Studiuj werset

1 Księga Samuela 12,22

„Pan bowiem nie opuści swego ludu przez wzgląd na swoje wielkie imię, gdyż spodobało się Panu uczynić was swoim ludem."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Albowiemci nie opuści Pan ludu swego, dla imienia swego wielkiego, gdyż się upodobało Panu, uczynić was sobie ludem."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Bo WIEKUISTY nie porzuci Swojego ludu dla Swojego wielkiego Imienia, gdyż WIEKUISTY raz postanowił uczynić was Swoim ludem.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A nie opuści Pan ludu swego dla imienia swego wielkiego; bo przysiągł Pan uczynić was sobie ludem.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Abowiemci Pan nie opusci ludu swego dla sławnego imienia swego, gdyż was Pan chciał vczynić ludem swoim.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: For the LORD will not forsake his people for his great name’s sake: because it hath pleased the LORD to make you his people.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Indeed, for the sake of His great name, the LORD will not abandon His people, because He was pleased to make you His own.
WEB · World English Bible, 2020: For the LORD will not forsake his people for his great name’s sake, because it has pleased the LORD to make you a people for himself.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et non derelinquet Dominus populum suum propter nomen suum magnum: quia juravit Dominus facere vos sibi populum.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: כִּ֠י לֹֽא־יִטֹּ֤שׁ יְהוָה֙ אֶת־עַמּ֔וֹ בַּעֲב֖וּר שְׁמ֣וֹ הַגָּד֑וֹל כִּ֚י הוֹאִ֣יל יְהוָ֔ה לַעֲשׂ֥וֹת אֶתְכֶ֛ם ל֖וֹ לְעָֽם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὅτι οὐκ ἀπώσεται Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ διὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ τὸ μέγα, ὅτι ἐπιεικῶς Κύριος προσελάβετο ὑμᾶς εἰς λαόν.

Porównaj cały rozdział 1Sm 12 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Pwt 14,2 →
„Jesteś bowiem ludem świętym dla Pana, swego Boga, i Pan wybrał cię, abyś był dla niego szczególnym ludem spośród wszystkich narodów, które są na ziemi.”
1Krl 6,13 →
„I zamieszkam wśród synów Izraela, i nie opuszczę swego ludu Izraela.”
Ps 106,8 →
„A jednak ich wybawił przez wzgląd na swoje imię, aby okazać swą moc.”
Flp 1,6 →
„Będąc tego pewien, że ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, dokończy go do dnia Jezusa Chrystusa.”
Jr 14,21 →
„Nie odrzucaj nas przez wzgląd na twoje imię, nie dopuść do znieważenia tronu swojej chwały. Pamiętaj o swoim przymierzu i nie zrywaj go z nami.”
Pwt 7,7–8 →
„Pan umiłował was i wybrał was nie dlatego, że byliście liczniejsi od innych narodów, gdyż byliście najmniej liczni ze wszystkich narodów; Lecz ponieważ Pan was umiłował i chciał dochować przysięgi, którą złożył waszym ojcom, Pan wyprowadził was potężną ręką i wykupił was z domu niewoli, z ręki…”
Joz 7,9 →
„Usłyszą o tym bowiem Kananejczycy i wszyscy mieszkańcy tej ziemi i otoczą nas zewsząd, i wymażą nasze imię z ziemi. I cóż uczynisz dla swego wielkiego imienia?”
Rz 11,29 →
„Nieodwołalne są bowiem dary i powołanie Boże.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Ps 94,14 →
„Pan bowiem nie odrzuci swego ludu i nie opuści swego dziedzictwa.”
Iz 43,25 →
„Ja, właśnie ja, zmazuję twoje przestępstwa ze względu na siebie, a twoich grzechów nie wspomnę.”
Lm 3,31–32 →
„Pan bowiem nie odrzuca na wieki; A jeśli zasmuca, znów się lituje według obfitości swego miłosierdzia;”
Ez 20,9 →
„Działałem ze względu na moje imię, aby nie było zbezczeszczone na oczach tych narodów, wśród których byli i przed których oczami dałem się im poznać, wyprowadzając ich z ziemi Egiptu.”
Ez 20,14 →
„Lecz działałem ze względu na moje imię, aby nie było zbezczeszczone na oczach tych narodów, przed których oczami ich wyprowadziłem.”
Ef 1,12 →
„Abyśmy istnieli dla uwielbienia jego chwały, my, którzy wcześniej położyliśmy nadzieję w Chrystusie.”
Mt 11,26 →
„Tak, Ojcze, gdyż tak się tobie upodobało.”
1P 2,9 →
„Lecz wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do swej cudownej światłości;”
Wj 32,12 →
„Dlaczego Egipcjanie mieliby mówić: Wyprowadził ich ku złemu, aby ich pozabijać w górach i aby zgładzić ich z powierzchni ziemi? Odwróć się od zapalczywości twojego gniewu i żałuj nieszczęścia, jakie chcesz zesłać na twój lud.”
2Krn 15,2 →
„I wyszedł on naprzeciw Asy, i powiedział mu: Słuchajcie mnie, Aso i całe pokolenie Judy i Beniamina. Pan jest z wami, dopóki jesteście z nim. Jeśli go szukać będziecie, znajdziecie go, ale jeśli go opuścicie, on opuści was.”
Jr 33,24–26 →
„Czyż nie widzisz, co ten lud mówi: Dwa rody, które Pan wybrał, już odrzucił! Tak więc gardzą moim ludem, jakby już nie był narodem w ich oczach. Tak mówi Pan: Jeśli nie istnieje moje przymierze z dniem i nocą i jeśli nie ustaliłem praw dla niebios i ziemi; Wtedy potomstwo Jakuba i Dawida, mego…”
1Kor 4,7 →
„Kto bowiem czyni cię różnym? Cóż masz, czego byś nie otrzymał? A jeśli otrzymałeś, to dlaczego się chlubisz, jakbyś nie otrzymał?”