2 List do Koryntian 6

Jako jego współpracownicy napominamy was, abyście nie przyjmowali łaski Bożej na próżno.

Przetoż pomagając mu, napominamy was, abyście nadaremno łaski Bożej nie przyjmowali.

(Mówi bowiem Bóg: W czasie pomyślnym wysłuchałem cię, a w dniu zbawienia przyszedłem ci z pomocą. Oto teraz czas pomyślny, oto teraz dzień zbawienia.)

(Bo mówi Bóg: Czasu przyjemnego wysłuchałem cię, a w dzień zbawienia poratowałem cię; oto teraz dzień przyjemny, oto teraz dzień zbawienia.)

Nie dając nikomu żadnego powodu do zgorszenia, aby nasza posługa nie była zhańbiona;

Żadnego w niczem nie dawając zgorszenia, aby nie było zganione usługiwanie nasze.

Ale we wszystkim okazujemy się sługami Boga, w wielkiej cierpliwości, w uciskach, w niedostatkach, w utrapieniach;

Ale we wszystkiem zalecając samych siebie, jako słudzy Boży, w wielkiej cierpliwości, w uciskach, w niedostatkach, w utrapieniach,

W chłostach, w więzieniach, podczas rozruchów, w trudach, w nocnych czuwaniach, w postach;

W razach, w więzieniach, w potłukaniu, w pracach, w niedosypianiu, w postach,

Przez czystość i poznanie, przez wytrwałość i życzliwość, przez Ducha Świętego i nieobłudną miłość;

W czystości, w umiejętności, w nieskwapliwości, w dobrotliwości, w Duchu Świętym, w miłości nieobłudnej;

Przez słowo prawdy i moc Boga, przez oręż sprawiedliwości na prawo i na lewo;

W mowie prawdy, w mocy Bożej, przez oręże sprawiedliwości na prawo i na lewo;

Przez chwałę i pohańbienie, przez złą i dobrą sławę; jakby zwodziciele, a jednak prawdomówni;

Przez chwałę i zelżywość, przez niesławę i dobrą sławę, jakoby zwodziciele, wszakże prawdziwi;

Jakby nieznani, jednak dobrze znani, jakby umierający, a oto żyjemy, jakby karani, ale nie zabici;

Jako nieznajomi, wszakże znajomi; jako umierający, a oto żyjemy; jako pokarani, ale nie zabici;

Jakby smutni, jednak zawsze radośni, jakby ubodzy, jednak wielu ubogacający, jakby nic nie mający, jednak wszystko posiadający.

Jako smutni, wszakże zawsze weseli; jako ubodzy, wszakże wielu ubogacający; jako nic nie mający, wszakże wszystko trzymający.

Nasze usta otworzyły się przed wami, Koryntianie, nasze serce się rozszerzyło.

Usta nasze otworzone są ku wam, o Koryntowie! serce nasze rozszerzone jest.

Nie jest wam ciasno w nas, lecz w waszym wnętrzu jest ciasno;

Nie jesteście ściśnieni w nas, lecz ściśnieni jesteście we wnętrznościach waszych.

Odwzajemniając się więc nam – jak do moich dzieci mówię – rozszerzcie się i wy.

O wzajemną tedy nagrodę jako dziatkom mówię: Rozszerzcież się i wy.

Nie wprzęgajcie się w nierówne jarzmo z niewierzącymi. Cóż bowiem wspólnego ma sprawiedliwość z niesprawiedliwością? Albo jaka jest wspólnota między światłem a ciemnością?

Nie ciągnijcież nierównego jarzma z niewiernymi; bo cóż za społeczność sprawiedliwości z nieprawością? albo co za społeczność światłości z ciemnością?

Albo jaka zgoda Chrystusa z Belialem, albo co za dział wierzącego z niewierzącym?

A co za zgoda Chrystusa z Belijałem? albo co za dział wiernemu z niewiernym?

A co za porozumienie między świątynią Boga a bożkami? Wy bowiem jesteście świątynią Boga żywego, tak jak mówi Bóg: Będę w nich mieszkał i będę się przechadzał w nich, i będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.

A co za zgoda kościoła Bożego z bałwanami? Albowiem wy jesteście kościołem Boga żywego, tak jako mówi Bóg: Będę mieszkał w nich i będę się przechadzał w nich, i będę Bogiem ich, a oni będą ludem moim.

Dlatego wyjdźcie spośród nich i odłączcie się, mówi Pan, i nieczystego nie dotykajcie, a ja was przyjmę.

Przetoż wynijdźcie z pośrodku ich i odłączcie się, mówi Pan, a nieczystego się nie dotykajcie, a Ja was przyjmę.

I będę wam Ojcem, a wy będziecie mi synami i córkami – mówi Pan Wszechmogący.

I będę wam za Ojca, a wy mi będziecie za synów i za córki, mówi Pan wszechmogący.