Studiuj werset

Księga Rodzaju 14,19

„I błogosławił mu, mówiąc: Niech będzie błogosławiony Abram przez Boga Najwyższego, właściciela nieba i ziemi."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I błogosławił mu, a rzekł: Błogosławiony Abram od Boga najwyższego, dzierżawcy nieba i ziemi."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Także pobłogosławił go i powiedział: Błogosławiony Abram w Najwyższym Bogu, Stwórcy Nieba i ziemi;
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Błogosławił mu i rzekł: Błogosławiony Abram Bogu wysokiemu, który stworzył niebo i ziemię:
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Błogosławił iemu mowiąc. Niechay będzie błogosławionym Abram od nawyższego Boga Pana nieba y źiemie.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And he blessed him, and said, Blessed be Abram of the most high God, possessor of heaven and earth:
BSB · Berean Standard Bible, 2023: and he blessed Abram and said: “Blessed be Abram by God Most High, Creator of heaven and earth,
WEB · World English Bible, 2020: He blessed him, and said, “Blessed be Abram of God Most High, possessor of heaven and earth.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: benedixit ei, et ait: Benedictus Abram Deo excelso, qui creavit cælum et terram:

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַֽיְבָרְכֵ֖הוּ וַיֹּאמַ֑ר בָּר֤וּךְ אַבְרָם֙ לְאֵ֣ל עֶלְי֔וֹן קֹנֵ֖ה שָׁמַ֥יִם וָאָֽרֶץ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ εὐλόγησε τὸν ¨Αβραμ καὶ εἶπεν· εὐλογημένος ¨Αβραμ τῷ Θεῷ τῷ ὑψίστῳ, ὃς ἔκτισε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.

Porównaj cały rozdział Rdz 14 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (19)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Rdz 14,22 →
„Lecz Abram odpowiedział królowi Sodomy: Podniosłem swą rękę do Pana Boga Najwyższego, właściciela nieba i ziemi;”
Hbr 7,6–7 →
„Lecz ten, który nie wywodził się z ich rodu, otrzymał dziesięcinę od Abrahama i pobłogosławił temu, który miał obietnice. A jest to rzecz bezsporna, że mniejszy otrzymuje błogosławieństwo od większego.”
Rt 3,10 →
„A on odpowiedział: Błogosławiona jesteś przez Pana, moja córko. Większą miłość okazałaś teraz niż na początku, gdyż nie poszłaś za młodzieńcami, czy to ubogimi, czy bogatymi.”
Lb 6,23–27 →
„Powiedz Aaronowi i jego synom: Tak będziecie błogosławić synów Izraela, mówiąc do nich: Niech ci błogosławi Pan i niech cię strzeże; Niech Pan rozjaśni nad tobą swoje oblicze i niech ci będzie łaskawy;…”
Ps 24,1 →
„Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, świat i jego mieszkańcy.”
Mt 11,25 →
„W tym czasie Jezus powiedział: Wysławiam cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te sprawy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je niemowlętom.”
Dz 16,17 →
„A chodząc za Pawłem i za nami, wołała: Ci ludzie są sługami Boga Najwyższego i zwiastują nam drogę zbawienia.”
Ef 1,3 →
„Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, który pobłogosławił nas wszelkim duchowym błogosławieństwem w miejscach niebiańskich w Chrystusie.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (11)

Rdz 27,25–29 →
„Potem powiedział: Podaj mi, żebym jadł ze zwierzyny mego syna, aby błogosławiła ci moja dusza. Wtedy podał mu i jadł. Przyniósł mu też wina, a on pił. Jego ojciec Izaak powiedział mu: Podejdź teraz i pocałuj mnie, mój synu. Podszedł więc i pocałował go.…”
Rdz 47,10 →
„Potem Jakub pobłogosławił faraona i odszedł sprzed jego oblicza.”
Rdz 48,9–16 →
„Józef odpowiedział swemu ojcu: To są moi synowie, których Bóg dał mi tutaj. A on powiedział: Proszę, przyprowadź ich do mnie, abym im błogosławił. A oczy Izraela były tak słabe ze starości, że nie mógł widzieć. I przyprowadził ich do niego, a Jakub ich pocałował i uścisnął.…”
Rdz 49,28 →
„Oto wszystkich dwanaście pokoleń Izraela i to, co im powiedział ich ojciec, gdy im błogosławił. Każdemu według jego błogosławieństwa błogosławił.”
2Sm 2,5 →
„Dawid wyprawił więc posłańców do mieszkańców Jabesz-Gilead z takim przesłaniem: Błogosławieni jesteście przez Pana, ponieważ okazaliście tę łaskę swemu panu Saulowi i pogrzebaliście go.”
Ps 115,16 →
„Niebiosa są niebiosami Pana, ale ziemię dał synom ludzkim.”
Mi 6,6 →
„Z czym mam się stawić przed Panem i pokłonić się Bogu najwyższemu? Czy mam stawić się przed nim z ofiarami całopalnymi i jednorocznymi cielcami?”
Łk 10,21 →
„W tej godzinie Jezus rozradował się w duchu i powiedział: Wysławiam cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te sprawy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je niemowlętom. Tak, Ojcze, bo tak się tobie upodobało.”
Ef 1,6 →
„Dla uwielbienia chwały swojej łaski, którą obdarzył nas w umiłowanym;”
Rdz 27,4 →
„I przygotuj mi smaczną potrawę, jaką lubię, i przynieś mi ją, a będę jadł, aby moja dusza błogosławiła ci, zanim umrę.”
Rdz 47,7 →
„I Józef przyprowadził swego ojca Jakuba, i postawił go przed faraonem. A Jakub błogosławił faraona.”