Studiuj werset

Księga Hioba 32,18

„Jestem bowiem pełny słów, mój duch przymusza mnie."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Bom pełen słów; ciasno we mnie duchowi żywota mego."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Bo jestem pełen słów, w moim wnętrzu dławi mnie wstrzymywany oddech.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Bom jest pełen słów, i ściska mię duch żywota mego.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Bowiemem iest pełen słow, a duch moy trapi mię w żywocie moiem.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Bo jestem pełny słów, przymusza mnie duch w moim wnętrzu.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: For I am full of matter, the spirit within me constraineth me.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: For I am full of words, and my spirit within me compels me.
WEB · World English Bible, 2020: For I am full of words. The spirit within me constrains me.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Plenus sum enim sermonibus, et coarctat me spiritus uteri mei.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: כִּ֭י מָלֵ֣תִי מִלִּ֑ים הֱ֝צִיקַ֗תְנִי ר֣וּחַ בִּטְנִֽי׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: πλήρης γάρ εἰμι ρημάτων, ὀλέκει γάρ με τὸ πνεῦμα τῆς γαστρός·

Porównaj cały rozdział Hi 32 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 39,3 →
„Rozgorzało we mnie serce; gdy rozmyślałem, zapłonął ogień, a wtedy mój język tak przemówił:”
Dz 4,20 →
„My bowiem nie możemy nie mówić o tym, co widzieliśmy i słyszeliśmy.”
Jr 20,9 →
„I powiedziałem: Nie będę go wspominał ani nie będę już mówił w jego imię. Ale słowo Boże jest w moim sercu jakby ogień płonący, zamknięty w moich kościach, i usiłowałem je wstrzymać, ale nie mogłem.”
Ez 3,14–27 →
„A duch uniósł mnie i zabrał. I poszedłem w goryczy i w gniewie swego ducha, lecz ręka Pana mocno ciążyła nade mną. I przyszedłem do pojmanych w Tel-Abib, którzy mieszkali nad rzeką Kebar, i usiadłem tam, gdzie oni mieszkali, pozostałem tam osłupiały wśród nich przez siedem dni.…”
2Kor 5,13–14 →
„Jeśli zaś odchodzimy od zmysłów – dla Boga odchodzimy, jeżeli jesteśmy przy zdrowych zmysłach – dla was jesteśmy. Miłość Chrystusa bowiem przymusza nas, jako tych, którzy uznaliśmy, że skoro jeden umarł za wszystkich, to wszyscy umarli.”