Studiuj werset

Księga Psalmów 106,9

„Zgromił Morze Czerwone i wyschło; i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Bo zgromił morze Czerwone, i wyschło, a przewiódł ich przez przepaści, jako przez puszczę."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zatem zgromił morze Czerwone, aż wyschło, i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I sfukał morze Czerwone i wyschnęło: i przewiódł je przez głębokości jako przez puszczą.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Y sfukał Morze Czerwone tak iż wyschnęło, a przeprowadził ie przez przepasci iako przez puszczą.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Zgromił Morze Czerwone i wyschło; i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: He rebuked the Red sea also, and it was dried up: so he led them through the depths, as through the wilderness.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: He rebuked the Red Sea, and it dried up; He led them through the depths as through a desert.
WEB · World English Bible, 2020: He rebuked the Red Sea also, and it was dried up; so he led them through the depths, as through a desert.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et increpuit mare Rubrum et exsiccatum est, et deduxit eos in abyssis sicut in deserto.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיִּגְעַ֣ר בְּיַם־ס֭וּף וַֽיֶּחֱרָ֑ב וַיּוֹלִיכֵ֥ם בַּ֝תְּהֹמ֗וֹת כַּמִּדְבָּֽר׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἐπετίμησε τῇ ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ, καὶ ἐξηράνθη, καὶ ὡδήγησεν αὐτοὺς ἐν ἀβύσσῳ ὡς ἐν ἐρήμῳ·

Porównaj cały rozdział Ps 106 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (16)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 18,15 →
„I ukazały się głębiny wód, i odsłoniły się fundamenty świata od twojego upomnienia, Panie, i od podmuchu tchnienia twoich nozdrzy.”
Ps 78,13 →
„Rozdzielił morze i przeprowadził ich, i sprawił, że wody stanęły jak wał.”
Iz 51,10 →
„Czyś to nie ty wysuszyło morze, wody wielkiej głębi, i zamieniło głębiny morskie w drogę, aby przeszli odkupieni?”
Iz 63,11–14 →
„Wówczas wspomniał dawne dni, Mojżesza i jego lud, mówiąc: Gdzież jest ten, który ich wyprowadził z morza, z pasterzem swojej trzody? Gdzież jest ten, który włożył w jego wnętrze swego Świętego Ducha?…”
Na 1,4 →
„On gromi morze i je wysusza, wysusza też wszystkie rzeki. Przed nim Baszan i Karmel mdleje, a kwiat Libanu więdnie;”
Wj 14,21–22 →
„Wtedy Mojżesz wyciągnął rękę nad morze, a Pan rozpędził morze silnym wiatrem wschodnim, który wiał przez całą noc, i osuszył morze, a wody się rozstąpiły. I synowie Izraela szli środkiem morza po suchej ziemi. Wody były dla nich murem, po ich prawej i lewej stronie.”
Wj 14,27–29 →
„Mojżesz wyciągnął więc rękę nad morze, a ono o poranku powróciło do swojej mocy, Egipcjanie zaś uciekali mu naprzeciw. Tak Pan pogrążył Egipcjan w środku morza. Wtedy wody wróciły i okryły rydwany i jeźdźców, i całe wojsko faraona, które weszło za nimi w morze. Nie pozostał ani jeden z nich.…”
Ne 9,11 →
„Rozdzieliłeś morze przed nimi, a oni przeszli przez środek morza po suchej ziemi; ścigających ich wrzuciłeś zaś w głębię jak kamień w wody wzburzone.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (8)

Ps 66,6 →
„Zamienił morze w suchą ziemię, pieszo przeszli przez rzekę; tam się nim weseliliśmy.”
Ps 77,19–20 →
„Twoja droga wiodła przez morze, twoje ścieżki przez wielkie wody i nie było znać twoich śladów. Prowadziłeś swój lud jak stado owiec ręką Mojżesza i Aarona.”
Ps 136,13–16 →
„Tego, który rozdzielił Morze Czerwone na części, bo na wieki jego miłosierdzie; I przeprowadził środkiem Izraela, bo na wieki jego miłosierdzie. I wrzucił faraona z jego wojskiem w Morze Czerwone, bo na wieki jego miłosierdzie.…”
Ps 78,52–53 →
„Ale swój lud wyprowadził jak owce i wiódł ich po pustyni jak stado. Prowadził ich bezpiecznie, tak że się nie lękali, a ich wrogów przykryło morze;”
Ps 114,3–7 →
„Morze to ujrzało i uciekło, Jordan wstecz się odwrócił. Góry skakały jak barany, pagórki jak jagnięta. Morze, cóż ci się stało, żeś uciekło, a tobie, Jordanie, że wstecz się odwróciłeś?…”
Iz 50,2 →
„Dlaczego gdy przyszedłem, nie było nikogo? A gdy wołałem, nikt się nie odezwał? Czy moja ręka jest zbyt krótka, aby odkupić? Czy nie ma we mnie mocy, aby wybawić? Oto swoją groźbą osuszam morze, zamieniam rzeki w pustynię, tak że ich ryby śmierdzą z braku wody i zdychają z pragnienia.”
Iz 11,14–16 →
„Ale polecą na ramionach Filistynów ku zachodowi, razem złupią narody na wschodzie; na Edomitów i Moabitów położą swą rękę, a synowie Amona będą im posłuszni. I Pan zniszczy odnogę morza Egiptu i swoim potężnym wiatrem potrząśnie swoją ręką nad rzeką, uderzy jej siedem strumieni i sprawi, że będą…”
Mt 8,26 →
„I powiedział do nich: Czemu się boicie, ludzie małej wiary? Potem wstał, zgromił wichry i morze i nastała wielka cisza.”