Przejdź do treści
Za darmo, bez reklam i opłat.Poznaj misję →
Odkryjbiblie.pl

Studiuj werset

Księga Izajasza 41,9

„Ty, którego pochwyciłem z krańców ziemi, a pomijając znamienitych, powołałem cię i powiedziałem ci: Jesteś moim sługą, wybrałem cię i nie odrzuciłem."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Ty, któregom pochwycił od kończyn ziemi, owszem, pominąwszy przedniejszych ich, powołałem cię mówiąc do ciebie: Sługaś ty mój, obrałem cię, a nie odrzuciłem cię."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013
ty, którego ująłem z krańców ziemi; powołałem z kończyn ziemi oraz któremu powiedziałem: Ty jesteś Moim sługą; wybrałem cię oraz nie porzuciłem.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923
W którymem cię uchwycił z kończyn ziemie, i z dalekiéj strony wezwałem cię i rzekłem ci: Sługaś ty mój, obrałem cię i nie odrzuciłem cię.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563
Abowiem wywiodłem cię od ostatecznych kończyn ziemie, a wezwałem cię z dalekich mieysc iey, y rzekłem tobie, Sługa moy ty iesteś, obrałem cię a nie odrzuciłem cię.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769
Thou whom I have taken from the ends of the earth, and called thee from the chief men thereof, and said unto thee, Thou art my servant; I have chosen thee, and not cast thee away.
BSB · Berean Standard Bible, 2023
I brought you from the ends of the earth and called you from its farthest corners. I said, ‘You are My servant.’ I have chosen and not rejected you.
WEB · World English Bible, 2020
you whom I have taken hold of from the ends of the earth, and called from its corners, and said to you, ‘You are my servant. I have chosen you and have not cast you away.’

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592
in quo apprehendi te ab extremis terræ, et a longinquis ejus vocavi te, et dixi tibi: Servus meus es tu: elegi te, et non abjeci te.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008
אֲשֶׁ֤ר הֶחֱזַקְתִּ֙יךָ֙ מִקְצ֣וֹת הָאָ֔רֶץ וּמֵאֲצִילֶ֖יהָ קְרָאתִ֑יךָ וָאֹ֤מַר לְךָ֙ עַבְדִּי־אַ֔תָּה בְּחַרְתִּ֖יךָ וְלֹ֥א מְאַסְתִּֽיךָ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.
οὗ ἀντελαβόμην ἀπ᾿ ἄκρων τῆς γῆς καὶ ἐκ τῶν σκοπῶν αὐτῆς ἐκάλεσά σε καὶ εἶπά σοι· παῖς μου εἶ, ἐξελεξάμην σε καὶ οὐκ ἐγκατέλιπόν σε·

Porównaj cały rozdział Iz 41 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (15)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

  • 1Sm 12,22 →

    „Pan bowiem nie opuści swego ludu przez wzgląd na swoje wielkie imię, gdyż spodobało się Panu uczynić was swoim ludem.”

  • Ps 94,14 →

    „Pan bowiem nie odrzuci swego ludu i nie opuści swego dziedzictwa.”

  • Pwt 7,6–7 →

    „Ty bowiem jesteś świętym ludem dla Pana, swego Boga: Pan, twój Bóg, wybrał cię, abyś był dla niego szczególnym ludem spośród wszystkich narodów, które są na ziemi. Pan umiłował was i wybrał was nie dlatego, że byliście liczniejsi od innych narodów, gdyż byliście najmniej liczni ze wszystkich…”

  • Joz 24,2–4 →

    „I Jozue powiedział do całego ludu: Tak mówi Pan, Bóg Izraela: Po drugiej stronie rzeki mieszkali od dawnych czasów wasi ojcowie, Terach, ojciec Abrahama i Nachora, i służyli obcym bogom.…”

  • Jk 2,5 →

    „Posłuchajcie, moi umiłowani bracia: Czyż Bóg nie wybrał ubogich tego świata, aby byli bogatymi w wierze i dziedzicami królestwa, które obiecał tym, którzy go miłują?”

  • Rz 11,1–2 →

    „Pytam więc: Czy Bóg odrzucił swój lud? Nie daj Boże! Ja bowiem też jestem Izraelitą, z potomstwa Abrahama, z pokolenia Beniamina. Bóg nie odrzucił swego ludu, który przedtem znał. Czyż nie wiecie, co Pismo mówi o Eliaszu? Jak się skarży przed Bogiem na Izraela:”

  • 1Kor 1,26–29 →

    „Przypatrzcie się bowiem, bracia, waszemu powołaniu, że niewielu jest mądrych według ciała, niewielu możnych, niewielu szlachetnie urodzonych. Ale Bóg wybrał to, co głupie u świata, aby zawstydzić mądrych, wybrał to, co słabe u świata, aby zawstydzić mocnych.…”

  • Iz 41,2 →

    „Kto wzbudził ze wschodu tego sprawiedliwego i wezwał go, aby go naśladował? Kto mu podbił narody, aby nad królami panował? Podał je jak proch pod jego miecz i jak rozproszone ściernisko pod jego łuk.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (7)
  • Iz 41,8 →

    „Ale ty, Izraelu, mój sługo, ty, Jakubie, którego wybrałem, potomku Abrahama, mojego przyjaciela!”

  • Iz 43,5–6 →

    „Nie bój się, bo ja jestem z tobą; ze wschodu przyprowadzę twoje potomstwo i z zachodu cię zgromadzę. Powiem północy: Oddaj; a południu: Nie zatrzymuj. Przyprowadź moich synów z daleka i moje córki z krańców ziemi;”

  • Ap 5,9 →

    „I śpiewali nową pieśń: Godzien jesteś wziąć księgę i otworzyć jej pieczęcie, ponieważ zostałeś zabity i odkupiłeś nas dla Boga przez swoją krew z każdego plemienia, języka, ludu i narodu.”

  • Ne 9,7–38 →

    „Ty Panie jesteś tym Bogiem, który wybrał Abrama. Wyprowadziłeś go z Ur chaldejskiego i nadałeś mu imię Abraham. A uznałeś, że jego serce jest wierne przed tobą i zawarłeś z nim przymierze, że ziemię Kananejczyka, Chetyty, Amoryty, Peryzzyty, Jebusyty i Girgaszyty dasz jego potomstwu.…”

  • Ps 107,2–3 →

    „Niech to mówią odkupieni przez Pana, ci, których odkupił z ręki wroga; I zgromadził z ziem, ze wschodu i zachodu, z północy i południa.”

  • Jr 33,25–26 →

    „Tak mówi Pan: Jeśli nie istnieje moje przymierze z dniem i nocą i jeśli nie ustaliłem praw dla niebios i ziemi; Wtedy potomstwo Jakuba i Dawida, mego sługi, odrzucę, aby nie brać z jego rodu tych, którzy mieliby panować nad potomstwem Abrahama, Izaaka i Jakuba.…”

  • Łk 13,29 →

    „I przyjdą inni ze wschodu i z zachodu, z północy i z południa, i zasiądą za stołem w królestwie Bożym.”

Odsyłacze: OpenBible.info (CC BY) — openbible.info. Licencja: Creative Commons Attribution.

Słowa oryginału (hebrajski · 13)

Kliknij numer Stronga, aby zobaczyć wszystkie wystąpienia słowa w Biblii (konkordancja).

אֲשֶׁ֤ר
'a.Sher
którego
partykuła
הֶחֱזַקְתִּ֙יךָ֙
he.che.zak.Ti.cha
ująłem cię
czasownik · Hifil · perfectum (dokonany) · 1. os. · l.poj. · r. wspólny + sufiks · 2. os. · l.poj. · r.m.
מִקְצ֣וֹת
mik.Tzot
od [tych] krańców
przyimek + rzeczownik · l.mn. · r.ż. · st. konstruktowy (constructus)
הָאָ֔רֶץ
ha.'A.retz
ziemia
partykuła + rzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. absolutny
וּמֵאֲצִילֶ֖יהָ
u.me.'a.tzi.Lei.ha
i z najdalszych krańców jego
spójnik + przyimek + rzeczownik · l.mn. · r.m. · st. konstruktowy (constructus) + sufiks · 3. os. · l.poj. · r.ż.
קְרָאתִ֑יךָ
ke.ra.Ti.cha
powołałem cię
czasownik · Qal · perfectum (dokonany) · 1. os. · l.poj. · r. wspólny + sufiks · 2. os. · l.poj. · r.m.
וָאֹ֤מַר
va.'O.mar
i powiedziałem
spójnik · następczy (waw consec.) + czasownik · Qal · imperf. następczy (wayyiqtol) · 1. os. · l.poj. · r. wspólny
לְךָ֙
le.Kha
do ciebie/tobie
przyimek + sufiks · 2. os. · l.poj. · r.m.
עַבְדִּי־
'av.di-
[jesteś] sługą moim
rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. konstruktowy (constructus) + sufiks · 1. os. · l.poj. · r. wspólny
אַ֔תָּה
'A.tah
ty/wy
zaimek · 2. os. · l.poj. · r.m.
בְּחַרְתִּ֖יךָ
be.char.Ti.kha
ja wybrałem cię
czasownik · Qal · perfectum (dokonany) · 1. os. · l.poj. · r. wspólny + sufiks · 2. os. · l.poj. · r.m.
וְלֹ֥א
ve.Lo'
i nie
spójnik + partykuła · przecząca
מְאַסְתִּֽיךָ׃
me.'as.Ti.kha
odrzuciłem cię
czasownik · Qal · perfectum (dokonany) · 1. os. · l.poj. · r. wspólny + sufiks · 2. os. · l.poj. · r.m.

Cały rozdział Iz 41 w narzędziach

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, Fundacja Wrota Nadziei. Udostępniane na wolnej licencji.