Księga Psalmów 81

Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt, Asafowi.

Radośnie śpiewajcie Bogu, naszej mocy; radośnie wykrzykujcie Bogu Jakuba.

Wesoło śpiewajcie Bogu mocy naszej; wykrzykajcie Bogu Jakóbowemu.

Weźcie psalm, przynieście bęben, wdzięczną harfę i cytrę.

Weźmijcie psalm, przydajcie bębęn, i wdzięczną harfę z lutnią.

Zadmijcie w trąbę w czas nowiu, w czasie wyznaczonym, w dniu naszego uroczystego święta.

Zatrąbcie w trąbę na nowiu miesiąca, czasu ułożonego, w dzień święta naszego uroczystego.

Jest bowiem taki nakaz w Izraelu, prawo Boga Jakuba.

Albowiem jest postanowienie w Izraelu, prawo Boga Jakóbowego.

Ustanowił to świadectwem dla Józefa, kiedy wyszedł przeciw ziemi Egiptu, gdzie słyszałem język, którego nie zrozumiałem.

Na świadectwo w Józefie wystawił je, kiedy był wyszedł przeciw ziemi egipskiej, kędym słyszał język, któregom nie rozumiał.

Uwolniłem od brzemienia jego barki, a jego ręce od dźwigania kotłów.

Wybawiłem, mówi Bóg, od brzemienia ramię jego, a ręce jego od dźwigania kotłów uwolnione.

Wzywałeś mnie w ucisku i wybawiłem cię; odpowiedziałem ci w skrytości gromu, doświadczyłem cię u wód Meriba. Sela.

Gdyś mię w ucisku wzywał. wyrwałem cię, i wysłuchałem cię w skrytości gromu, doświadczałem cię u wód poswarku. Sela.

Słuchaj, mój ludu, a oświadczę ci; Izraelu, jeśli będziesz mnie słuchał;

Tedym rzekł: Słuchaj, ludu mój! a oświadczę się przeciwko tobie, o Izraelu! będzieszli mię słuchał.

Nie będziesz miał cudzego boga ani nie oddasz pokłonu obcemu bogu;

I nie będziesz miał boga cudzego, ani się będziesz kłaniał bogu obcemu;

Ja, Pan, jestem twoim Bogiem, który cię wyprowadził z ziemi Egiptu; otwórz usta, a ja je napełnię.

(Albowiem Jam Pan, Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemi Egipskiej;) otwórz usta twoje, a napełnięć je.

Lecz mój lud nie usłuchał mego głosu, a Izrael nie chciał mnie.

Ale lud mój nie usłuchał głosu mego, a Izrael nie przestał na mnie.

Zostawiłem ich więc żądzom ich serca i postępowali według swoich zamysłów.

Przetoż puściłem ich za żądzami serca ich, i chodzili za radami swemi.

O, gdyby mój lud mnie posłuchał, a Izrael chodził moimi drogami!

Oby mię był lud mój posłuchał, a Izrael drogami mojemi chodził!

W krótkim czasie poniżyłbym ich nieprzyjaciół i zwróciłbym rękę przeciw ich wrogom.

W krótkim czasie bym był nieprzyjaciół ich poniżył, a przeciw nieprzyjaciołom ich obróciłbym rękę swą.

Nienawidzący Pana, choć obłudnie, musieliby mu się poddać, a ich czas trwałby wiecznie.

Ci, którzy w nienawiści mają Pana, choć obłudnie, poddaćby się im musieli, i byłby czas ich aż na wieki. I karmiłbym ich tłustością pszenicy, a miodem z opoki nasyciłbym ich.

I karmiłbym ich wyborną pszenicą, a nasyciłbym cię miodem ze skały.