Studiuj werset

Księga Psalmów 149,2

„Niech Izrael cieszy się swoim Stwórcą; niech synowie Syjonu radują się swoim Królem."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Wesel się, Izraelu! w Twórcy swoim; synowie Syońscy! radujcie się w królu swoim."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Niech się cieszy Israel swoim Stwórcą, niech synowie Cyonu radują się swoim Królem.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Niech się weseli Izrael w tym, który go stworzył: a synowie Syońscy niech się radują w królu swoim.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Niechay się Izrael rozweseli w Stworzycielu swoim, a Syonczycy niechay się rozkochaią w Krolu swoim.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Niech Izrael cieszy się swoim Stwórcą; niech synowie Syjonu radują się swoim Królem.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Let Israel rejoice in him that made him: let the children of Zion be joyful in their King.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Let Israel rejoice in their Maker; let the children of Zion rejoice in their King.
WEB · World English Bible, 2020: Let Israel rejoice in him who made them. Let the children of Zion be joyful in their King.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Lætetur Israël in eo qui fecit eum, et filii Sion exsultent in rege suo.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: יִשְׂמַ֣ח יִשְׂרָאֵ֣ל בְּעֹשָׂ֑יו בְּנֵֽי־צִ֝יּ֗וֹן יָגִ֥ילוּ בְמַלְכָּֽם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: εὐφρανθήτω Ἰσραὴλ ἐπὶ τῷ ποιήσαντι αὐτόν, καὶ οἱ υἱοὶ Σιὼν ἀγαλλιάσθωσαν ἐπὶ τῷ βασιλεῖ αὐτῶν.

Porównaj cały rozdział Ps 149 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 95,6 →
„Chodźcie, oddajmy pokłon i padajmy przed nim; klęknijmy przed Panem, naszym Stwórcą.”
Ps 100,1–3 →
„Radośnie wykrzykujcie Panu, wszystkie ziemie! Służcie Panu z weselem, przychodźcie z radością przed jego oblicze. Wiedzcie, że Pan jest Bogiem, to on nas uczynił, a nie my sami siebie; jesteśmy jego ludem i owcami jego pastwiska.”
Iz 52,7 →
„O jak piękne są na górach nogi tego, kto zwiastuje dobre wieści i ogłasza pokój; tego, kto zwiastuje dobro i ogłasza zbawienie, kto mówi do Syjonu: Twój Bóg króluje!”
Iz 54,5 →
„Bo twoim małżonkiem jest twój Stwórca, Pan zastępów – to jego imię, a twoim Odkupicielem jest Święty Izraela – będzie nazywany Bogiem całej ziemi.”
Pwt 7,6–7 →
„Ty bowiem jesteś świętym ludem dla Pana, swego Boga: Pan, twój Bóg, wybrał cię, abyś był dla niego szczególnym ludem spośród wszystkich narodów, które są na ziemi. Pan umiłował was i wybrał was nie dlatego, że byliście liczniejsi od innych narodów, gdyż byliście najmniej liczni ze wszystkich…”
Jl 2,23 →
„I wy, synowie Syjonu, cieszcie się i radujcie w Panu, waszym Bogu. Da wam bowiem deszcz wczesny i ześle wam deszcz jesienny i wiosenny, jak dawniej.”
Hi 35,10 →
„Ale nikt nie mówi: Gdzie jest Bóg, mój Stwórca, który w nocy daje pieśni;”
Ps 135,3–4 →
„Chwalcie Pana, bo Pan jest dobry; śpiewajcie jego imieniu, bo jest wdzięczne. Pan bowiem wybrał sobie Jakuba i Izraela na swoją szczególną własność.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Za 9,9 →
„Raduj się wielce, córko Syjonu! Wykrzykuj, córko Jerozolimy! Oto twój Król przychodzi do ciebie; sprawiedliwy i Zbawiciel, cichy i siedzący na ośle, na oślątku, źrebięciu oślicy.”
Łk 19,38 →
„Mówili: Błogosławiony król, który przychodzi w imieniu Pana! Pokój w niebie i chwała na wysokościach!”
Pwt 12,7 →
„I tam będziecie jeść przed Panem, swoim Bogiem, i będziecie się radować ze wszystkiego, co osiągnęły wasze ręce, wy i wasze rodziny, w czym pobłogosławi cię Pan, twój Bóg.”
1Sm 12,22 →
„Pan bowiem nie opuści swego ludu przez wzgląd na swoje wielkie imię, gdyż spodobało się Panu uczynić was swoim ludem.”
Ps 47,6 →
„Śpiewajcie Bogu, śpiewajcie; śpiewajcie naszemu Królowi, śpiewajcie.”
J 19,19–22 →
„Sporządził też Piłat napis i umieścił na krzyżu. A było napisane: Jezus z Nazaretu, król Żydów. Napis ten czytało wielu Żydów, bo miejsce, gdzie ukrzyżowano Jezusa, było blisko miasta. A było to napisane po hebrajsku, po grecku i po łacinie.…”
Iz 62,11–12 →
„Oto Pan rozkaże wołać aż po krańce ziemi: Powiedzcie córce Syjonu: Oto nadchodzi twój Zbawiciel, oto jego zapłata z nim, a jego dzieło przed nim. Twoich synów nazwą Ludem Świętym, Odkupionymi Pana, a ciebie nazwą Poszukiwaną, Miastem Nieopuszczonym.”
Mt 25,34 →
„Wtedy król powie do tych, którzy będą po jego prawej stronie: Przyjdźcie, błogosławieni mego Ojca, odziedziczcie królestwo przygotowane dla was od założenia świata.”
Łk 19,27 →
„Lecz tych moich nieprzyjaciół, którzy nie chcieli, abym nad nimi panował, przyprowadźcie tu i zabijcie na moich oczach.”
J 19,15 →
„Lecz oni zawołali: Strać, strać! Ukrzyżuj go! Piłat ich zapytał: Waszego króla mam ukrzyżować? Naczelni kapłani odpowiedzieli: Nie mamy króla poza cesarzem.”
Flp 3,3 →
„My bowiem jesteśmy obrzezaniem, którzy w duchu służymy Bogu i chlubimy się w Chrystusie Jezusie, a nie pokładamy ufności w ciele.”
Ap 19,6 →
„I usłyszałem jakby głos wielkiego tłumu i jakby głos wielu wód, i jakby głos potężnych gromów mówiących: Alleluja, bo objął królestwo Pan Bóg Wszechmogący.”