Studiuj werset

1 Księga Królewska 19,5

„Potem położył się i zasnął pod tym jałowcem. A wtedy Anioł dotknął go i powiedział mu: Wstań i jedz."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I położył się, a zasnął pod onym jałowcem, a oto w tenże czas tknął go Anioł i rzekł mu: Wstań, a jedz."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Potem się położył i usnął pod tym krzakiem jałowca. Ale oto dotknął go anioł oraz do niego powiedział: Wstań i się posil!
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I porzucił się i zasnął w cieniu jałowca, a oto Aniół Pański tknął go i rzekł mu: Wstań, a jedz.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Potym się vkładszy vsnął pod onē iałowcem, a oto na ten czas tknął go Anioł, y rzekł ku niemu, wstań a iedz.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And as he lay and slept under a juniper tree, behold, then an angel touched him, and said unto him, Arise and eat.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Then he lay down under the broom tree and fell asleep. Suddenly an angel touched him and said, “Get up and eat.”
WEB · World English Bible, 2020: He lay down and slept under a juniper tree; and behold, an angel touched him, and said to him, “Arise and eat!”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Projecitque se, et obdormivit in umbra juniperi: et ecce angelus Domini tetigit eum, et dixit illi: Surge, et comede.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיִּשְׁכַּב֙ וַיִּישַׁ֔ן תַּ֖חַת רֹ֣תֶם אֶחָ֑ד וְהִנֵּֽה־זֶ֤ה מַלְאָךְ֙ נֹגֵ֣עַ בּ֔וֹ וַיֹּ֥אמֶר ל֖וֹ ק֥וּם אֱכֽוֹל׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἐκοιμήθη καὶ ὕπνωσεν ἐκεῖ ὑπὸ φυτόν, καὶ ἰδού τις ἥψατο αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀνάστηθι καὶ φάγε·

Porównaj cały rozdział 1Krl 19 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (9)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 34,7 →
„Anioł Pana rozbija obóz dokoła tych, którzy się go boją, i wybawia ich.”
Dz 12,7 →
„Wtedy zjawił się anioł Pana i w więzieniu zajaśniało światło. Trącił Piotra w bok i obudził go, mówiąc: Wstań szybko. I opadły łańcuchy z jego rąk.”
Rdz 28,11–15 →
„Przyszedł na pewne miejsce i tam nocował, bo słońce już zaszło. Wziął jeden z kamieni z tego miejsca, podłożył go sobie pod głowę i zasnął na tym miejscu. I śniło mu się, że na ziemi stała drabina, a jej szczyt sięgał nieba. A oto aniołowie Boży wstępowali i zstępowali po niej.…”
Ps 34,10 →
„Lwięta cierpią niedostatek i głód, lecz szukającym Pana nie zabraknie żadnego dobra.”
Dn 8,19 →
„I powiedział: Oto oznajmię tobie, co się będzie dziać, kiedy skończy się gniew, bo koniec nastąpi w czasie oznaczonym.”
Dn 9,21 →
„Gdy jeszcze mówiłem w modlitwie, oto mąż Gabriel, którego widziałem w widzeniu na początku, przyleciał spiesznie i dotknął mnie w czasie ofiary wieczornej.”
Dn 10,9–10 →
„Wtedy usłyszałem dźwięk jego słów; a gdy usłyszałem dźwięk jego słów, upadłem na twarz w głęboki sen, twarzą ku ziemi. I oto dotknęła mnie ręka, i podniosła mnie na moje kolana i na dłonie moich rąk.”
Hbr 1,14 →
„Czy nie są oni wszyscy duchami służebnymi, posyłanymi, by służyć tym, którzy mają odziedziczyć zbawienie?”
Hbr 13,5 →
„Wasze postępowanie niech będzie wolne od chciwości, poprzestawajcie na tym, co macie. Sam bowiem powiedział: Nie porzucę cię ani nie opuszczę.”