Studiuj werset

Ewangelia Mateusza 13,20

„A posiany na miejscach skalistych to ten, który słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A na opoczystych miejscach posiany, ten jest, który słucha słowa i zaraz je z radością przyjmuje;"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: A zasiany na skalistych miejscach jest ten, który słucha słowa i zaraz, z radością je przyjmuje;
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A który na opoczystych jest posiany, ten jest, który słucha słowa, i zarazem je z radością przyjmuje,
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A ten ktory na opoczystych mieyscach nasienie prziiął, tenci iest ktory słucha słowa y zarazem ie z radością prziymuie.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Ziarno na gruncie skalistym oznacza tego, kto słucha i z radością przyjmuje słowo.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: A ten, który jest posiany na miejscach skalistych, to ten, który słucha słowa i zaraz je z radością przyjmuje;
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Ale ten, który otrzymał nasienie na miejscach kamienistych, to ten sam, który słucha słowa, i od zaraz z radością przyjmuje je;

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: But he that received the seed into stony places, the same is he that heareth the word, and anon with joy receiveth it;
BSB · Berean Standard Bible, 2023: The seed sown on rocky ground is the one who hears the word and at once receives it with joy.
WEB · World English Bible, 2020: What was sown on the rocky places, this is he who hears the word and immediately with joy receives it;

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Qui autem super petrosa seminatus est, hic est qui verbum audit, et continuo cum gaudio accipit illud:

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Ὁ δὲ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων, καὶ εὐθὺς μετὰ χαρᾶς λαμβάνων αὐτόν·
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: ὁ δὲ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ εὐθέως μετὰ χαρᾶς [δεχόμενος καὶ] λαμβάνων αὐτόν·
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: ὁ δὲ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ εὐθὺς μετὰ χαρᾶς λαμβάνων αὐτόν·
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: ὁ δὲ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ εὐθὺς μετὰ χαρᾶς λαμβάνων αὐτόν,

Porównaj cały rozdział Mt 13 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (14)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ez 33,31–32 →
„I przychodzą do ciebie, tak zwykł przychodzić lud, zasiadają przed tobą jak mój lud i słuchają twoich słów, ale ich nie wypełniają. Mają bowiem miłość na ustach, lecz ich serce podąża za niegodziwym zyskiem. A oto jesteś dla nich jak urokliwa pieśń tego, który ma piękny głos i cudownie gra.…”
Ps 106,12–13 →
„Wtedy uwierzyli jego słowom i śpiewali na jego chwałę. Szybko jednak zapomnieli o jego dziełach, nie czekali na jego rady.”
J 5,35 →
„On był płonącą i świecącą lampą, a wy chcieliście do czasu radować się w jego światłości.”
2Krn 24,2 →
„I Joasz czynił to, co dobre w oczach Pana, przez wszystkie dni kapłana Jehojady.”
Ps 78,34–37 →
„Gdy ich zabijał, szukali go; nawracali się i o świcie szukali Boga; Przypominali sobie, że Bóg jest ich skałą, że Bóg Najwyższy – ich Odkupicielem; Pochlebiali mu jednak swoimi ustami i okłamywali go swym językiem;…”
Iz 58,2 →
„Mimo że szukają mnie każdego dnia i chcą poznać moje drogi, niczym naród, który czyni sprawiedliwość i nie opuszcza sądu swego Boga. Pytają mnie o sądy sprawiedliwości i pragną zbliżyć się do Boga, mówiąc:”
1Sm 11,13–15 →
„I Saul odpowiedział: Nikt nie zostanie zabity w tym dniu, gdyż dzisiaj Pan dokonał wybawienia w Izraelu. Potem Samuel odezwał się do ludu: Chodźcie, pójdziemy do Gilgal i tam odnowimy królestwo. Cały lud wyruszył więc do Gilgal i tam ustanowili Saula królem przed Panem w Gilgal.…”
2Krn 24,6 →
„Wówczas król wezwał najwyższego kapłana Jehojadę i zapytał go: Czemu nie pilnujesz Lewitów, aby przynosili z Judy i Jerozolimy ofiarę na Namiot Świadectwa ustanowioną przez Mojżesza, sługę Pana, i zgromadzenie Izraela?”

Pokaż pozostałe odsyłacze (6)

2Krn 24,14 →
„A gdy skończyli, przynieśli przed króla i Jehojadę resztę pieniędzy, za które sporządzono naczynia do domu Pana: naczynia do służby i składania ofiar, czasze oraz inne naczynia złote i srebrne. I nieustannie składali całopalenia w domu Pana przez wszystkie dni Jehojady.”
Mt 13,5–6 →
„Inne padły na miejsca skaliste, gdzie nie miały wiele ziemi. Zaraz wzeszły, bo ziemia nie była głęboka. Lecz gdy wzeszło słońce, zostały spalone, a ponieważ nie miały korzenia, uschły.”
Mk 4,16–17 →
„Podobnie ci, którzy zostali posiani na miejscach skalistych, są tymi, którzy, gdy usłyszą słowo, natychmiast je z radością przyjmują; Jednak nie mają w sobie korzenia, lecz trwają do czasu. Potem, gdy przychodzi ucisk albo prześladowanie z powodu słowa, zaraz się gorszą.”
Mk 6,20 →
„Herod bowiem obawiał się Jana, wiedząc, że jest człowiekiem sprawiedliwym i świętym, i miał wzgląd na niego, a słuchając go, wiele czynił; i chętnie go słuchał.”
Dz 8,13 →
„Uwierzył też sam Szymon, a gdy się ochrzcił, trzymał się Filipa i zdumiewał się, widząc cuda i wielkie znaki, jakie się działy.”
Ga 4,14–15 →
„A mojej cielesnej próby nie lekceważyliście sobie ani nie wzgardziliście, ale przyjęliście mnie jak anioła Boga, jak samego Chrystusa Jezusa. Gdzież więc się podziało to wasze błogosławieństwo? Daję wam bowiem świadectwo, że gdyby to było możliwe, wyłupilibyście sobie oczy i dali je mnie.”