Studiuj werset

Księga Psalmów 81,11

„Lecz mój lud nie usłuchał mego głosu, a Izrael nie chciał mnie."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Ale lud mój nie usłuchał głosu mego, a Izrael nie przestał na mnie."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Lecz Mój lud nie usłuchał Mojego głosu oraz Israel Mi nie uległ.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A nie słuchał lud mój głosu mego: a Izrael nie dbał na mię.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ale lud moy nie był posłuszen głosu moiego, a Izrael nie chciał mi być powołnym.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Lecz mój lud nie usłuchał mojego głosu, a Izrael nie był mi uległy.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: But my people would not hearken to my voice; and Israel would none of me.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: But My people would not listen to Me, and Israel would not obey Me.
WEB · World English Bible, 2020: But my people didn’t listen to my voice. Israel desired none of me.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et non audivit populus meus vocem meam, et Israël non intendit mihi.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וְלֹא־שָׁמַ֣ע עַמִּ֣י לְקוֹלִ֑י וְ֝יִשְׂרָאֵ֗ל לֹא־אָ֥בָה לִֽי׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ οὐκ ἤκουσεν ὁ λαός μου τῆς φωνῆς μου, καὶ Ἰσραὴλ οὐ προσέσχε μοι·

Porównaj cały rozdział Ps 81 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (9)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Jr 7,23–24 →
„Ale to jedno im nakazałem, mówiąc: Słuchajcie mojego głosu i będę waszym Bogiem, a wy będziecie moim ludem; idźcie każdą drogą, którą wam nakazałem, aby się wam dobrze działo. Lecz oni nie posłuchali ani nie nakłonili swego ucha, ale szli za radą i według uporu swego złego serca.…”
Pwt 32,18 →
„O Skale, która cię spłodziła, zapomniałeś, i zapomniałeś Boga, swego Stwórcę.”
Wj 32,1 →
„A gdy lud widział, że Mojżesz opóźnia swoje zejście z góry, zebrał się przed Aaronem i mówił do niego: Wstań, zrób nam bogów, którzy by szli przed nami, bo nie wiemy, co się stało z Mojżeszem, tym mężem, który nas wyprowadził z ziemi Egiptu.”
Jr 2,11–13 →
„Czy jakiś naród zmienił swoich bogów, choć ci nie są bogami? Ale mój lud zamienił swoją chwałę na to, co jest nieużyteczne. Zdumiejcie się nad tym, niebiosa, ulęknijcie i bardzo się zatrwóżcie, mówi Pan; Bo mój lud popełnił podwójne zło: opuścił mnie, źródło żywych wód, i wykopał sobie cysterny…”
Pwt 32,15 →
„Lecz Jeszurun utył i wierzgał – otyłeś, obrosłeś w tłuszcz, zgrubiałeś; opuściłeś Boga, który cię uczynił, i lekceważyłeś Skałę swego zbawienia.”
Prz 1,30 →
„Ani nie chcieli mojej rady, ale gardzili każdym moim upomnieniem.”
Za 7,11 →
„Ale oni nie chcieli słuchać i odwrócili się plecami, i zatkali swoje uszy, aby nie słyszeć.”
Hbr 10,29 →
„Jak wam się wydaje, na ileż surowszą karę zasługuje ten, kto by podeptał Syna Bożego i zbezcześcił krew przymierza, przez którą został uświęcony, i znieważył Ducha łaski?”
Ps 106,12–13 →
„Wtedy uwierzyli jego słowom i śpiewali na jego chwałę. Szybko jednak zapomnieli o jego dziełach, nie czekali na jego rady.”