Studiuj werset

Księga Psalmów 57,6

„Zastawili sidła na moje kroki, zgnębili moją duszę, wykopali przede mną dół, ale sami do niego wpadli. Sela."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Sieci zastawili na nogi moje, nachylili duszę moję, wykopali dół przed obliczem mojem; ale sami wpadli weń. Sela."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Moim krokom przygotowali sidła, więc zgnębiona jest moja dusza; wykopali przede mną jamę, lecz sami w nią powpadali. Sela.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Zastawili sidło na nogi moje, i nachylili duszę moję: wykopali dół przed obliczem mojem, a wpadli weń.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Postawilić sieci swe na ścieszkach moich, na vpadek zdrowia mego, wykopali doł przedemną a sami weń wpadli. Sela.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Zastawili sieć na moje kroki, zgięli moją duszę, wykopali przede mną dół, lecz wpadli do środka niego. Sela.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: They have prepared a net for my steps; my soul is bowed down: they have digged a pit before me, into the midst whereof they are fallen themselves. Selah.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: They spread a net for my feet; my soul was despondent. They dug a pit before me, but they themselves have fallen into it! Selah
WEB · World English Bible, 2020: They have prepared a net for my steps. My soul is bowed down. They dig a pit before me. They fall into the middle of it themselves. Selah.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Laqueum paraverunt pedibus meis, et incurvaverunt animam meam. Foderunt ante faciem meam foveam, et inciderunt in eam.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: רֶ֤שֶׁת ׀ הֵכִ֣ינוּ לִפְעָמַי֮ כָּפַ֪ף נַ֫פְשִׁ֥י כָּר֣וּ לְפָנַ֣י שִׁיחָ֑ה נָפְל֖וּ בְתוֹכָ֣הּ סֶֽלָה׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: παγίδα ἡτοίμασαν τοῖς ποσί μου καὶ κατέκαμψαν τὴν ψυχήν μου· ὤρυξαν πρὸ προσώπου μου βόθρον καὶ ἐνέπεσαν εἰς αὐτόν. (διάψαλμα).

Porównaj cały rozdział Ps 57 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (13)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 145,14 →
„Pan podtrzymuje wszystkich, którzy upadają, i podnosi wszystkich przygnębionych.”
Ps 7,15–16 →
„Wykopał dół i pogłębił go, lecz sam wpadnie do jamy, którą przygotował. Krzywda, którą wyrządzał, obróci się przeciwko niemu, a jego nieprawość spadnie mu na głowę.”
Prz 28,10 →
„Kto sprowadza prawych na złą drogę, sam wpadnie we własny dół, ale nienaganni odziedziczą dobro.”
Mi 7,2 →
„Pobożny zginął z ziemi, nie ma prawego wśród ludzi. Wszyscy czyhają na krew, każdy zastawia sieci dla swego brata.”
Ps 35,7–8 →
„Bez powodu bowiem zastawili na mnie w dole sieci, bez powodu wykopali dół na moją duszę. Niech niespodziewanie przyjdzie na nich zniszczenie; niech złowi ich sieć, którą zastawili. Niech w nią wpadną ku zniszczeniu.”
Ps 140,5 →
„Pyszni zastawili na mnie sidła i przygotowali powrozy; rozciągnęli sieci przy ścieżce; zastawili na mnie pułapkę. Sela.”
Ps 9,15–16 →
„Poganie wpadli w dół, który wykopali; w sidłach, które zastawili, uwięzła ich noga. Pan dał się poznać, gdy odbył sąd, w dzieła swoich rąk uwikłał się niegodziwy. Higgajon. Sela.”
Ps 142,3 →
„Gdy mój duch jest we mnie zdruzgotany, ty znasz moją ścieżkę; na drodze, którą chodziłem, zastawili na mnie sidło.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (5)

Prz 29,5 →
„Człowiek, który pochlebia swemu bliźniemu, rozciąga sieć przed jego nogami.”
1Sm 23,22–26 →
„Idźcie, proszę, i przygotujcie się pilnie; dowiedzcie się, kto go tam widział, i wypatrzcie miejsce, w którym przebywa. Mówiono bowiem, że postępuje bardzo przebiegle. Wypatrzcie więc wszystkie jego kryjówki, w których się ukrywa, i wywiadujcie się o nie.…”
Ps 42,6 →
„Mój Boże, smuci się we mnie moja dusza, dlatego wspominam cię z ziemi Jordanu i Hermonu, z góry Misar.”
Ps 143,4 →
„I mój duch jest zdruzgotany we mnie, serce we mnie niszczeje.”
Mt 26,37–38 →
„A wziąwszy ze sobą Piotra i dwóch synów Zebedeusza, zaczął się smucić i odczuwać udrękę. Wtedy Jezus powiedział do nich: Smutna jest moja dusza aż do śmierci. Zostańcie tu i czuwajcie ze mną.”