Studiuj werset

List do Hebrajczyków 6,19

„Którą mamy jako kotwicę duszy, bezpieczną i niewzruszoną, sięgającą poza zasłonę;"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Którą mamy jako kotwicę duszy, i bezpieczną, i pewną, i wchodzącą aż wewnątrz za zasłonę,"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Tę nadzieję mamy jako kotwicę duszy, niezawodną, ale też mocną, i wchodzącą aż do tego miejsca, które się mieści głębiej od zasłony;
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Którą mamy jako kotwicę dusze bezpieczną i mocną i wchodzącą aż we wnętrzności zasłony,
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ktorą mamy iako kotwicę dusze bezpieczną y mocną, y ktora wchodzi aż do tych rzeczy, ktore są za zasłoną.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Nadzieja ta jest dla naszej duszy jak kotwica dla statku—jest bowiem niewzruszona, mocna i zaczepiona za zasłoną nieba.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Którą mamy jako kotwicę duszy, bezpieczną i mocną, wchodzącą aż do wewnątrz za zasłonę,
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Którą nadzieję mamy jako kotwicę duszy, zarówno pewną i stałą, i która wchodzi w to, co jest wewnątrz zasłony;

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Which hope we have as an anchor of the soul, both sure and stedfast, and which entereth into that within the veil;
BSB · Berean Standard Bible, 2023: We have this hope as an anchor for the soul, firm and secure. It enters the inner sanctuary behind the curtain,
WEB · World English Bible, 2020: This hope we have as an anchor of the soul, a hope both sure and steadfast and entering into that which is within the veil,

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: quam sicut anchoram habemus animæ tutam ac firmam, et incedentem usque ad interiora velaminis,

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: ἣν ὡς ἄγκυραν ἔχομεν τῆς ψυχῆς ἀσφαλῆ τε καὶ βεβαίαν, καὶ εἰσερχομένην εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος·
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: ἣν ὡς ἄγκυραν ἔχομεν τῆς ψυχῆς ἀσφαλῆ τε καὶ βεβαίαν καὶ εἰσερχομένην εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος,
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: ἣν ὡς ἄγκυραν ἔχομεν τῆς ψυχῆς, ἀσφαλῆ τε καὶ βεβαίαν καὶ εἰσερχομένην εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος,
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: ἣν ὡς ἄγκυραν ἔχομεν τῆς ψυχῆς, ἀσφαλῆ τε καὶ βεβαίαν καὶ εἰσερχομένην εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος,

Porównaj cały rozdział Hbr 6 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 43,5 →
„Czemu się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał, gdyż on jest zbawieniem mego oblicza i moim Bogiem.”
Rz 5,5–10 →
„A nadzieja nie przynosi wstydu, ponieważ miłość Boga jest rozlana w naszych sercach przez Ducha Świętego, który został nam dany. Chrystus bowiem, gdy jeszcze byliśmy słabi, we właściwym czasie umarł za bezbożnych.…”
Rz 8,28–39 →
„A wiemy, że wszystko współdziała dla dobra tych, którzy miłują Boga, to jest tych, którzy są powołani według postanowienia Boga. Tych bowiem, których on przedtem znał, tych też przeznaczył, aby stali się podobni do obrazu jego Syna, żeby on był pierworodny między wieloma braćmi.…”
Hbr 9,7 →
„Do drugiej zaś raz w roku tylko sam najwyższy kapłan, i to nie bez krwi, którą ofiaruje za siebie i za grzechy niewiedzy ludu.”
Kpł 16,2 →
„I Pan powiedział do Mojżesza: Powiedz swojemu bratu Aaronowi, żeby nie wchodził w każdym czasie do Miejsca Świętego poza zasłonę przed przebłagalnią, która jest na arce, aby nie umarł. W obłoku bowiem będę się ukazywać nad przebłagalnią.”
Kpł 16,15 →
„Następnie zabije kozła na ofiarę za grzech za lud i wniesie jego krew poza zasłonę, i uczyni z jego krwią, jak uczynił z krwią cielca: pokropi nią nad przebłagalnią i przed przebłagalnią.”
Kol 3,1 →
„Jeśli więc razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie Chrystus zasiada po prawicy Boga.”
Hbr 9,3 →
„Za drugą zaś zasłoną był przybytek, który zwano Miejscem Najświętszym.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Ps 62,5–6 →
„Tylko w Bogu spocznij, moja duszo, bo od niego pochodzi moja nadzieja. On jedynie jest moją skałą i zbawieniem, moją twierdzą; nie zachwieję się.”
Mt 27,51 →
„A oto zasłona świątyni rozerwała się na pół, od góry aż do dołu, ziemia się zatrzęsła i skały popękały.”
Iz 25,3–4 →
„Dlatego będzie cię wielbić lud mocny; miasto okrutnych narodów będzie się ciebie bać. Ty bowiem jesteś twierdzą dla ubogiego, twierdzą dla nędzarza w jego ucisku, ucieczką przed powodzią, zasłoną przed upałem, gdy wściekłość okrutników jest jak powódź bijąca w ścianę.”
Ps 42,11 →
„Czemu się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał, gdyż on jest zbawieniem mego oblicza i moim Bogiem.”
2Tm 2,19 →
„Mimo to fundament Boży stoi niewzruszony, mając taką pieczęć: Zna Pan tych, którzy należą do niego, oraz: Niech odstąpi od nieprawości każdy, kto wzywa imienia Chrystusa.”
Iz 12,2 →
„Oto Bóg jest moim zbawieniem, zaufam i nie będę się lękał, gdyż Jahwe Bóg jest moją mocą i moją pieśnią; i on stał się moim zbawieniem.”
Jr 17,7–8 →
„Błogosławiony człowiek, który ufa Panu, a którego nadzieją jest Pan. Będzie bowiem jak drzewo zasadzone nad wodami, które swoje korzenie zapuszcza nad strumieniem i nie zauważa, gdy upał przychodzi, ale jego liść pozostaje zielony. W roku suszy nie troszczy się i nie przestaje przynosić owocu.”
Dz 27,29 →
„Bojąc się, abyśmy nie wpadli na skały, zrzucili z rufy cztery kotwice i z upragnieniem oczekiwali świtu.”
Rz 4,16 →
„Tak więc dziedzictwo jest z wiary, aby było z łaski i żeby obietnica była niewzruszona dla całego potomstwa, nie tylko dla tego, które opiera się na prawie, ale i dla tego, które jest z wiary Abrahama, który jest ojcem nas wszystkich;”
Ps 146,5–6 →
„Błogosławiony ten, kogo pomocą jest Bóg Jakuba, kto nadzieję pokłada w Panu, jego Bogu; Który uczynił niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest; który dochowuje prawdy na wieki;”
Iz 28,16 →
„Dlatego tak powiedział Pan Bóg: Oto kładę jako grunt na Syjonie kamień, kamień wypróbowany, węgielny, drogocenny, utwierdzony fundament. Kto uwierzy, nie pospieszy się.”
Dz 27,40 →
„Wyciągnąwszy więc kotwice, puścili się na morze. Poluzowali wiązania sterowe, nastawili przedni żagiel pod wiatr i zmierzali do brzegu.”