Studiuj werset

Ewangelia Mateusza 26,38

„Wtedy Jezus powiedział do nich: Smutna jest moja dusza aż do śmierci. Zostańcie tu i czuwajcie ze mną."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Tedy im rzekł Jezus: Smętna jest dusza moja aż do śmierci; zostańcież tu, a czujcie ze mną."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Wtedy im mówi: Zbolała jest moja dusza aż do śmierci; zostańcie tu oraz czuwajcie ze mną.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Tedy im rzekł: Smętna jest dusza moja aż do śmierci; czekajcie tu, a czujcie ze mną.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Tedy rzekł im Iezus, Dusza moia iest prawie smętna aż do śmierci, zostańcie tu, a czuycie ze mną.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: —Moją duszę ogarnął śmiertelny smutek—powiedział. —Zostańcie ze Mną i czuwajcie.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Wtedy Jezus powiedział im: Zasmucona jest moja dusza aż do śmierci; zostańcie tu i czuwajcie ze mną.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Wtedy mówi do nich, Moja dusza jest niezmiernie stroskana, aż do śmierci: zostańcie tu i czuwajcie ze mną.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Then saith he unto them, My soul is exceeding sorrowful, even unto death: tarry ye here, and watch with me.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Then He said to them, “My soul is consumed with sorrow to the point of death. Stay here and keep watch with Me.”
WEB · World English Bible, 2020: Then Jesus said to them, “My soul is exceedingly sorrowful, even to death. Stay here and watch with me.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Tunc ait illis: Tristis est anima mea usque ad mortem: sustinete hic, et vigilate mecum.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Τότε λέγει αὐτοῖς, Περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου· μείνατε ὧδε καὶ γρηγορεῖτε μετ᾿ ἐμοῦ.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: τότε λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου· μείνατε ὧδε καὶ γρηγορεῖτε μετ᾽ ἐμοῦ.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: τότε λέγει αὐτοῖς· περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου· μείνατε ὧδε καὶ γρηγορεῖτε μετ’ ἐμοῦ.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: τότε λέγει αὐτοῖς· Περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου· μείνατε ὧδε καὶ γρηγορεῖτε μετʼ ἐμοῦ.

Porównaj cały rozdział Mt 26 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (13)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

J 12,27 →
„Teraz moja dusza jest zatrwożona. I cóż powiem? Ojcze, zachowaj mnie od tej godziny? Przecież dlatego przyszedłem na tę godzinę.”
1P 2,24 →
„On nasze grzechy na swoim ciele poniósł na drzewo, abyśmy obumarłszy grzechom, żyli dla sprawiedliwości; przez jego rany zostaliście uzdrowieni.”
1P 3,18 →
„Gdyż i Chrystus raz za grzechy cierpiał, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby nas przyprowadzić do Boga; uśmiercony w ciele, lecz ożywiony Duchem;”
Iz 53,10 →
„Lecz spodobało się Panu zetrzeć go i zgnębić. A po złożeniu swojej duszy na ofiarę za grzech, ujrzy swoje potomstwo, przedłuży swoje dni i to, co się podoba Panu, przez jego rękę szczęśliwie się spełni.”
Mt 26,40–41 →
„Potem przyszedł do uczniów i zastał ich śpiących, i powiedział do Piotra: Czy nie mogliście przez jedną godzinę czuwać ze mną? Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie. Duch wprawdzie jest ochoczy, ale ciało słabe.”
Ga 3,13 →
„Chrystus odkupił nas z przekleństwa prawa, stając się za nas przekleństwem (bo jest napisane: Przeklęty każdy, kto wisi na drzewie);”
1P 4,7 →
„Zbliża się zaś koniec wszystkiego. Bądźcie więc trzeźwi i czujni w modlitwie.”
Hi 6,2–4 →
„O gdyby dokładnie zważono moją udrękę i włożono na szalę całe moje nieszczęście! Byłoby to cięższe niż piasek morski. Dlatego moje słowa plączą się. Tkwią we mnie bowiem strzały Wszechmocnego, których jad osuszył mego ducha, a strachy Boże walczą przeciwko mnie.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (5)

Ps 88,14–16 →
„Dlaczego, Panie, odrzucasz moją duszę i ukrywasz przede mną swoje oblicze? Jestem strapiony i od młodości bliski śmierci; znoszę twoją grozę i trwożę się. Twój srogi gniew spadł na mnie i wyniszczyła mnie twoja groza.”
Iz 53,3 →
„Wzgardzony i odrzucony przez ludzi; mąż boleści i doświadczony cierpieniem. I przed nim ukrywaliśmy jakby swoją twarz; wzgardzony tak, że mieliśmy go za nic.”
Mt 25,13 →
„Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny, o której Syn Człowieczy przyjdzie.”
Rz 8,32 →
„On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale wydał go za nas wszystkich, jakże nie miałby z nim darować nam wszystkiego?”
2Kor 5,21 →
„On bowiem tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą.”