Studiuj werset

Księga Psalmów 74,1

„Boże, dlaczego odrzuciłeś nas na zawsze? Czemu płonie twój gniew przeciwko owcom twego pastwiska?"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Pieśń wyuczająca, podana Asafowi. Przeczżeś nas, o Boże! do końca odrzucił? Przeczże się rozpaliła zapalczywość twoja przeciwko owcom pastwiska twego?"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Dumanie Asafa. Czemu nas, Boże, nieustannie porzucasz, a Twój gniew pała przeciw trzodzie Twojego pastwiska?
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Przeczżeś, Boże, odegnał nas do końca? rozgniewała się zapalczywość twoja na owce pastwiska twego?
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Maskil Asafowe. Y przeczżeś o Boże od siebie nas odegnał na wieki: a popędliwosć twoia rospaliła się przeciwko owieczkam pastwiska twego.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Pieśń pouczająca. Psalm Asafa. Boże, dlaczego odrzuciłeś nas na zawsze? Dlaczego Twój gniew bucha jak dym przeciwko owcom Twojego pastwiska?

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Maschil of Asaph. O God, why hast thou cast us off for ever? why doth thine anger smoke against the sheep of thy pasture?
BSB · Berean Standard Bible, 2023: A Maskil of Asaph. Why have You rejected us forever, O God? Why does Your anger smolder against the sheep of Your pasture?
WEB · World English Bible, 2020: A contemplation by Asaph. God, why have you rejected us forever? Why does your anger smolder against the sheep of your pasture?

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Intellectus Asaph. Ut quid, Deus, repulisti in finem, iratus est furor tuus super oves pascuæ tuæ?

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: מַשְׂכִּ֗יל לְאָ֫סָ֥ף לָמָ֣ה אֱ֭לֹהִים זָנַ֣חְתָּ לָנֶ֑צַח יֶעְשַׁ֥ן אַ֝פְּךָ֗ בְּצֹ֣אן מַרְעִיתֶֽךָ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: Συνέσεως τῷ Ἀσάφ. ΙΝΑΤΙ ἀπώσω, ὁ Θεός, εἰς τέλος; ὠργίσθη ὁ θυμός σου ἐπὶ πρόβατα νομῆς σου;

Porównaj cały rozdział Ps 74 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Pwt 29,20 →
„Pan nie zechce mu przebaczyć, lecz zapali się gniew Pana i jego zazdrość przeciwko temu człowiekowi, spadną na niego wszystkie przekleństwa, które są zapisane w tej księdze, i Pan wymaże jego imię spod nieba.”
Ps 79,13 →
„My zaś, twój lud i owce twego pastwiska, będziemy cię wielbić na wieki, będziemy głosić twoją chwałę z pokolenia na pokolenie.”
Ps 100,3 →
„Wiedzcie, że Pan jest Bogiem, to on nas uczynił, a nie my sami siebie; jesteśmy jego ludem i owcami jego pastwiska.”
J 10,26–30 →
„Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec, jak wam powiedziałem. Moje owce słuchają mego głosu i ja je znam, a one idą za mną. A ja daję im życie wieczne i nigdy nie zginą ani nikt nie wydrze ich z mojej ręki.…”
Ps 44,9 →
„Teraz jednak odrzuciłeś nas i zawstydziłeś, i nie wyruszasz z naszymi wojskami.”
Ez 34,31 →
„A wy, moje owce, owce mego pastwiska, jesteście ludźmi, a ja jestem waszym Bogiem, mówi Pan Bóg.”
Ps 42,11 →
„Czemu się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał, gdyż on jest zbawieniem mego oblicza i moim Bogiem.”
Ps 79,5 →
„Jak długo, Panie? Czy wiecznie będziesz się gniewać? Czy twoja zapalczywość będzie płonąć jak ogień?”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Ps 95,7 →
„On bowiem jest naszym Bogiem, a my ludem jego pastwiska i owcami jego rąk. Dzisiaj, jeśli jego głos usłyszycie;”
Jr 23,1 →
„Biada pasterzom, którzy gubią i rozpraszają trzodę mego pastwiska! – mówi Pan.”
Jr 31,37 →
„Tak mówi Pan: Jeśli można zmierzyć niebiosa w górze i zbadać fundamenty ziemi w dole, wtedy i ja odrzucę całe potomstwo Izraela za to wszystko, co uczynili, mówi Pan.”
Łk 12,32 →
„Nie bój się, mała trzódko, gdyż upodobało się waszemu Ojcu dać wam królestwo.”
Rz 11,1–2 →
„Pytam więc: Czy Bóg odrzucił swój lud? Nie daj Boże! Ja bowiem też jestem Izraelitą, z potomstwa Abrahama, z pokolenia Beniamina. Bóg nie odrzucił swego ludu, który przedtem znał. Czyż nie wiecie, co Pismo mówi o Eliaszu? Jak się skarży przed Bogiem na Izraela:”
Ps 10,1 →
„Dlaczego, Panie, stoisz z daleka? Dlaczego ukrywasz się w czasie niedoli?”
Ps 42,9 →
„Powiem Bogu, mojej skale: Czemu o mnie zapomniałeś? Czemu chodzę smutny z powodu ucisku wroga?”
Ps 60,1 →
„Boże, odrzuciłeś nas, rozproszyłeś nas i rozgniewałeś się; powróć znowu do nas.”
Ps 60,10 →
„Czy nie ty, o Boże, który nas odrzuciłeś i nie wychodziłeś, Boże, z naszymi wojskami?”
Ps 77,7 →
„Czy Pan odrzuci na wieki i już więcej nie okaże łaski?”
Jr 33,24–26 →
„Czyż nie widzisz, co ten lud mówi: Dwa rody, które Pan wybrał, już odrzucił! Tak więc gardzą moim ludem, jakby już nie był narodem w ich oczach. Tak mówi Pan: Jeśli nie istnieje moje przymierze z dniem i nocą i jeśli nie ustaliłem praw dla niebios i ziemi; Wtedy potomstwo Jakuba i Dawida, mego…”
Ez 34,8 →
„Jak żyję, mówi Pan Bóg: Ponieważ moja trzoda stała się łupem i moje owce stały się żerem wszelkiego zwierzęcia polnego, bo nie ma pasterza, a moi pasterze nie szukali moich owiec, ale pasterze paśli tylko samych siebie, a moich owiec nie paśli;”