Studiuj werset

Księga Izajasza 38,14

„Jak żuraw i jaskółka kwiliłem, gruchałem jak gołąb. Moje oczy słabną, patrzą w górę. Panie, cierpię w udręce, przedłuż mi życie."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Jako żóraw i jaskółka szczebiotałem, stękałem jako gołębica; oczy moje ku górze podniesione były, i rzekłem: Panie! gwałt cierpię, przedłuż mi żywota."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Kwiliłem jak zawodząca jaskółka, gruchałem jak gołębica; tęskno, ku górze zwracałem moje oczy, mówiąc: WIEKUISTY, pokrzep mnie, weź mnie w opiekę.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Zemdlały oczy moje, poglądając ku górze: Panie, gwałt cierpię, odpowiedz za mię.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Szczebiotałem iako żurawi y iaskołka, a huczałem iako gołębica, oczy me zemdlały poglądaiąc ku gorze, Panie boleść mię ściska, raczże vlżyć.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Like a crane or a swallow, so did I chatter: I did mourn as a dove: mine eyes fail with looking upward: O LORD, I am oppressed; undertake for me.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: I chirp like a swallow or crane; I moan like a dove. My eyes grow weak as I look upward. O Lord, I am oppressed; be my security.”
WEB · World English Bible, 2020: I chattered like a swallow or a crane. I moaned like a dove. My eyes weaken looking upward. Lord, I am oppressed. Be my security.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Sicut pullus hirundinis, sic clamabo; meditabor ut columba. Attenuati sunt oculi mei, suspicientes in excelsum. Domine, vim patior: responde pro me.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: כְּס֤וּס עָגוּר֙ כֵּ֣ן אֲצַפְצֵ֔ף אֶהְגֶּ֖ה כַּיּוֹנָ֑ה דַּלּ֤וּ עֵינַי֙ לַמָּר֔וֹם אֲדֹנָ֖י עָֽשְׁקָה־לִּ֥י עָרְבֵֽנִי׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὡς χελιδών, οὕτω φωνήσω, καὶ ὡς περιστερά, οὕτω μελετήσω· ἐξέλιπον γάρ μου οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ βλέπειν εἰς τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ πρὸς τὸν Κύριον, ὃς ἐξείλατό με καὶ ἀφείλατό μου τὴν ὀδύνην τῆς ψυχῆς.

Porównaj cały rozdział Iz 38 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (12)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Iz 59,11 →
„Ryczymy wszyscy jak niedźwiedzie, jak gołębie ciągle wzdychamy; oczekujemy sądu, ale go nie ma; oczekujemy na wybawienie, ale jest od nas daleko.”
Ps 69,3 →
„Zmęczyłem się wołaniem, wyschło mi gardło; słabną moje oczy, gdy czekam na mojego Boga.”
Hi 30,29 →
„Stałem się bratem smoków, a towarzyszem młodych strusiów.”
Ps 119,122–123 →
„Bądź poręczycielem dla twego sługi ku dobremu, aby nie uciskali mnie zuchwalcy. Moje oczy słabną, czekając na twoje zbawienie i na słowo twojej sprawiedliwości.”
Ps 123,1–4 →
„Do ciebie podnoszę moje oczy, który mieszkasz w niebie. Oto jak oczy sług są zwrócone na ręce ich panów i jak oczy służącej na ręce jej pani, tak nasze oczy na Pana, Boga naszego, aż się zmiłuje nad nami. Zmiłuj się nad nami, Panie; zmiłuj się nad nami, bo jesteśmy nad miarę nasyceni wzgardą.…”
Ez 7,16 →
„Lecz ci, którzy z nich uciekną, będą w górach jak gołębice z dolin. Wszyscy będą lamentować, każdy nad swoją nieprawością.”
Na 2,7 →
„A Chusab zostanie uprowadzona do niewoli, jej służące będą ją prowadzić, jęcząc jak gołębie i bijąc się w piersi.”
Hi 17,3 →
„Złóż więc zastaw za mnie u siebie. Któż jest ten, który za mnie poręczy?”

Pokaż pozostałe odsyłacze (4)

Ps 102,4–7 →
„Moje serce jest porażone i usycha jak trawa, tak że zapomniałem jeść chleb. Od głosu mego wołania moje kości przylgnęły mi do ciała. Jestem podobny do pelikana na pustyni, jestem jak sowa na pustkowiu.…”
Ps 119,82 →
„Moje oczy słabną, czekając na twoje słowo, gdy mówię: Kiedy mnie pocieszysz?”
Ps 143,7 →
„Wysłuchaj mnie prędko, Panie; mój duch omdlewa; nie ukrywaj przede mną swego oblicza, bym się nie stał jak ci, którzy schodzą do dołu.”
Lm 4,17 →
„Aż dotąd nasze oczy słabły z powodu naszej daremnej pomocy. Wypatrywaliśmy czujnie narodu, który nie mógł nas wybawić.”