Studiuj werset

Księga Hioba 15,21

„Głos przerażenia brzmi w jego uszach, że w czasie pokoju napadnie go niszczyciel."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Głos straszliwy brzmi w uszach jego, że czasu pokoju pustoszący przypadnie nań."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Odgłos strachów brzmi w jego uszach, a pogromca napada go wśród pokoju.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Szum strachu zawżdy w uszach jego: a choć jest pokój, on się zawsze zdrady obawia.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Głosy straszliwe w vszach iego, a czasu pokoiu przychodzi nań nieprzyiaciel pustoszący.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Głos przerażenia dźwięczy w jego uszach, w czasie pokoju nachodzi go niszczyciel.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: A dreadful sound is in his ears: in prosperity the destroyer shall come upon him.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Sounds of terror fill his ears; in his prosperity the destroyer attacks him.
WEB · World English Bible, 2020: A sound of terrors is in his ears. In prosperity the destroyer will come on him.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Sonitus terroris semper in auribus illius: et cum pax sit, ille semper insidias suspicatur.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: קוֹל־פְּחָדִ֥ים בְּאָזְנָ֑יו בַּ֝שָּׁל֗וֹם שׁוֹדֵ֥ד יְבוֹאֶֽנּוּ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὁ δὲ φόβος αὐτοῦ ἐν ὠσὶν αὐτοῦ· ὅταν δοκῇ ἤδη εἰρηνεύειν, ἥξει αὐτοῦ ἡ καταστροφή.

Porównaj cały rozdział Hi 15 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (14)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Hi 18,11 →
„Zewsząd będą go przerażać strachy, ścigają go na każdym kroku.”
1Tes 5,3 →
„Bo gdy będą mówić: Pokój i bezpieczeństwo – wtedy przyjdzie na nich nagła zguba, jak bóle na kobietę brzemienną, i nie ujdą.”
Kpł 26,36 →
„A tym, którzy z was pozostaną, ześlę do ich serc lękliwość w ziemiach ich wrogów, tak że będzie ich ścigać szelest opadającego liścia i będą uciekać jak przed mieczem, i będą padać, chociaż nikt nie będzie ich ścigać.”
1Kor 10,10 →
„Ani nie szemrajcie, jak niektórzy z nich szemrali i zostali wytraceni przez niszczyciela.”
Hi 1,13–19 →
„Zdarzyło się któregoś dnia, gdy jego synowie i córki jedli i pili wino w domu najstarszego brata; Że do Hioba przybył posłaniec i powiedział: Woły orały, a oślice pasły się obok nich; I napadli Sabejczycy, i zabrali je, a sługi pozabijali ostrzem miecza.…”
Hi 20,5–7 →
„Radość niegodziwych jest krótka, a wesołość obłudnika trwa okamgnienie? Choćby jego wyniosłość sięgała aż do niebios, a jego głowa – do obłoków; To jednak zginie on na wieki jak jego własny gnój, a ci, którzy go widzieli, powiedzą: Gdzie on się podział?”
Hi 20,22–25 →
„Mimo obfitości jego dostatku dosięgnie go bieda. Wszelka ręka nikczemnych uderzy na niego. Gdy będzie miał czym napełnić swój brzuch, Bóg ześle na niego zapalczywość swego gniewu, wyleje na niego i na jego pokarmy. Gdy będzie uciekał przed żelazną bronią, przebije go łuk spiżowy.…”
Hi 27,20 →
„Ogarnie go strach jak wody, w nocy porwie go wicher.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (6)

Ps 92,7 →
„Gdy niegodziwi wyrastają jak ziele i kwitną wszyscy czyniący nieprawość, to tylko po to, aby byli wykorzenieni aż na wieki;”
Prz 1,26–27 →
„Dlatego będę się śmiać z waszego nieszczęścia, będę szydzić z was, gdy przyjdzie to, czego się boicie. Gdy nadejdzie jak spustoszenie to, czego się boicie, i gdy wasze nieszczęście nadciągnie jak wicher, gdy nadejdzie na was ucisk i cierpienie;”
Ap 9,11 →
„Mają nad sobą króla, anioła otchłani, którego imię po hebrajsku brzmi Abaddon, a po grecku Apollyon.”
Rdz 3,9–10 →
„I Pan Bóg zawołał na Adama, i zapytał go: Gdzie jesteś? On odpowiedział: Usłyszałem twój głos w ogrodzie i zląkłem się, gdyż jestem nagi, i ukryłem się.”
1Sm 25,36–38 →
„A gdy Abigail wróciła do Nabala, oto wyprawiał ucztę w swoim domu niczym ucztę królewską. A serce Nabala było w nim wesołe, gdyż był bardzo pijany, toteż nie powiedziała mu żadnego słowa aż do świtu.…”
Ps 73,18–20 →
„Doprawdy na śliskich miejscach ich postawiłeś i strącasz ich na zatracenie. Oto jak doznali zguby! Nagle niszczeją, strawieni przerażeniem. Jak sen po przebudzeniu, Panie, gdy się ockniesz, wzgardzisz ich obrazem.”