Studiuj werset

Księga Rodzaju 5,22

„Po spłodzeniu Matuzalema Henoch chodził z Bogiem trzysta lat i spłodził synów i córki."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I chodził Enoch z Bogiem po spłodzeniu Matuzalema trzy sta lat, i spłodził syny i córki."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: po spłodzeniu Metuszelacha, Chanoch chodził z Bogiem jeszcze trzysta lat oraz spłodził synów i córki.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I chodził Henoch z Bogiem, i żył potem, jako zrodził Mathusalę, trzy sta lat, i zrodził syny i córki.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A gdy mu się Matusal vrodził żył wedle Boga przez trzysta lat, y miał syny y dziewki.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And Enoch walked with God after he begat Methuselah three hundred years, and begat sons and daughters:
BSB · Berean Standard Bible, 2023: And after he had become the father of Methuselah, Enoch walked with God 300 years and had other sons and daughters.
WEB · World English Bible, 2020: After Methuselah’s birth, Enoch walked with God for three hundred years, and became the father of more sons and daughters.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et ambulavit Henoch cum Deo: et vixit, postquam genuit Mathusalam, trecentis annis, et genuit filios et filias.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיִּתְהַלֵּ֨ךְ חֲנ֜וֹךְ אֶת־הָֽאֱלֹהִ֗ים אַֽחֲרֵי֙ הוֹלִיד֣וֹ אֶת־מְתוּשֶׁ֔לַח שְׁלֹ֥שׁ מֵא֖וֹת שָׁנָ֑ה וַיּ֥וֹלֶד בָּנִ֖ים וּבָנֽוֹת׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: εὐηρέστησε δὲ Ἐνὼχ τῷ Θεῷ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Μαθουσάλα διακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας.

Porównaj cały rozdział Rdz 5 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (15)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

1Tes 2,12 →
„Abyście postępowali w sposób godny Boga, który was powołał do swego królestwa i chwały.”
Rdz 17,1 →
„Gdy Abram miał dziewięćdziesiąt dziewięć lat, Pan ukazał się Abramowi i powiedział do niego: Ja jestem Bogiem Wszechmogącym. Chodź przed moim obliczem i bądź doskonały.”
Rdz 6,9 →
„To są dzieje rodu Noego: Noe był człowiekiem sprawiedliwym i doskonałym w swoich czasach. I Noe chodził z Bogiem.”
Ml 2,6 →
„Prawo prawdy było na jego ustach i nie znaleziono na jego wargach nieprawości. Chodził ze mną w pokoju i prawości i wielu odwrócił od nieprawości.”
Łk 1,6 →
„Oboje byli sprawiedliwi w oczach Boga, postępując nienagannie według wszystkich przykazań i nakazów Pana.”
Ps 116,9 →
„Będę chodził przed obliczem Pana w ziemi żyjących.”
Mi 6,8 →
„On ci oznajmił, człowieku, co jest dobre i czego Pan żąda od ciebie: jedynie tego, byś czynił sprawiedliwie, kochał miłosierdzie i pokornie chodził z twoim Bogiem.”
1J 1,7 →
„A jeśli chodzimy w światłości, tak jak on jest w światłości, mamy społeczność między sobą, a krew Jezusa Chrystusa, jego Syna, oczyszcza nas z wszelkiego grzechu.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (7)

Kpł 26,12 →
„I będę przechadzał się wśród was, i będę waszym Bogiem, a wy będziecie moim ludem.”
Hbr 11,5–6 →
„Przez wiarę Henoch został przeniesiony, aby nie oglądał śmierci, i nie znaleziono go, ponieważ Bóg go przeniósł. Zanim bowiem został przeniesiony, miał świadectwo, że podobał się Bogu.…”
Kol 1,10 →
„Abyście postępowali w sposób godny Pana, by podobać mu się we wszystkim, w każdym dobrym uczynku wydając owoc i wzrastając w poznawaniu Boga;”
Rdz 24,40 →
„Odpowiedział mi: Pan, przed którym chodzę, pośle swego anioła z tobą i poszczęści twojej drodze; i weźmiesz dla mego syna żonę spośród moich krewnych i z domu mego ojca.”
Rdz 48,15 →
„I błogosławił Józefowi, mówiąc: Bóg, przed którego obliczem chodzili moi ojcowie, Abraham i Izaak, Bóg, który mnie żywił od mej młodości aż do dziś;”
Ef 5,15 →
„Uważajcie więc, żebyście postępowali rozważnie, nie jak niemądrzy, ale jak mądrzy;”
1Tes 4,1 →
„Ponadto, bracia, prosimy was i zachęcamy przez Pana Jezusa, abyście – według otrzymanego od nas pouczenia o tym, jak należy postępować i podobać się Bogu – coraz bardziej w tym obfitowali.”