Studiuj werset

Księga Hioba 2,13

„I siedzieli z nim na ziemi przez siedem dni i siedem nocy i żaden z nich nie przemówił do niego ani słowem. Widzieli bowiem ogrom jego bólu."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I siedzieli z nim na ziemi siedm dni i siedm nocy, a żaden do niego słowa nie przemówił; bo widzieli, że się gwałtownie wzmagała boleść jego."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: I tak siedzieli przy nim, na ziemi, przez siedem dni i siedem nocy, i nikt nie przemówił do niego słowa; bo wiedzieli, że jego ból wielce się wzmaga.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I siedzieli z nim na ziemi siedm dni i siedm nocy, a żaden do niego słowa nie mówił; bo widzieli, że boleść była gwałtowna.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Y siedzieli przy nim przez siedmi dni y przez siedmi nocy na ziemi, nie śmieiąc by słowa żaden rzec ku niemu, widząc iako był zięt barzo gwałtowną bolescią.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I siedzieli z nim na ziemi siedem dni i siedem nocy, a żaden z nich nie przemówił do niego ani słowa. Bo widzieli, że jego ból był bardzo wielki.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: So they sat down with him upon the ground seven days and seven nights, and none spake a word unto him: for they saw that his grief was very great.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Then they sat on the ground with him for seven days and seven nights, but no one spoke a word to him because they saw how intense his suffering was.
WEB · World English Bible, 2020: So they sat down with him on the ground seven days and seven nights, and no one spoke a word to him, for they saw that his grief was very great.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et sederunt cum eo in terra septem diebus et septem noctibus: et nemo loquebatur ei verbum: videbant enim dolorem esse vehementem.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיֵּשְׁב֤וּ אִתּוֹ֙ לָאָ֔רֶץ שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים וְשִׁבְעַ֣ת לֵיל֑וֹת וְאֵין־דֹּבֵ֤ר אֵלָיו֙ דָּבָ֔ר כִּ֣י רָא֔וּ כִּֽי־גָדַ֥ל הַכְּאֵ֖ב מְאֹֽד׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: παρεκάθισαν αὐτῷ ἑπτὰ ἡμέρας καὶ ἑπτὰ νύκτας, καὶ οὐδεὶς αὐτῶν ἐλάλησεν· ἑώρων γὰρ τὴν πληγὴν δεινὴν οὖσαν καὶ μεγάλην σφόδρα.

Porównaj cały rozdział Hi 2 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (9)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Rdz 50,10 →
„I przyjechali aż do klepiska Atad, które jest za Jordanem, i tam opłakiwali go wielkim i bardzo głębokim lamentem. Józef przez siedem dni obchodził żałobę po swym ojcu.”
Ne 1,4 →
„A gdy usłyszałem te słowa, usiadłem, płakałem i smuciłem się przez kilka dni, pościłem i modliłem się przed Bogiem niebios.”
Ez 3,15 →
„I przyszedłem do pojmanych w Tel-Abib, którzy mieszkali nad rzeką Kebar, i usiadłem tam, gdzie oni mieszkali, pozostałem tam osłupiały wśród nich przez siedem dni.”
Iz 3,26 →
„Jej bramy zasmucą się i zapłaczą, a ona, spustoszona, usiądzie na ziemi.”
Rdz 1,5 →
„I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I nastał wieczór i poranek, dzień pierwszy.”
Rdz 1,8 →
„I Bóg nazwał firmament niebem. I nastał wieczór i poranek, dzień drugi.”
Ezd 9,3 →
„Gdy to usłyszałem, rozdarłem swoją szatę i swój płaszcz i rwałem włosy ze swojej głowy i brody i siedziałem osłupiony.”
Hi 4,2 →
„Jeśli będziemy rozmawiać z tobą, nie będzie ci przykro? Ale któż może się od mówienia powstrzymać?”
Ps 77,4 →
„Ty zatrzymujesz otwarte powieki mych oczu, jestem tak zaniepokojony, że nie potrafię mówić.”