Studiuj werset

1 List do Koryntian 2,4

„A moja mowa i moje głoszenie nie opierały się na powabnych słowach ludzkiej mądrości, ale na ukazywaniu Ducha i mocy;"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A mowa moja i kazanie moje nie było w powabnych mądrości ludzkiej słowach, ale w okazaniu ducha i mocy,"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: zaś moje słowo oraz kazanie nie było w ujmujących słowach mądrości ludzi, ale w dowodzie Ducha i mocy,
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A mowa moja i przepowiadanie moje nie w przyłudzających mądrości ludzkiéj słowiech, ale w okazaniu ducha i mocy,
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A mowa moia y przepowiedanie moie nie parało się słowy przyłudzaiącemi mądrości ludzkiey, ale było w okazaniu duchowney mocy.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Moje nauczanie nie było podobne do przemówień mędrców, ale było za to pełne Ducha i mocy Boga.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: A moje słowo i moje głoszenie nie było w przekonywujących słowach ludzkiej mądrości, ale w manifestacji Ducha i mocy,
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: A moja mowa i moje głoszenie nie były powabnymi słowami ludzkiej mądrości, ale w okazaniu Ducha i mocy:

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And my speech and my preaching was not with enticing words of man’s wisdom, but in demonstration of the Spirit and of power:
BSB · Berean Standard Bible, 2023: My message and my preaching were not with persuasive words of wisdom, but with a demonstration of the Spirit’s power,
WEB · World English Bible, 2020: My speech and my preaching were not in persuasive words of human wisdom, but in demonstration of the Spirit and of power,

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: et sermo meus, et prædicatio mea non in persuasibilibus humanæ sapientiæ verbis, sed in ostensione spiritus et virtutis:

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Καὶ ὁ λόγος μου καὶ τὸ κήρυγμά μου οὐκ ἐν πειθοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις, ἀλλ᾿ ἐν ἀποδείξει πνεύματος καὶ δυνάμεως·
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: καὶ ὁ λόγος μου καὶ τὸ κήρυγμά μου οὐκ ἐν πειθοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις, ἀλλ᾽ ἐν ἀποδείξει Πνεύματος καὶ δυνάμεως,
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: καὶ ὁ λόγος μου καὶ τὸ κήρυγμά μου οὐκ ἐν πειθοῖς σοφίας λόγοις ἀλλ’ ἐν ἀποδείξει πνεύματος καὶ δυνάμεως,
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: καὶ ὁ λόγος μου καὶ τὸ κήρυγμά μου οὐκ ἐν πειθοῖ σοφίας ἀλλʼ ἐν ἀποδείξει πνεύματος καὶ δυνάμεως,

Porównaj cały rozdział 1Kor 2 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (17)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

1Kor 4,20 →
„Królestwo Boże bowiem przejawia się nie w słowie, ale w mocy.”
1Tes 1,5 →
„Gdyż nasza ewangelia nie doszła was tylko w słowie, ale także w mocy i w Duchu Świętym, i w pełnym przekonaniu. Wiecie bowiem, jacy byliśmy dla was, przebywając wśród was.”
1Kor 1,17 →
„Bo Chrystus nie posłał mnie, abym chrzcił, ale abym głosił ewangelię, i to nie w mądrości słowa, aby nie zniweczyć krzyża Chrystusa.”
1Kor 2,1 →
„I ja, bracia, gdy do was przyszedłem, nie przybyłem z wzniosłością mowy lub mądrości, głosząc wam świadectwo Boga.”
Rz 15,19 →
„Przez moc znaków i cudów, przez moc Ducha Bożego, tak że obszar od Jerozolimy i okolic aż do Ilirii napełniłem ewangelią Chrystusa.”
2P 1,16 →
„Gdyż daliśmy wam poznać moc i przyjście naszego Pana Jezusa Chrystusa, nie podążając za zręcznie wymyślonymi baśniami, ale jako naoczni świadkowie jego wielkości.”
1Kor 2,13 →
„A o tym też mówimy nie słowami, których naucza ludzka mądrość, lecz których naucza Duch Święty, stosując do duchowych spraw to, co duchowe.”
Kol 2,4 →
„A mówię to, aby was nikt nie zwodził podstępnymi słowami.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (9)

J 16,8–15 →
„A gdy on przyjdzie, będzie przekonywał świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie. O grzechu, mówię, bo nie uwierzyli we mnie. O sprawiedliwości, bo idę do mego Ojca i już więcej mnie nie zobaczycie.…”
Ga 1,10 →
„Czy teraz bowiem chcę pozyskać ludzi, czy Boga? Albo czy staram się przypodobać ludziom? Gdybym nadal ludziom chciał się przypodobać, nie byłbym sługą Chrystusa.”
1P 1,12 →
„Zostało im objawione, że nie im samym, lecz nam służyły sprawy wam teraz zwiastowane przez tych, którzy wam głosili ewangelię przez Ducha Świętego zesłanego z nieba. W te sprawy pragną wejrzeć aniołowie.”
2P 2,18 →
„Mówiąc bowiem słowa wyniosłe i puste, zwabiają żądzami ciała i rozpustą tych, którzy prawdziwie uciekli od żyjących w błędzie.”
2Krn 18,19–21 →
„I Pan zapytał: Kto zwiedzie Achaba, króla Izraela, aby wyruszył do Ramot-Gilead i poległ tam? I jeden mówił tak, a drugi inaczej. Wtedy wystąpił duch, stanął przed Panem i powiedział: Ja go zwiodę. Pan zapytał go: Jak? Odpowiedział: Wyjdę i będę duchem kłamliwym w ustach wszystkich jego proroków.…”
Prz 7,21 →
„Nakłoniła go mnóstwem swoich słów i zniewoliła go pochlebstwem swoich warg.”
Ez 13,6 →
„Widzą ułudę i kłamliwe wróżby i mówią: Pan mówi, choć Pan ich nie posłał. I dają nadzieję ludowi, że ich słowo się spełni.”
Dz 20,27 →
„Nie uchylałem się bowiem od zwiastowania wam całej rady Bożej.”
Rz 16,18 →
„Gdyż tacy nie służą naszemu Panu Jezusowi Chrystusowi, ale własnemu brzuchowi, a przez gładkie słowa i pochlebstwo zwodzą serca prostych ludzi.”