Studiuj werset

Dzieje Apostolskie 10,15

„Wtedy znowu, po raz drugi dobiegł go głos: Tego, co Bóg oczyścił, ty nie uważaj za nieczyste."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Tedy zasię powtóre stał się głos do niego: Co Bóg oczyścił, ty nie miej tego za nieczyste."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zatem głos znowu do niego, po raz drugi: Te, które Bóg oczyścił, ty nie poniżaj.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A głos zasię powtóre do niego: Co Bóg oczyścił, ty nie zów pospolitem.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Tedy powtore stał się głos kniemu, Co Bog oczyścił, tedy ty nie miey sobie za nieczyste.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: —Nie uważaj za nieczyste tego, co Bóg oczyścił—odpowiedział głos.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I znów, po raz drugi głos dotarł do niego: Co Bóg oczyścił, ty nie miej za skalane.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: I głos przemówił do niego po raz drugi, Co Bóg oczyścił, tego ty nie nazywaj pospolitym.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And the voice spake unto him again the second time, What God hath cleansed, that call not thou common.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: The voice spoke to him a second time: “Do not call anything impure that God has made clean.”
WEB · World English Bible, 2020: A voice came to him again the second time, “What God has cleansed, you must not call unclean.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et vox iterum secundo ad eum: Quod Deus purificavit, tu commune ne dixeris.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Καὶ φωνὴ πάλιν ἐκ δευτέρου πρὸς αὐτόν, Ἃ ὁ Θεὸς ἐκαθάρισε, σὺ μὴ κοίνου.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: καὶ φωνὴ πάλιν ἐκ δευτέρου πρὸς αὐτόν· ἃ ὁ Θεὸς ἐκαθάρισε σὺ μὴ κοίνου.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: καὶ φωνὴ πάλιν ἐκ δευτέρου πρὸς αὐτόν, ἃ ὁ θεὸς ἐκαθάρισεν σὺ μὴ κοίνου.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: καὶ φωνὴ πάλιν ἐκ δευτέρου πρὸς αὐτόν· Ἃ ὁ θεὸς ἐκαθάρισεν σὺ μὴ κοίνου.

Porównaj cały rozdział Dz 10 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (12)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

1Kor 10,25 →
„Wszystko, co sprzedają w jatkach, jedzcie, o nic nie pytając ze względu na sumienie.”
Mt 15,11 →
„Nie to, co wchodzi do ust, kala człowieka, ale co z ust wychodzi, to kala człowieka.”
Tt 1,15 →
„Dla czystych wszystko jest czyste, natomiast dla skalanych i niewierzących nie ma nic czystego, lecz skalany jest zarówno ich umysł, jak i sumienie.”
Mk 7,19 →
„Nie wchodzi bowiem do jego serca, ale do żołądka i zostaje wydalone do ustępu, oczyszczając wszystkie pokarmy.”
Rz 14,14 →
„Wiem i jestem przekonany przez Pana Jezusa, że nie ma niczego, co by samo w sobie było nieczyste. Tylko dla tego, kto uważa coś za nieczyste, to dla niego jest nieczyste.”
1Tm 4,3–5 →
„Zabraniając wstępować w związki małżeńskie, nakazując powstrzymywać się od pokarmów, które Bóg stworzył, aby je przyjmowali z dziękczynieniem wierzący i ci, którzy poznali prawdę. Wszelkie bowiem stworzenie Boże jest dobre i nie należy odrzucać niczego, co się przyjmuje z dziękczynieniem.…”
Dz 10,28 →
„I powiedział do nich: Wiecie, że nie wolno Żydowi przestawać z cudzoziemcem albo przychodzić do niego. Lecz Bóg mi pokazał, żebym żadnego człowieka nie nazywał pospolitym lub nieczystym.”
Dz 11,9 →
„Wtedy głos z nieba odezwał się po raz drugi: Tego, co Bóg oczyścił, nie uważaj za nieczyste.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (4)

Dz 15,9 →
„I nie uczynił żadnej różnicy między nami a nimi, oczyszczając przez wiarę ich serca.”
Dz 15,20 →
„Ale napisać im, aby wstrzymywali się od splugawienia bożków, od nierządu, od tego, co uduszone, i od krwi.”
Rz 14,20 →
„Z powodu pokarmu nie niszcz dzieła Bożego. Wszystko wprawdzie jest czyste, ale staje się złe dla człowieka, który je ze zgorszeniem.”
Ga 2,12–13 →
„Zanim bowiem przyszli niektórzy od Jakuba, jadał razem z poganami. Gdy zaś oni przyszli, odsunął się i odłączył, obawiając się tych, którzy byli z obrzezania. A razem z nim obłudnie postępowali i inni Żydzi, tak że i Barnaba dał się wciągnąć w tę ich obłudę.”