, widzącego lub ślepego? Czyż nie ja, Pan?…”
Jr 1,6–10 →
„Wtedy powiedziałem: Ach, Panie Boże! Oto nie umiem mówić, bo jestem dzieckiem. Ale Pan powiedział do mnie: Nie mów: Jestem dzieckiem. Pójdziesz bowiem, do kogokolwiek cię poślę, i będziesz mówił, cokolwiek ci rozkażę. Nie bój się ich twarzy, bo ja jestem z tobą, aby cię wybawić, mówi Pan.…”
2Kor 4,7 →
„Mamy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby wspaniałość tej mocy była z Boga, a nie z nas.”
1Kor 3,10 →
„Według łaski Boga, która została mi dana, jak mądry budowniczy położyłem fundament, a inny na nim buduje. Jednak każdy niech uważa, jak na nim buduje.”
Łk 24,49 →
„A oto ja ześlę na was obietnicę mego Ojca, a wy zostańcie w mieście Jerozolimie, aż będziecie przyobleczeni mocą z wysoka.”
2Kor 2,16 →
„Dla jednych wonią śmierci ku śmierci, a dla drugich wonią życia ku życiu. Lecz do tego któż jest zdatny?”