Studiuj werset

Dzieje Apostolskie 4,20

„My bowiem nie możemy nie mówić o tym, co widzieliśmy i słyszeliśmy."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Albowiem my nie możemy tego, cośmy widzieli i słyszeli, nie mówić."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Bo my nie możemy nic nie mówić, z tego co zobaczyliśmy i usłyszeliśmy.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Bo nie możemy, cośmy widzieli i słyszeli nie mówić.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Abowiem o tym cochmy widzieli y słyszeli, mowić musimy.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: —My nie możemy przestać mówić o tym, co sami widzieliśmy i słyszeliśmy od Jezusa.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: My bowiem, nie możemy nie mówić tego, co widzieliśmy i słyszeliśmy.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Bo nie możemy inaczej jak tylko mówić te rzeczy, które widzieliśmy i słyszeliśmy.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: For we can not but speak the things which we have seen and heard.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: For we cannot stop speaking about what we have seen and heard.”
WEB · World English Bible, 2020: for we can’t help telling the things which we saw and heard.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Non enim possumus quæ vidimus et audivimus non loqui.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Οὐ δυνάμεθα γὰρ ἡμεῖς, ἃ εἴδομεν καὶ ἠκούσαμεν, μὴ λαλεῖν.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: οὐ δυνάμεθα γὰρ ἡμεῖς ἃ εἴδομεν καὶ ἠκούσαμεν μὴ λαλεῖν.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: οὐ δυνάμεθα γὰρ ἡμεῖς ἃ εἴδαμεν καὶ ἠκούσαμεν μὴ λαλεῖν.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: οὐ δυνάμεθα γὰρ ἡμεῖς ἃ εἴδαμεν καὶ ἠκούσαμεν μὴ λαλεῖν.

Porównaj cały rozdział Dz 4 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Jr 20,9 →
„I powiedziałem: Nie będę go wspominał ani nie będę już mówił w jego imię. Ale słowo Boże jest w moim sercu jakby ogień płonący, zamknięty w moich kościach, i usiłowałem je wstrzymać, ale nie mogłem.”
Dz 22,15 →
„Będziesz mu bowiem wobec wszystkich ludzi świadkiem tego, co widziałeś i słyszałeś.”
1Kor 9,16–17 →
„Jeśli bowiem głoszę ewangelię, nie mam się czym chlubić, bo nałożono na mnie ten obowiązek, a biada mi, gdybym ewangelii nie głosił. Jeśli bowiem robię to dobrowolnie, mam nagrodę, jeśli zaś niedobrowolnie, to spełniam tylko powierzone mi obowiązki szafarza.”
1J 1,1–3 →
„To, co było od początku, co słyszeliśmy, co widzieliśmy na własne oczy, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce, o Słowie życia; (Bo życie zostało objawione, a my je widzieliśmy i świadczymy o nim, i zwiastujemy wam to życie wieczne, które było u Ojca, a nam zostało objawione).…”
Ez 3,11 →
„Idź, udaj się do pojmanych, do synów twego ludu, i powiedz im: Tak mówi Pan Bóg – czy będą słuchać, czy nie.”
Dz 5,32 →
„A my jesteśmy jego świadkami w tym, a także Duch Święty, którego Bóg dał tym, którzy są mu posłuszni.”
Jr 1,17–19 →
„Dlatego ty przepasz swoje biodra, wstań i mów do nich wszystko, co ci nakazuję. Nie bój się ich twarzy, bym cię nie napełnił lękiem przed nimi. Oto bowiem ustanawiam cię dziś miastem obronnym, żelazną kolumną i murem spiżowym przeciwko całej tej ziemi, przeciwko królom Judy, ich książętom, ich…”
Dz 1,8 →
„Ale przyjmiecie moc Ducha Świętego, który zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie, w całej Judei, w Samarii i aż po krańce ziemi.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Dz 10,39–41 →
„A my jesteśmy świadkami tego wszystkiego, co czynił w ziemi judzkiej i w Jerozolimie. Jego to zabili, zawiesiwszy na drzewie. Jego też wskrzesił Bóg trzeciego dnia i sprawił, żeby się objawił; Nie całemu ludowi, ale świadkom przedtem wybranym przez Boga, nam, którzy z nim jedliśmy i piliśmy po jego…”
Lb 22,38 →
„Balaam odpowiedział Balakowi: Oto przybyłem do ciebie. Czy mogę cokolwiek powiedzieć? Będę mówił słowo, które Bóg włoży w moje usta.”
Lb 23,20 →
„Oto otrzymałem rozkaz, żeby błogosławić; on błogosławił, a ja tego nie mogę odwrócić.”
2Sm 23,2 →
„Duch Pana mówił przeze mnie, a jego słowo jest na moim języku.”
Hi 32,18–20 →
„Jestem bowiem pełny słów, mój duch przymusza mnie. Oto moje wnętrze jest jak wino, które nie ma ujścia; jak nowe bukłaki zagrożone pęknięciem. Będę więc mówić, aby ulżyć sobie; otworzę swoje wargi i odpowiem.”
Jr 1,7 →
„Ale Pan powiedział do mnie: Nie mów: Jestem dzieckiem. Pójdziesz bowiem, do kogokolwiek cię poślę, i będziesz mówił, cokolwiek ci rozkażę.”
Jr 4,19 →
„O moje wnętrze, moje wnętrze! Cierpię z boleści do samego serca! Trwoży się we mnie moje serce, nie mogę milczeć, bo usłyszałaś, moja duszo, głos trąby i okrzyk wojenny.”
Mi 3,8 →
„Ale ja jestem napełniony mocą Ducha Pana oraz sądu i siły, aby oznajmić Jakubowi jego występki i Izraelowi jego grzech.”
Łk 1,2 →
„Tak jak nam je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa;”
Dz 2,32 →
„Tego to Jezusa wskrzesił Bóg, czego my wszyscy jesteśmy świadkami.”
Dz 3,15 →
„I zabiliście Dawcę życia, którego Bóg wskrzesił z martwych, czego my jesteśmy świadkami.”
Dz 18,5 →
„A gdy przyszli z Macedonii Sylas i Tymoteusz, Paweł był napierany w duchu i świadczył Żydom, że Jezus jest Chrystusem.”