Studiuj werset

Księga Psalmów 74,19

„Nie wydawaj tej zgrai duszy twojej synogarlicy, nie zapominaj nigdy o stadku twoich ubogich."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Nie podawajże tej kupie duszy synogarlicy twojej; na stadko ubogich twoich nie zapominaj na wieki."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Nie wydawaj dziczy duszy Twej gołębicy; o gromadce Twych uciśnionych nie zapominaj na wieki.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Nie podawaj bestyom dusz wyznawających tobie, i dusz ubogich twoich nie zapominaj do końca.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Nie podayże zwierzętom dusze sinogarlice twoiey, a zgromadzenia vbogich twoich nie zapominay na wieki.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Nie wydawaj zwierzętom duszy Twojej gołębicy, nie zapominaj nigdy o życiu Twoich ubogich.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: O deliver not the soul of thy turtledove unto the multitude of the wicked: forget not the congregation of thy poor for ever.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Do not deliver the soul of Your dove to beasts; do not forget the lives of Your afflicted forever.
WEB · World English Bible, 2020: Don’t deliver the soul of your dove to wild beasts. Don’t forget the life of your poor forever.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Ne tradas bestiis animas confitentes tibi, et animas pauperum tuorum ne obliviscaris in finem.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: אַל־תִּתֵּ֣ן לְ֭חַיַּת נֶ֣פֶשׁ תּוֹרֶ֑ךָ חַיַּ֥ת עֲ֝נִיֶּ֗יךָ אַל־תִּשְׁכַּ֥ח לָנֶֽצַח׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: μὴ παραδῷς τοῖς θηρίοις ψυχὴν ἐξομολογουμένην σοι, τῶν ψυχῶν τῶν πενήτων σου μὴ ἐπιλάθῃ εἰς τέλος.

Porównaj cały rozdział Ps 74 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (10)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Pnp 2,14 →
„Moja gołębico, mieszkająca w skalnych szczelinach, w stromych kryjówkach, ukaż mi swoją twarz, daj mi usłyszeć swój głos, gdyż twój głos jest słodki i twoja twarz piękna.”
Jk 2,5–6 →
„Posłuchajcie, moi umiłowani bracia: Czyż Bóg nie wybrał ubogich tego świata, aby byli bogatymi w wierze i dziedzicami królestwa, które obiecał tym, którzy go miłują? Lecz wy wzgardziliście ubogim. Czyż to nie bogaci was uciskają i nie oni ciągną was do sądów?”
Ps 9,18 →
„Bo biedak nie będzie zapomniany na zawsze, nadzieja ubogich nie zginie na wieki.”
Mt 10,16 →
„Oto ja was posyłam jak owce między wilki. Bądźcie więc roztropni jak węże i niewinni jak gołębice.”
Ps 68,10 →
„Twoje zastępy mieszkają w nim; ty, Boże, w swojej dobroci przygotowałeś je dla ubogiego.”
Ps 68,13 →
„Chociaż musieliście leżeć wśród kotłów, będziecie jak skrzydła gołębicy pokryte srebrem, a jej pióra żółtym złotem.”
Ps 72,2 →
„Będzie sądził twój lud w sprawiedliwości, a twoich ubogich w prawości.”
Pnp 4,1 →
„O jaka ty jesteś piękna, moja umiłowana! O jaka ty jesteś piękna! Twoje oczy między twymi kędziorkami są jak oczy gołębicy; twoje włosy są jak stado kóz, które widać na górze Gileadu.”
Iz 60,8 →
„I powiesz: Kim są ci, co nadciągają jak obłoki i jak gołębie do swoich okien?”
So 3,12 →
„I pozostawię pośród ciebie lud ubogi i nędzny, i będzie ufać imieniu Pana.”