Studiuj werset

Księga Hioba 31,24

„Jeśli pokładałem w złocie swoją nadzieję, a do czystego złota mówiłem: Ty jesteś moją ufnością;"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Jeźlim pokładał w złocie nadzieję moję, a do bryły złota mawiałem: Tyś ufanie moje;"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Jeśli moją nadzieję pokładałem w złocie, a do błyszczącego kruszcu mawiałem: Moja ufności!
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Jeźlim rozumiał złoto być siłą moją, a szczeremu złotu rzekłem: Ufanie moje:
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Iesliżem pokładał nadzieię moię w złocie, a mowiłem bryle złota Tyś iest vfaniem moim.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Jeśli złoto uczyniłem swoją nadzieją, a do czystego złota mówiłem: O, ty moje bezpieczeństwo!

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: If I have made gold my hope, or have said to the fine gold, Thou art my confidence;
BSB · Berean Standard Bible, 2023: If I have put my trust in gold or called pure gold my security,
WEB · World English Bible, 2020: “If I have made gold my hope, and have said to the fine gold, ‘You are my confidence;’

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Si putavi aurum robur meum, et obrizo dixi: Fiducia mea;

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: אִם־שַׂ֣מְתִּי זָהָ֣ב כִּסְלִ֑י וְ֝לַכֶּ֗תֶם אָמַ֥רְתִּי מִבְטַחִֽי׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: εἰ ἔταξα χρυσίον εἰς χοῦν μου, εἰ δὲ καὶ λίθῳ πολυτελεῖ ἐπεποίθησα,

Porównaj cały rozdział Hi 31 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (11)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Pwt 8,12–14 →
„Aby – gdy najesz się do syta, pobudujesz piękne domy i zamieszkasz w nich; I kiedy twoje bydło i owce rozmnożą się, przybędzie ci srebra i złota oraz wszystko, co będziesz miał, powiększy się; Twoje serce nie uniosło się i abyś nie zapomniał Pana, swego Boga, który cię wyprowadził z ziemi Egiptu, z…”
Ps 49,6–7 →
„Ci, którzy ufają swym bogactwom i chlubią się swym wielkim dostatkiem; Nikt z nich w żaden sposób nie odkupi swego brata ani nie może dać Bogu za niego okupu;”
Ps 52,7 →
„Oto człowiek, który nie uczynił Boga swoją siłą, ale ufał swym wielkim bogactwom i umacniał się w swojej nieprawości.”
Prz 11,28 →
„Kto ufność pokłada w swych bogactwach, ten upadnie, a sprawiedliwi będą zielenić się jak latorośl.”
Ps 49,17 →
„Bo gdy umrze, niczego ze sobą nie weźmie i nie pójdzie za nim jego sława.”
Ps 62,10 →
„Nie pokładajcie ufności w ucisku ani nie łudźcie się grabieżą; jeśli przybędzie wam bogactw, nie przywiązujcie do nich serca.”
Prz 10,15 →
„Majątek bogacza jest jego warownym miastem, a zniszczeniem ubogich jest ich nędza.”
Prz 30,9 →
„Abym będąc syty, nie zaparł się ciebie i nie mówił: Kim jest Pan? Albo zubożawszy, nie kradł i nie brał imienia mego Boga nadaremnie.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (3)

Łk 12,15 →
„Powiedział też do nich: Uważajcie i strzeżcie się chciwości, gdyż nie od tego, że ktoś ma obfitość dóbr, zależy jego życie.”
1Tm 6,10 →
„Korzeniem bowiem wszelkiego zła jest miłość do pieniędzy; niektórzy, pragnąc ich, zboczyli z drogi wiary i poprzebijali się wieloma boleściami.”
1Tm 6,17 →
„Bogaczom tego świata nakazuj, aby się nie wynosili i nie pokładali nadziei w niepewnym bogactwie, lecz w Bogu żywym, który nam wszystkiego obficie udziela, abyśmy z tego korzystali.”

Odsyłacze: OpenBible.info (CC BY) — openbible.info. Licencja: Creative Commons Attribution.