Studiuj werset

Lamentacje Jeremiasza 4,17

„Aż dotąd nasze oczy słabły z powodu naszej daremnej pomocy. Wypatrywaliśmy czujnie narodu, który nie mógł nas wybawić."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A wżdzy jeszcze aż do ustania oczów swych wyglądamy próżnego ratunku swego; oglądając się na naród, który wybawić nie może."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Na próżno nasze oczy jeszcze wypatrywały pomocy. Na naszej strażnicy czekaliśmy na naród, który nie dopomógł.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: AJIN. Gdyśmy jeszcze stali, ustały oczy nasze na pomoc naszę próżną, gdyśmy się oglądali pilnie na naród, który zbawić nie mógł.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Oczy nasze vstały w oczekawaniu naszego ratunku prożnego, gdychmy się oglądali na narod ktory nas ratować nie mogł.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: ‫ע‬ Ponadto, ustały nam oczy, daremnie wypatrując dla nas pomocy. W naszej wieży wypatrywaliśmy narodu, który nie był w stanie nas wybawić.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: As for us, our eyes as yet failed for our vain help: in our watching we have watched for a nation that could not save us.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: All the while our eyes were failing as we looked in vain for help. We watched from our towers for a nation that could not save us.
WEB · World English Bible, 2020: Our eyes still fail, looking in vain for our help. In our watching we have watched for a nation that could not save.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Ain Cum adhuc subsisteremus, defecerunt oculi nostri ad auxilium nostrum vanum; cum respiceremus attenti ad gentem quæ salvare non poterat.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: עודינה תִּכְלֶ֣ינָה עֵינֵ֔ינוּ אֶל־עֶזְרָתֵ֖נוּ הָ֑בֶל בְּצִפִּיָּתֵ֣נוּ צִפִּ֔ינוּ אֶל־גּ֖וֹי לֹ֥א יוֹשִֽׁעַ׃ ס
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: Ἔτι ὄντων ἡμῶν ἐξέλιπον οἱ ὀοφθαλμοὶ ἡμῶν εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν μάταια· ἀποσκοπευόντων ἡμῶν ἀπεσκοπεύσαμεν εἰς ἔθνος οὐ σῷζον.

Porównaj cały rozdział Lm 4 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ez 29,16 →
„I nie będzie już ufnością domu Izraela, co przypominałoby o jego nieprawości, gdy zwracał się do niego. I poznają, że ja jestem Panem Bogiem.”
2Krl 24,7 →
„A król Egiptu już więcej nie wyruszał ze swojej ziemi, gdyż król Babilonu wziął wszystko, co należało do króla Egiptu, od rzeki Egiptu aż do rzeki Eufrat.”
Iz 20,5 →
„I przestraszą się, i zawstydzą z powodu Etiopii, ich nadziei, i z powodu Egiptu, ich chluby.”
Iz 30,1–7 →
„Biada upartym synom, mówi Pan, którzy naradzają się, ale nie ze mną, i zasłaniają nakryciem, ale nie z mojego ducha, aby dodawać grzech do grzechu; Którzy wyruszają, by zejść do Egiptu, nie radząc się moich ust, aby umocnić się siłą faraona i schronić się w cieniu Egiptu.…”
Iz 31,1–3 →
„Biada tym, którzy zstępują do Egiptu po pomoc, polegają na koniach i ufają rydwanom, bo jest ich wiele, i jeźdźcom, bo są bardzo silni, a nie patrzą na Świętego Izraela i nie szukają Pana! Ale on też jest mądry, dlatego sprowadzi zło, a swoich słów nie cofnie.…”