Studiuj werset

Księga Psalmów 30,7

„Panie, w swojej łaskawości umocniłeś moją górę; ale gdy ukryłeś swoje oblicze, strwożyłem się."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Albowiem ty, Panie! według woli twojej umocniłeś był górę moję mocą; ale skoroś ukrył oblicze swoje, strwożyłem się;"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: WIEKUISTY, w Twojej łasce ustanowiłeś potęgę na mej górze; ale ukryłeś Twe oblicze, zatem byłem strwożony.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Panie, według woli twojéj dałeś moc ozdobie mojéj; odwróciłeś oblicze swe odemnie i stałem się zatrwożonym.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Abowiem Panie według twey dobrey woley vmocniłeś gorę moię, ale iakoś skoro zakrył oblicze swoie zatrwożonem iest.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: JHWH, w swojej łaskawości umocniłeś moją górę; ale gdy ukryłeś swoje oblicze, byłem przerażony.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: LORD, by thy favour thou hast made my mountain to stand strong: thou didst hide thy face, and I was troubled.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: O LORD, You favored me; You made my mountain stand strong. When You hid Your face, I was dismayed.
WEB · World English Bible, 2020: You, LORD, when you favored me, made my mountain stand strong; but when you hid your face, I was troubled.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Domine, in voluntate tua præstitisti decori meo virtutem; avertisti faciem tuam a me, et factus sum conturbatus.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: יְֽהוָ֗ה בִּרְצוֹנְךָ֮ הֶעֱמַ֪דְתָּה לְֽהַרְרִ֫י עֹ֥ז הִסְתַּ֥רְתָּ פָנֶ֗יךָ הָיִ֥יתִי נִבְהָֽל׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: Κύριε, ἐν τῷ θελήματί σου παρέσχου τῷ κάλλει μου δύναμιν· ἀπέστρεψας δὲ τὸ πρόσωπόν σου καὶ ἐγενήθην τεταραγμένος.

Porównaj cały rozdział Ps 30 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (10)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 104,29 →
„Lecz gdy ukrywasz swe oblicze, trwożą się; gdy odbierasz im ducha, giną i obracają się w proch.”
Ps 143,7 →
„Wysłuchaj mnie prędko, Panie; mój duch omdlewa; nie ukrywaj przede mną swego oblicza, bym się nie stał jak ci, którzy schodzą do dołu.”
Ps 30,5 →
„Jego gniew bowiem trwa tylko chwilę, a jego łaskawość przez całe życie; choćby płacz trwał przez noc, rankiem nastanie radość.”
Pwt 31,17 →
„W tym dniu zapłonie mój gniew przeciwko nim, opuszczę ich i skryję swe oblicze przed nimi, a oni będą pożarci i spotka ich wiele nieszczęść i utrapień i powiedzą w tym dniu: Czy nie dlatego, że naszego Boga nie ma pośród nas, spotkały nas te nieszczęścia?”
1Krn 17,26–27 →
„A teraz, Panie, ty jesteś Bogiem i obiecałeś takie dobro swemu słudze. Racz więc błogosławić dom swego sługi, aby trwał na wieki przed tobą. Co bowiem ty, Panie, błogosławisz, będzie błogosławione na wieki.”
Hi 10,12 →
„Obdarzyłeś mnie życiem i miłosierdziem, a twoja opatrzność strzegła mego ducha.”
Ps 5,12 →
„Ty bowiem, Panie, będziesz błogosławił sprawiedliwego, osłonisz go dobrocią jak tarczą.”
Ps 40,2 →
„Wyciągnął mnie ze strasznego dołu i z błota grząskiego i postawił moje stopy na skale, i umocnił moje kroki.”
Ps 89,17 →
„Ty bowiem jesteś chwałą ich mocy i z twojej woli nasz róg będzie wzniesiony.”
Iz 38,17 →
„Oto w czasie pokoju zaznałem ciężkiej goryczy, ale z miłości do mojej duszy wyrwałeś ją z dołu zniszczenia, gdyż rzuciłeś za siebie wszystkie moje grzechy.”