Studiuj werset

Księga Kaznodziei 7,4

„Serce mądrych jest w domu żałoby, ale serce głupich w domu wesela."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Serce mądrych w domu żałoby; ale serce głupich w domu wesela."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Serce mądrych jest w domu żałoby, a serce głupich w domu wesela.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Serce mądrych, gdzie smutek jest: a serce głupich, kędy wesele.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Lepszy iest gniew niźli śmiech, gdyż przez zafrasowanie twarzy rozwesela się serce.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Serce mądrych jest w domu żałoby, ale serce głupich w domu zadowolenia.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: The heart of the wise is in the house of mourning; but the heart of fools is in the house of mirth.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: The heart of the wise is in the house of mourning, but the heart of fools is in the house of pleasure.
WEB · World English Bible, 2020: The heart of the wise is in the house of mourning; but the heart of fools is in the house of mirth.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Cor sapientium ubi tristitia est, et cor stultorum ubi lætitia.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: לֵ֤ב חֲכָמִים֙ בְּבֵ֣ית אֵ֔בֶל וְלֵ֥ב כְּסִילִ֖ים בְּבֵ֥ית שִׂמְחָֽה׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καρδία σοφῶν ἐν οἴκῳ πένθους, καὶ καρδία ἀφρόνων ἐν οἴκῳ εὐφροσύνης.

Porównaj cały rozdział Koh 7 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (16)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Mt 8,14–16 →
„A gdy Jezus przyszedł do domu Piotra, zobaczył jego teściową, która leżała w gorączce. Dotknął więc jej ręki i opuściła ją gorączka. Ona zaś wstała i usługiwała im. Kiedy nastał wieczór, przyprowadzono do niego wielu opętanych. A on wypędził duchy słowem i uzdrowił wszystkich chorych;”
1Sm 25,36 →
„A gdy Abigail wróciła do Nabala, oto wyprawiał ucztę w swoim domu niczym ucztę królewską. A serce Nabala było w nim wesołe, gdyż był bardzo pijany, toteż nie powiedziała mu żadnego słowa aż do świtu.”
Łk 7,12–13 →
„A gdy zbliżył się do bramy miasta, właśnie wynoszono zmarłego, jedynego syna matki, która była wdową. Towarzyszyło jej mnóstwo ludzi z miasta. Kiedy Pan ją zobaczył, ulitował się nad nią i powiedział do niej: Nie płacz.”
1Sm 30,16 →
„I zaprowadził go, a oto byli rozproszeni po całej ziemi, jedli, pili i świętowali z powodu całego tego wielkiego łupu, który zabrali z ziemi Filistynów i z ziemi Judy.”
1Krl 20,16 →
„I wyruszyli w południe. A Ben-Hadad oddawał się pijaństwu w namiotach, a z nim trzydziestu dwóch królów, którzy go wspierali.”
Ne 2,2–5 →
„Król więc zapytał mnie: Czemu tak smutno wyglądasz, skoro nie jesteś chory? Nic innego to jak smutek serca. I bardzo się przeraziłem. I powiedziałem do króla: Niech król żyje na wieki. Jakże nie mam wyglądać smutno, gdy miasto, dom grobów moich ojców, jest zburzone, a jego bramy pochłonął ogień?…”
Iz 21,4 →
„Zlękło się moje serce, strach mnie ogarnął. Noc moich rozkoszy zamieniła się w postrach.”
Iz 53,3–4 →
„Wzgardzony i odrzucony przez ludzi; mąż boleści i doświadczony cierpieniem. I przed nim ukrywaliśmy jakby swoją twarz; wzgardzony tak, że mieliśmy go za nic. Zaprawdę on wziął na siebie nasze cierpienia i nosił naszą boleść. A my uważaliśmy, że jest zraniony, uderzony przez Boga i utrapiony.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (8)

Jr 51,39 →
„Gdy się rozpalą, uczynię im ucztę i upoję ich tak, aby weselili się i zasnęli wiecznym snem, by już się nie obudzili, mówi Pan.”
Jr 51,57 →
„Upiję jego książąt i mędrców, jego dowódców i rządców oraz jego mocarzy, aby zasnęli wiecznym snem i już się nie obudzili, mówi Król, Pan zastępów to jego imię.”
Dn 5,1–4 →
„Król Belszazar urządził wielką ucztę dla tysiąca swoich książąt i przed tym tysiącem pił wino. A gdy Belszazar pił wino, rozkazał przynieść złote i srebrne naczynia, które jego ojciec, Nabuchodonozor, zabrał ze świątyni w Jerozolimie, aby pili z niego król, jego książęta, jego żony i jego…”
Dn 5,30 →
„Tej samej nocy Belszazar, król Chaldejczyków, został zabity.”
Oz 7,5 →
„W dniu naszego króla książęta wprawili go w chorobę bukłakami wina, tak że wyciągał swoją rękę wraz z szydercami.”
Mk 5,38–43 →
„A gdy przyszedł do domu przełożonego synagogi, zobaczył tam zamieszanie oraz płaczących i bardzo zawodzących. Wszedłszy więc, powiedział do nich: Dlaczego robicie zamieszanie i płaczecie? Dziewczynka nie umarła, tylko śpi. I naśmiewali się z niego.…”
Mk 6,21–29 →
„A gdy nadeszła odpowiednia chwila, Herod, obchodząc dzień swoich urodzin, wyprawił ucztę dla swoich dostojników, dowódców wojskowych i znakomitości z Galilei. Kiedy córka tej Herodiady weszła i tańczyła, spodobała się Herodowi i współbiesiadnikom.…”
J 11,31–35 →
„Wtedy Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, poszli za nią, mówiąc: Idzie do grobu, aby tam płakać. A gdy Maria przyszła tam, gdzie był Jezus, ujrzała go, przypadła mu do nóg i powiedziała: Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł.…”