Studiuj werset

Dzieje Apostolskie 27,29

„Bojąc się, abyśmy nie wpadli na skały, zrzucili z rufy cztery kotwice i z upragnieniem oczekiwali świtu."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A bojąc się, aby snać na miejsca ostre nie wpadli, zrzuciwszy cztery kotwice z steru, pragnęli, aby dzień był."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Lecz bojąc się, aby nie wpaść na miejsca skaliste, z rufy rzucili cztery kotwice i błagali, aby pojawił się dzień.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Lecz bojąc się, abyśmy na miejsca ostre nie napadli, rzuciwszy cztery kotwice z tyłu okrętu, żądali, aby dzień był.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Y boiąc się aby na mieysca nie rowne nie przyszli, rzuciwszy cztery kotwice z okrętu, pragnęli aby dzień nastał.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Bojąc się rozbicia o przybrzeżne skały, zrzucili z rufy cztery kotwice, pragnąc przetrwać tak do rana.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: W obawie, byśmy czasem nie wpadli na miejsca skaliste, zrzucili cztery kotwice z rufy statku, życzyli sobie, aby nastał dzień.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Wtedy obawiając się, że wpadniemy na skały, zrzucili cztery kotwice z rufy, i pragnęli dnia.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Then fearing lest we should have fallen upon rocks, they cast four anchors out of the stern, and wished for the day.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Fearing that we would run aground on the rocks, they dropped four anchors from the stern and prayed for daybreak.
WEB · World English Bible, 2020: Fearing that we would run aground on rocky ground, they let go four anchors from the stern, and wished for daylight.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Timentes autem ne in aspera loca incideremus, de puppi mittentes anchoras quatuor, optabant diem fieri.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: φοβούμενοί τε μήπως εἰς τραχεῖς τόπους ἐκπέσωσιν, ἐκ πρύμνης ῥίψαντες ἀγκύρας τέσσαρας, ηὔχοντο ἡμέραν γενέσθαι.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: φοβούμενοί τε μήπως εἰς τραχεῖς τόπους ἐκπέσωμεν, ἐκ πρύμνης ῥίψαντες ἀγκύρας τέσσαρας ηὔχοντο ἡμέραν γενέσθαι.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: φοβούμενοί τε μήπου κατὰ τραχεῖς τόπους ἐκπέσωμεν, ἐκ πρύμνης ῥίψαντες ἀγκύρας τέσσαρας εὔχοντο ἡμέραν γενέσθαι.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: φοβούμενοί τε μή που κατὰ τραχεῖς τόπους ἐκπέσωμεν ἐκ πρύμνης ῥίψαντες ἀγκύρας τέσσαρας ηὔχοντο ἡμέραν γενέσθαι.

Porównaj cały rozdział Dz 27 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Dz 27,17 →
„Po wyciągnięciu jej przepasali statek, używając sprzętu pomocniczego. Z obawy, żeby nie wpaść na płyciznę, opuścili żagle i tak ich niosło.”
Hbr 6,19 →
„Którą mamy jako kotwicę duszy, bezpieczną i niewzruszoną, sięgającą poza zasłonę;”
Pwt 28,67 →
„Rano powiesz: Oby już był wieczór, a wieczorem powiesz: Oby już był ranek; z powodu strachu w twoim sercu, który będziesz odczuwać, i z powodu tego, co zobaczą twoje oczy.”
Ps 130,6 →
„Moja dusza oczekuje Pana bardziej niż strażnicy świtu, bardziej niż ci, którzy strzegą do poranka.”
Dz 27,26 →
„Musimy jednak być wyrzuceni na jakąś wyspę.”